Op de originele SNES een nog jonge MadHunter voor de TV in kleermakerszit en pyjama A Link to the Past spelend... Prachtige jeugdherinnering waar de liefde voor Zelda is begonnen en die nooit meer is weggegaan. Kleermakerszit kan ik niet zo lang meer omdat de knieën dan gaan protesteren, maar Zelda spelen nog altijd!

Een S is prima, het T shirt wordt ingelijst en op de werkkamer (lees: mancave) gehangen. Daarom ben ik ook al blij met de poster ;-)

Ik ben waarschijnlijk wel 1 van de weinige, maar voor mij is dit toch Zelda II the Adventure of Link op de NES.

Dit spel heeft voor mij toch iets speciaals en magisch. Misschien ook wel, omdat dit de eerste game was die ik toen in 1990 zelf heb gekocht door mijn zakgeld te sparen en niet snoepjes te kopen 😂

Ik heb deze game nu wel 7 of 8 keer uitgespeeld en bet als de de eerste keer, doe ik dit nog steeds met heel veel plezier.

Gekke is weet nog wel vaag dat ik de eerste weken toen ik de game voor het eerst speelde. Behoorlijk wat heb afgescholden, omdat ik het toen zo overdreven moeilijk vond. Tot het op een geven moment gewoon klikte en het door kreeg hoe ik dit het beste kon spelen. 

Niet de traditionele Zelda gameplay zoals de meeste uit deze langlopende serie maar wel mijn favoriet.

Oke het wordt tijd binnenkort weer wat blauwe ridders te verslaan 😅

Breath of the wild is echt een toppertje! Ik ben recent weer opnieuw begonnen. (Heb m al 3x uitgespeeld) Maar Phantom Hourglass was mn eerste zelda spel ooit. En ik heb daar echt leuke herinneringen aan ❤️ je kon hier ook multiplayer minigames doen. En aantekeningen OP de map maken. 

Mocht ik het geluk hebben om te winnen, dan win ik heel graag een L. 

Mijn lievelings Zelda game zal altijd Link's Awakening en Majora's Mask blijven. Deze 2 Zelda games blijven spellen zonder einde. Ik vond daar vriendschap, gevoelens, verdriet en triestige eindes. Dat maakt deze 2 games voor mij zo speciaal. Link dat Tarin en Marin nooit meer zal terugzien, een mooie muziek van 'Ballad of the Windfish'. Het geheim van de masker tempel.

En Majora's Mask, elke tempel had zijn verhaal, de maskers elk hun betekenis en bij sommigen een dieper verhaal achter. En aan het einde Link dat de stad redde en discreet verdween zonder dat de inwoners al dan wel of niet weten wie de held was dat hun stad gered had.

Een deku vader dat de 'dood' van zijn zoon verwerkt, een zora held dat zijn leven gaf om de eieren te redden. Een fiere Gordon dat een laatste keer de aanmoedigingen van zijn volk hoorde en tranen achterliet. 

Deze games hebben nog steeds een diepe indruk op mij achtergelaten en het grappige hieraan is dat Miyamoto San zijn medewerkers liet begaan en bijna niet zijn neus in de projecten stak.

Als groot Zelda liefhebber en fan vind ik het erg moeilijk om een definitieve keuze te maken. Bijna elk deel heeft wel een bijzonder plekje en herinnering in mijn leven. Van de 1e Zelda's op de NES waar ik nog niet veel van snapte, tot A link to the past waar de voorliefde startte, de transitie naar 3d met OoT en MM, naar de prachtige geanimeerde wind waker (voor velen een teleurstelling, maar wat was ik gecharmeerd!) en realistische Twilight Princess tot aan Breath of the wild en Tears of the kingdom...

Als ik dan toch iets moet zeggen, dan is het Ocarina of Time, vanwege het nostalgische gevoel destijds wat ik me als de dag van gisteren voor de geest kan halen. 

