Pokémon <3.

 

Het is een beetje cliché, maar voor mij blijft toch mijn allereerste ervaring met de franchise met kerst een GameBoy (colour) + Pokémon Blue. Beginnen met Squirtle blijft toch echt een core memory. Ik was echt zo verslaafd aan deze wereld, de muziek en het hele concept. Sindsdien nooit afgestapt van Pokémon, ook niet na 30 jaar. Omdat ik met Squirtle begon, is dat voor mij traditie. In elke game waar ik een Squirtle kan krijgen, dan moet deze in mijn team no matter what. Blastoise is mijn favoriete Pokémon en Kanto mijn favoriete regio. Het gevoel van avontuur, ontdekken en je eigen reis maken waren zo sterk in de eerste paar generaties, dat ik er altijd met een warm hart naar terug keer. Op nog vele jaren!

Geboren in 1991 bestond mijn jeugd voor een aanzienlijk deel uit Pokemon. Ik herinner mij nog goed dat ik de eerste aflevering niet gekeken had, want de reclames leken mij niks. Totdat mijn buurjongetje die ochtend na de eerste afleving mij kwam ophalen om samen naar school te lopen. Hij was compleet bevangen door pokemon. Eenmaal op school aangekomen had vrijwel iedereen de eerste aflevering gezien en iedereen praatte erover. Het voelde alsof ik iets heel belangrijks gemist had. De volgende ochtend ben ik direct Foxkids gaan kijken en vanaf dat moment had Pokemon mij in zijn greep. De kaarten (die mijn moeder allemaal heeft weggegooid), de games (die ik allemaal voor een habbekrats heb verkocht op de vrijmarkt), knuffels, poppetjes, noem maar op. Pokemon was overal en ik vond het geweldig. Na de 2e generatie ging ik naar de middelbare school en ben ik afgehaakt, maar een aantal jaar geleden heeft hij virus mij weer te pakken gekregen. En ondanks de prijs van 20 euro kriebelt het wel heel erg om Pokemon Firered aan te schaffen... De eerste aflevering heb ik overigens pas een jaar of vijf geleden voor het eerst op Netflix gezien.

Toen de serie uitkwam, meteen deze gaan volgen. Ook toen de Yellow uit kwam, voor en na school meteen gaan spelen op de gameboy color. Helaas zelf geen gameboy advance gehad dus heb er helaas een paar over moeten slaan maar sinds de ds weer alle games gespeeld die uitgekomen waren. Even terug over de serie. Soms is het nog steeds leuk om de serie opnieuw te kijken. Maar ook fijn dat ik soms met vrienden ook lekker over Pokémon kan praten en als er iets nieuws komt, wordt het nieuws altijd gedeeld

Ik weet nog dat mijn neef op visite kwam. Die zei dat hij wat leuke spelletjes voor op de PC wist. We kenden Pokemon nog niet, maar Red en Blue stonden ineens op PC. Niet veel later stonden ook Gold en Silver op PC. Het was een tijd dat we niet wisten dat dat illegaal was. Uiteindelijk hebben we ze ook op Gameboy gehad, zodat we konden ruilen. De GBA heb ik over geslagen, dus Ruby en Saphire heb ik ook op PC gespeelt. Uiteindelijk is Pearl de laatste game die ik kocht voor mijn DS, wat een bagger traag spel was dat.

Nu heb ik 2 kinders en de oudste is sinds een paar jaar fan van de anime. Vorig jaar heb ik de DSen opgegraven. Zij speelde Pearl en ik Soulsilver. Wat was het leuk om dat samen met haar te delen. Het is geweldig om dit nu met mijn kids te delen. 

Mocht ik winnen gaat de prijs naar de kids. Ik heb zelf niks met kaarten, maar mijn oudste heeft nu al een kleine verzameling in een map.

Mijn favo ervaring blijft nog altijd dat ik pokemon Silver had gekocht en ik niksvermoedend ineens naar kanto terug kon. twee generaties in 1 game, dat was echt heel tof! Zoiets hebben ze daarna nooit meer gedaan. Ik hoef overigens niet de prijsvraag mee te doen, vond het vooral gewoon even leuk om de vraag te beantwoorden.

Man man man, nostalgie tripjes. Ik weet nog dat een vriend van mijn broer een keer Pokemon meenam en dat we deze in de super gameboy deden op de snes. Toen zag ik op het destijds grote scherm Pokemon Blue voorbij komen. Vlak daarna kochten mijn broer en ik Pokemon Red en Blue. Heel veel gespeeld. Meerdere Pokemon naar 100 geleveld. Op Stadium en Stadium 2 met mijn favorieten gespeeld. Op gegeven moment kwam Pokemon Gold en Silver uit in Japan, maar konden wij deze nog niet spelen. Behalve dan een of andere rom die met patches elke keer iets meer vertaald werd. In ruim twee jaar tijd kon ik Pokemon Gold spelen met 0% vertaling tot aan 10% vertaling naar Engels of iets dergelijks. Was natuurlijk niet te doen. Ik was 9 of 10 jaar. Alles was in hiragana en katakana met af en toe een woordje in het Engels (aanvallen zoals Flame Wheel). Maar in 2001 kwam ie dan eindelijk uit en kon ik m op de Game Boy spelen. Was daarna nog steeds een verrassing dat heel Kanto erin verstopt zat. Uiteindelijk mijn hele team overgezet en Red verslagen. En daarna weer aan de grind. Was een goeie tijd. Vol met naslagwerk (pokemon red/blue gamer guide), magazines met tips n tricks. Ruilen met broer en vrienden. Vrienden met de grond gelijk maken datzij met rare candy glitches werkten en ik daadwerkelijk hersenloos grinden (waardoor mijn ev's een stuk hoger waren). Leuke tijden. En dan zie ik nu de release van Waves and Winds en maak ik me zorgen dat ik die tijd nooit meer zal herbeleven met Pokemon spellen :')

Oeh, deze doe ik wel graag aan mee.