Vrijdag 11 december 1998, 08.15 uur, Venlo, Nederland. 14 jaar oud. Toetsweek op de middelbare school, 1 wiskunde toets gepland. 09.10 uur klaar, hop de fiets op! Zo snel mogelijk naar de lokale gamesboer Intertoys om daar mijn jaar vooruitbestelde the Legend of Zelda: Ocarina of Time op te pikken. Fluitend, maar zo snel als ik kon, afgesproken met mijn neef vooraan in het centrum. 09.30 uur, Intertoys opent en we vliegen naar de games afdeling. Snel afrekenen en door naar huis! 09.45u thuis, snel drinken pakken en chips en naar de zolder om samen aan het avontuur te beginnen. Na allebei in het boekje gebladerd te hebben die er toen nog bijgeleverd werden, het spel opgestart en genoten van de intromuziek waarna we volledig het spel ingezogen werden en het ons de hele kerstvakantie zoet heeft gehouden. Het was niet alleen het avontuur zelf, het was de aanloop, het continu zoeken naar nieuwtjes op een inbel-internetverbinding. Het kopen van Engelse en Duitse gamesmagazines omdat alleen de Nederlandse niet genoeg waren. Het over en weer e-mailen van screenshots van de game met mijn neef als we weer nieuwe plaatjes hadden gevonden... wat een mooie tijd, wat een mooie game, als ik er zo naar terugkijk denk ik dat Ocarina of Time de game van mijn leven is.. Maatje L mocht ik de gelukkige zijn 🙏

Ik heb een Snes en N64 gehad, maar had nog nooit van Zelda gehoort. Ik en mijn broertje hadden allebei een GBC, ik kocht Seasons en hij Ages. Zo begon ons Zelda avontuur. Niet veel later zagen we een reclame van Wind waker, die kochten we ook samen en bij die bundel zat Ocarina of Time ook. Dus het begon wat later voor mij, maar genoot van bijna elke Zelda. De laatste jaren veel van de oude games nog eens gespeelt en ze zijn zeker nog steengoed, maar ondertussen voelt vooral de besturing erg veroudert aan en bij sommigen ook de graphics. Toen ik 8 jaar geleden mijn Switch kreeg met BotW was ik meteen verslaafd. Het was heel anders en toch voelde het als Zelda. Je eigen pad bepalen, op eigen ritme en op je eigen manier. Onlangs aan mijn 3e keer begonnen en hij staat op de planning om nog een keer af te ronden dit jaar. TotK was 3 jaar terug ook geweldig. Hoe bijzonder en creatief het construction systeem ook was, het was niet mijn favoriete onderdeel van het spel. Met ook de redelijk lege onderwereld is TotK het net niet voor mij. Daarom greep ik voor de derde keer naar BotW, dit keer met de Switch2 upgrade, wat een genot! Mijn favoriete Zelda!

Edit: ik pas L, maar liever XL

Oef dit is een moeilijke. Ga ik voor mijn eerste Zelda game (Link to the Past op de SNES), of toch Ocarina of Time die werkelijk waar revolutionair was voor een 9 jarige? Of Twilight Princess omdat ik voor geen een game zoveel hype had? 

Het wordt toch Breath of the Wild. Tot de Wii U enorm veel bezig geweest met gamen en Nintendo, maar net na de Wii U uitkwam was ik opeens mijn interesse in games aan het verliezen. Volgde het heel sporadisch en kocht wel wat games, om ze maar een uurtje of 2 te spelen. Andere dingen kwamen op mijn pad, en zocht in die periode ook wat rust en stabiliteit. En daar was opeens de Nintendo Switch met Breath of the Wild. Die januari 2017 persconferentie live gekeken (ergens 4 uur in de ochtend ofzo, gekkenwerk!), maar dat zorgde wel dat in 1 klap die liefde voor games en Nintendo weer terug kwam. 3 maart 2017 is nog steeds een legendarische dag. Het gevoel van een enorme open wereld, gaan en staan waar je wilt, en je eigen avontuur vormen. Ik herinner mij enorm goed dat in mijn vriendengroep we allemaal massaal aan de Switch en Zelda zaten, en iedereen had compleet andere avonturen en verhalen te vertellen. Het voelde weer alsof ik een jong kind was en op het schoolplein ervaringen aan het uitwisselen was. Magisch. Ook vanwege het feit dat ik - ik moest veel reizen toen voor werk - overal en nergens Zelda kon spelen. Nog steeds een van de beste games ooit. Mocht ik eruit geplukt worden, dan een maat M aub

Mijn favoriete Zelda game blijft nog altijd The Legend of Zelda: A Link to the Past. Ik heb deze in mijn jeugd op de snes gespeeld. Ik was natuurlijk veel te jong, kon geen Engels, maar dit weerhield mij niet om dit leuke spel te spelen. De 16-bit era graphics zijn super tof! 3 pre-dungeons and 8 normale dungeons is een formaat die ik weet te waarderen. Eentje die ook terugkwam in Ocarina of Time, een runner up in de favorietenlijst. Bij de gaming backlog kom ik altijd terug naar dit spel. Of op de snes, of op de gba portable. Op de snes mini. Soms met een zeldadungeon guide ernaast (toch een beetje min maxen op deze oude dag). Blijft altijd een leuke game om terug naar te gaan. Speedruns ervan bekijken is altijd leuk. Er is genoeg inspiratie tot mods die de essentie van dit spel proberen mee te pakken. Al om al een van mijn favoriete Zelda game, al dan niet een van mijn favoriete games. maatje M mag altijd

Wat een leuke actie!

Ik ben al fan vanaf het eerste uur. Ik was meteen betoverd door dat kleine mannetje met zwaard. 

Ik vind het moeilijk om 1 favoriete spel te kiezen. Van elk spel, die ik heb gespeeld, heb ik andere herinneringen of gevoel bij. Het zijn ook al 40 jaar aan avonturen!

Link's awakening (1993) heeft voor mij heel dierbare herinneringen. Samen met mijn beste vriendin, op de sns , tot laat in de nacht die moeilijke puzzels oplossen. Vaak naar de hotline gebeld. Het was soms te moeilijk. Haha. De versie uit 2019 ging mij beter af! 

Breath of the wild is het spel die mijn liefde voor Zelda heeft kunnen overbrengen naar mijn meiden. Ook zij werden verliefd. Het was ook wel heel magisch het moment dat Link uit de grot rent🥰

Ik ben inmiddels 52 maar kan nog wel 52 jaar zelda spelen.

P.s Coen(redactie) je hebt helemaal gelijk . De minish cap zou nog een keer moeten worden uitgebracht. 

Hoi allemaal, 

wat een toffe actie is dit!

Ik ben al fan vanaf de Super Nintendo, daar begon mijn avontuur met A Link to the past. Heerlijk die muziek en geluidseffecten! Dit was wel even een verschil met de Nes!

Prachtig die 16bit pixels, het was ook meteen heel spannend om princes Zelda te zoeken en te bevrijden uit de kerkers van het kasteel! Van deze game heb ik altijd erg genoten en nog af en toe pak ik hem erbij om nog eens lekker te retrogamen!

Ik heb door de jaren heen toch wel zowat elke Zelda game gekocht en heb nog steeds de originele spelcomputers, de Nes met gouden versie van Zelda 1 en 2, Snes A Link to the past, Nintendo 64 met Ocarina of Time en Majora's Mask en ga zo maar door. Momenteel speel ik Oracle of Seasons op de virtual console van de Switch 2! Echt tof! Ook de handhelds heb ik nog! Van de originele GameBoy naar de 3DSXL Hyrule Edition! 

Ik hou van alle Zelda games. Ze hebben allemaal weer hun eigen verhaal en manier van spelen en dat maakt het tot een winnende franchise voor mij!

Mocht ik winnen, graag Tshirt maat L

Groeten en een goed (game)weekend, 

Rob

Bijna niemand zegt Tears of the Kingdom , nooit gespeeld ook. Nee voor mij is t eerste spel Twilight Princess op de Wii geweest. Ik heb niet alle games gespeeld maar die staat me bij. Ook Ocarina of Time vond ik tof maar denk dat Twilight me als eerste raakte.

ik ben voorzien, niet perse een shirt nodig maar toch leuk dit

Ik ben pas sinds BOTW Zelda gaan spelen. Om mij heen waren mensen altijd wel al enthousiast maar het pakte mij niet echt waardoor er altijd andere games gespeeld werden. Toen BOTW uitkwam toch gedacht om het eens te proberen, mede door de mooie grafische kwaliteit. Uiteindelijk deze niet uitgespeeld omdat ik op een gegeven moment verveeld raakte door het vele reizen. Daarna Links Awakening gespeeld. Super vet en helaas veel te snel uitgespeeld. Toen TOTK uitkwam was ik meteen hyped. De rust en tijd gevonden om alle hoekjes en gaten te ontdekken. Wat een meesterlijke game. Na 3 zelda games dus enorm fan en kijk uit naar een nieuw avontuur met Link. Zelfs Mario Odessey komt op plek 2 hierdoor, terwijl ik in hart en nieren Mario fanboy ben. 

Toffe prijsvraag, mocht ik winnen wil ik graag een maat L ontvangen

Ik doe niet mee voor deze prijsvraag omdat ik momenteel in een verhuizing zit en al genoeg rommel heb om te verplaatsen etc, maar ik vermeld wel even mijn 'inzending'.

Mijn favoriete Zelda is toch echt Ocarina of Time. Al heb ik wel een kleine historie met deze game.

Vroeger was ik heel erg bevooroordeeld over games. Zelfs Yoshi's Island vond ik maar kinderachtig uitzien en wilde ik absoluut niet spelen. Zo ook Ocarina of Time. Mijn eerste ervaring met deze game, was dat ik een familielid deze zag spelen. Ik had de intro niet meegekregen, maar ik zag dat deze in Kokiri Forest rond aan het rennen was, en ik vond het er allemaal maar dom en kinderachtig uitzien. Wie wil er nu als een kind in een rokje rond rennen? Dit terwijl ik wel A Link to the Past grijs had gespeeld op de SNES. Uiteraard wist ik niet hoe de rest van de game uitzag, maar dat ene moment uit Kokiri Forest was voor mij genoeg om hem niet te willen spelen. Dit was wel toen ik een jaar of 10 of 11 was.

Een paar jaar later kreeg ik de GameCube. Die pack waar Mario Kart: Double Dash!! en de Zelda: Collector's Edition bij zaten inbegrepen. Deze bevatte de eerste Zelda, Zelda II: The Adventure of Link, Majora's Mask, en natuurlijk Ocarina of Time. Natuurlijk was ik op dat moment nog enthousiaster over Double Dash. Ik probeerde wel de Zelda disk, maar deze disk leek niet fatsoenlijk te werken. Terug naar Bart Smit gereden met m'n pa, een nieuwe kopie gekregen. Deze werkte ook niet. Wat raar. Voor de grap probeer ik bij het eerste scherm dan die andere optie te selecteren: 50 hrz in plaats van 60 hrz. Dat was het probleem, mijn TV van toen kon 60 hrz niet aan. Wist ik veel wat dat betekende, of dat dit überhaupt iets uit kon maken!

Afijn, eindelijk kon ik de disk fatsoenlijk opstarten en spelen. De eerste twee Zelda games was ik eerlijk gezegd wel snel op uitgekeken. Majora's Mask was te verwarrend. Maar Ocarina of Time wist me toch te pakken vanaf het moment dat ik deze voor de eerste keer zelf opstartte. De eerste keer dat ik de intro zag, de eerste keer dat ik zelf door Kokiri Forest kon rennen, en vooral de eerste keer dat ik zag wat het spel nog meer te bieden had. De emulatie was niet perfect, maar daar had ik toen sowieso geen idee van. Ik wist niet eens wat emulatie was. Ik wist alleen dat dit een hele, hele toffe game was. Ik had hem niet 100% uitgespeeld geloof ik toen, maar ik had wel uiteindelijk Ganon verslagen en de credits voorbij zien komen.

Blijft grappig voor mij dat twee games die ik vroeger zo bestempelde als kinderachtig (Yoshi's Island en Ocarina of Time), uiteindelijk twee van m'n all-time favoriete games zouden worden. Ocarina of Time is overigens ook leuk met randomizers tegenwoordig. Dat gooit wel een frisse wind door de game.

Mijn favoriet is nog altijd WindWaker. Ik wacht nog met smart op een Switch(2) rerelease van de HD port. Door de stijl van de game had ik het bijna overgeslagen, maar gelukkig had mijn oudere broer t al wel gehaald en nog voor t spel in de gamecube zat wou ik t dolgraag spelen (voornamelijk na t lezen van de handleiding, je weet wel, die leuke boekjes die vroeger met games meegeleverd werden, wat mis ik die zeg)

Nou wat was dat een geweldig spel zeg. Wat mij betreft t beste verhaal in een Zelda game. t Grootste minpunt aan t spel is dat t te kort is (door de 2 geschrapte kerkers als de geruchten kloppen) en zelfs de Triforce Hunt vond ik leuk. Die stijl is zo ontzettend goed. Beste vertegenwoordiging van Link, Zelda en Ganondorf. Allemaal met meer persoonlijkheid dan in andere spellen. Ganondorf was niet meer een 2d eindbaas, maar had nu een motivatie, had 2 katanas en man wat was die laatste arena boven op de toren met al t water eromheen prachtig. Link die dankzij de stijl emotie kon tonen en een goede reden had om zijn avontuur te beginnen. Zelda/Tetra die meer was dan de standaard prinses om te redden. Dat t geheel humor bevatte zonder dat t verhaal of gameplay eronder leed was ook geweldig. Maar t beste en wat ik graag terug wil zien in de volgende mainline zelda game was t verkennen van de wereld. De open zee was zo groots en vol verassingen. De tornados, de kleine eilandjes, de schepen, de haaien in de storm. Zoveel memorabele momenten in 1 spel. En het was Hyrule zonder dat t Hyrule was. Niet weer Death Mountain, Zora's domain, Kakariko village, Gerudo desert etc.  Het was iets nieuws en vol verassingen. Leuke karakters ook. Valoo, Medli en natuurlijk de MVP, Makar! Koroks en Rito waren in t algemeen geweldige toevoegingen aan de Zelda universum. 

Die wereld onderwater die van zwart/wit naar kleur en leven ging was ook zo mooi gedaan, de tower of the gods waar een doodgewoon jongetje die volgens de King of the Red Lions en Jabun dit keer niet de uitverkorene is zich alsnog kan bewijzen. Windfall was ook geweldig inelkaar gezet. Klein dorpje, maar wat had t veel geheimen en leuke sidequests. De varkens die je aanvallen ipv de cuckoos dit keer.

Het spel had gewoon te veel dingen heel goed gedaan. Natuurlijk is het niet perfect. T was te kort en de meeste bazen waren nou niet bepaald geweldig (puppet ganon was gewoon erg raar, maar Helmaroc King was dan weer erg leuk) En dan heb je t spel uitgespeeld en kan je direct aan de slag met de ng+ waar je in je blauwe tunic (ja al voor botw t deed) weer t spel door en dit keer met alle ancient Hyrule texten vertaald zodat je nog meer lore krijgt om een tweede playthrough t dubbel waard te maken als de sublieme gameplay nog niet genoeg was.

Ik hoop snel dat WW HD naar de switch(2) komt en als we dan toch bezig zijn mogen ze ST en PH ook met een HD sausje op de switch releasen. Dij stijl die me eerst niks leek is nu mijn favoriet geworden.

EDIT: ik ding mee naar de s-maat

Heel eerlijk? Het is misschien niet de grootste publieksfavoriet, maar stiekem toch wel de mijne: Tears of the Kingdom. 

Ooit was mijn favoriete Zelda game net als menig ander ocarina of Time, maar ook dit soort classics vergrijzen na een tijdje toch te veel. (De game zou een remake wel kunnen gebruiken met de nodig QoL improvements...)

Tears of the Kingdom was vooral even wennen en het hele magic hand gebeuren was nooit echt mijn favoriete onderdeel, maar de enorme hoeveelheid content die deze mooie game heeft is voor mij de grote reden dat het momenteel mijn favoriete Zelda game is. Hoe krom het misschien ook mag zijn want ik prefereer dungeons met moeilijke puzzels en niet die gekke paar 'temples' uit TotK en BotW. Ik houd van de temples die Ocarina of Time had. Als deze in TotK hadden gezeten dan was dit de perfecte game voor mij geweest maar Wat Ocarina of Time van de troon heeft gestoten, is het feit dat deze game nu gewoon echt lelijk is. Natuurlijk is een eerste 3D zelda game bomvol met nieuwigheid en is het zoveel jaar later niet echt makkelijk om dezelfde Zelda formule opnieuw en opnieuw uit te blijven kakken. Ik vond Skyward Sword en twilight Princess ook toffe games maar waren nooit echt beter dan ooT. Met Breath of the WIld kwam er een nieuwe approach van Zelda, het open world idee, en dat vond ik toen heeeeeel vet. het viel mij achteraf echter vies tegen nadat ik geen ganondorf had gezien, alle shrines themaloos waren, de overworld geen dungeons of temples had op die Divine beasts na... nee BotW was verfrissend maar niet de beste game. gelukkig had Nintendo het succes doorgezet en een sequal gemaakt, namelijk TotK. Dezelfde wereld maar dan VEEEEEEL uitgebreider. Nou is in deze game ook lang nog niet alles perfect maar het enorme aanbod aan content en shit die je kan doen heeft voor mij ervoor gezorgd dat deze game voor mij de nr1 Zelda game is.

Voor de eventuele winz; T-shirt maat XL / L 

Mijn favoriete Zelda game is Link's Awakening! De enige game die ik ooit heb uitgespeeld (op de Game Boy en Switch) Wat geweldig dat Link's Awakening ook uitkwam op de Switch! De muziek en de hele game hetzelfde, wat een mooie herinnering😍 Laatst mijn oude Game Boy aan gezet om aan mijn zoontje van 6 te laten horen dat het (bijna) dezelfde mooie muziek is! Wat nostalgie met je kan doen! (Nu wilt hij nog een Link Amiibo om de Zelda items te verkrijgen in Animal Crossing New Horizons😃) Mijn kledingmaat is S of M.

Deze vraag beantwoorden is zo moeilijk! De Zelda serie leek een game te hebben voor elk seizoen van mijn opgroeiend leven.. Mijn ouders kozen toevallig zelfs de naam Zora als mijn tweede naam! Een kleine fan was geboren

Van Ocarina of Time en Majora's mask in mijn jongste jaren naar natuurlijk the Wild series de afgelopen jaren. Majora's mask en Twilight Princess staan bij mij op 1. 

Ja, ze zijn lineair. Maar de wereld die beide games geschapen hebben vind ik ongeëvenaard. Majora's mask's donkere thema's in een parallelle wereld waar nét niets aan klopt, de magie en tragedie van de maskers, tot de diepste thema's die ik als kind nog niet begreep zijn tot de dag van vandaag de grootste redenen dat ik zo gek ben op die game. 

Twilight Princess is onlangs pas een favoriet geworden toen ik het spel, nu op mijn 30ste, nog eens speelde. Ik kreeg een Wii U cadeau speciaal om dit spel te spelen en ik was BLOWN away. Het verhaal, de connectie tussen de karakters met als contrast de duistere Twilight Realm, Zant.. de cutscenes voelen bijna cinematisch. Met voor mij als hoogtepunt The Sacred Grove. De muziek en de atmosfeer zijn echt 10/10! 

Ik draag een maat M  

Eva

Mijn absolute favoriet is zonder twijfel The Legend of Zelda: Ocarina of Time. Hoewel ik A Link to the Past daarvoor al speelde, was ik toen nog te jong om me er echt in te verliezen. Maar Ocarina... die game blies me volledig weg. De magie, het verhaal en vooral de muziek die je die wereld inzuigt; je voelt aan alles dat de makers er puur liefde in hebben gestopt.

​Na een lange pauze ('life happened') kocht ik op mijn 39e een Switch om samen met mijn zoontje van 6 Breath of the Wild en Tears of the Kingdom te spelen. Hoewel dat absolute meesterwerken zijn, kreeg ik door die games wel direct weer diezelfde kriebels van vroeger. De cirkel is rond: de liefde voor de franchise die bij Ocarina begon, geef ik nu door aan de volgende generatie.

Maat L (40 geworden...)

KOROKS RULE!

Legend of Zelda Tears of Kingdom is mijn eerste Zelda game en ik ben meteen fan geworden! De Koroks zijn naast Link mijn favoriete karakters!!! Walton, Damia, Maca en Hestu!! Ze maken zulke geluidjes en Hestu met zijn dansjes maakt mijn kleine broertje aan het lachen! Gewoon super leuk open spel en dat je overal op de map kan gaan waar je wilt!       Ik heb maat 164

De allereerste Zelda die ik ooit speelde was The Adventure of Link op de NES. Zelfs met de Game Genie was het niet te doen. Wat later speelde ik de allereerste The Legend of Zelda en die was best leuk. Toen ze met A Linkt to the Past en Link's Awakening de formule hadden verbeterd en spellen hadden gemaakt die daadwerkelijk uit te spelen waren was ik verkocht.

Maar toen kwam Majora's Mask. Dat werd mijn favoriet en is dat vandaag de dag nog steeds. Het verhaal was goed. De vele sidequest waren goed uitgewerkt en hadden ook diepgang. De vele maskers die Link anders lieten spelen. De temples waren niet te makkelijk en niet te moeilijk. De briljante implementatie van Groundhog Dag in een spel. De soundtrack was net als alle Zelda's erg goed. En wat ik ook erg fijn vind is dat het na een uurtje of 40 gewoon klaar is. Ik zie niet in hoe ze ooit een betere Zelda game kunnen gaan maken.

Ik heb maat M

A link to the past. De volgende stap in 2D Zelda destijds. Was al fijn, toen nog meer en nu nog steeds! Maat S. 

1. Ik houd al een tijdje van The legend of Zelda spellen, Toen ik 9 was had ik een nintendo ds gekregen en ik vond het toen al geweldig. Ik speelde Spirit tracks als eerste en ik vond Ocarina of time ook echt fantastisch! Toen Breath of the wild in 2017 uitkwam op de Wii u wou ik het meteen spelen en ik hield ervan en ik speel het nu nogsteeds super veel. Ik was ook heel blij toen ik een Nintendo Switch kreeg. Ik twijfelde eerst tussen Breath of the wild, twilight princess en skyward sword maar Breath of the wild blijft toch echt mijn favoriet. Ik hou heel erg van open wereld spellen omdat k kan doen wat ik wil wanneer ik wil. Ik vind die divine beasts en guardians ook echt super leuk om te doen Vah naboris is mijn favoriet omdat die ook een beetje moeilijk is.                                                            Maar Breath of the wild is dus echt mijn favorieten Zelda game en de memories die je kan verzamelen is ook heel erg leuk                                                               Ik zou graag een shirt maat M willen.