Mijn favoriete ervaring blijft toch bij de originele Gold. Vroeger als kind ging ik een keer kamperen. De eerste en laatste keer eigenlijk, maar het was wel hartstikke leuk. Lekker buiten ravotten in de modder met andere kids enzo. Om dan s'avonds in de camper op het bovenste bed te gaan liggen met mijn Game Boy (wel na even douchen, natuurlijk).

Ik weet nog goed dat ik veel bezig was om bomen te headbutten, want dit was een nieuw mechanisme die niet in generatie 1 zat. Niet veel later loop ik Goldenrod City binnen. Het was maar een Game Boy scherm, slecht belicht enzo, zelfs met die attachment die ik op dat ding had om wat licht te hebben. Maar toch kan ik me nog herinneren dat ik me de ogen uitkeek hoe mooi het uitzag. Goldenrod City, in de nacht. Je kon zien dat de huisjes binnen de lampen aan hadden, en dat bracht een hele mooie sfeer in die stad. 

Ik weet niet eens echt waarom dat zo'n indruk op me achterliet, maar dat blijft toch wel mijn momentje. Het had niet eens echt iets met de pokémon zelf te maken. Ik liep gewoon dat virtuele stadje binnen. De wonderbaarlijkheid van een kind blijft zo toch iets magisch. 

De Pokemon kaarten rage destijds en natuurlijk de eerste games. Zowel de kaarten als de virtuele Pokemon werden geruild, mits ik niet voor de zoveelste keer de link kabel was vergeten of kwijtgeraakt. Gek genoeg, maar gelukkig, raakte ik de Pokemon kaarten nooit kwijt.

Toen ik nog een kleine ukkie was hield ik heel erg van tekenen. Ik tekende van alles waar ik toen fan van was; Mortal Kombat, Perfect Dark, Street Fighter, DragonBall Z en natuurlijk ook Pokemon. Mijn tekenschriften op de basisschool zaten vol met Pokemon en dan voornamelijk mijn favoriet (en tevens de beste pokemon ), Bulbasaur.

Natuurlijk hield ik t niet alleen bij officiele pokemon ik bedacht zelf ook nieuwe pokemon. De meeste waren een fusie tussen twee bestaande pokemon. Nou de beste fusie pokemon die ik ooit bedacht heb was een fusie tussen Metapod en Kakuna en die heette: Kapod

Je ziet natuurlijk al waar t heen gaat. De verzonnen gefuseerde pokemon bestond uit een bovenhelft van de ene en de onderste helft van de andere en natuurlijk sloten de 2 helften niet op elkaar aan, want de pokemon was kapot/kapod

Destijds was dat hilarisch en eerlijk gezegd ben ik nog steeds trots op mezelf om Kapod zo ontworpen te hebben. De volgende keer dat ik bij mijn ouders op bezoek ga moet ik mijn oude tekenschriften weer opzoeken en kijken of ik Kapod nog kan vinden xD

Leuke prijsvraag om zo weer leuke mooie oude herinneringen naar boven te halen :')

Met pokemon ben ik opgegroeid, in het jaar 1990 ben ik geboren, maar in het jaar 1999 kwam ik in aanraking met pokemon kaarten die ik kreeg als 9 jarige. Vorig jaar in het jaar 2025, kreeg ik voor mijn 35ste een mooie pokemon box in met een charizard ex kaart met een bijpassend houdertje, hier ging die promo kaart in. Hier zaten verschillende boosterpacks bij. Mijn mooiste pokemon ervaring, is dat hierbij een mooie illustration rare kaart zat van Heracros. Deze ging in een pokemon album die ook in deze box aanwezig was. Een erg mooie pokemon ervaring en dat nog wel op mijn verjaardag. 

Het Generatie 6-tijdperk was Pokémon op zijn hoogtepunt voor mij. Ik zat in de onderbouw van de middelbare en ontdekte het fenomeen van Wonder Trading-communities.

Iedere woensdag (Wonder Trade Wednesday) zat ik klaar voor het beeldscherm om twee boxen vol vers uitgebroedde Pokémon te ruilen, erover te praten en vervolgens de ontvangen Pokémon te gebruiken in gevechten. 

Ik heb daar vrienden aan overgehouden die ik zelfs meer dan tien jaar later nog steeds spreek, en daar ben ik de games enorm dankbaar voor. 

Pokemon is voor mij echt een groot deel van mijn jeugd. Ik ben geboren in 1990 en raakte voor het eerst verslingerd toen mijn moeder een pakje Jungle-kaarten voor me kocht, met een Snorlax erin. Dat voelde alsof ik een schat had gevonden. Helaas ruilde ik die Snorlax destijds weg voor een Blastoise met krasjes en een Scyther, en ja, tranen volgden. Gelukkig kon ik (na heitje-voor-een-karweitje zoals grasmaaien bij kennissen) een andere Snorlax snel terugkopen van een 11-jarige die kaarten verkocht op het schoolplein en al vroeg handel zag in Pokemon-kaarten.

Ik herinner me ook dat mijn moeder me soms uit school ophaalde en dat we incidenteel naar het winkelcentrum in Amstelveen gingen. Daar was een klein gamewinkeltje boven de Blokker waar je de bijzonderste Pokemon-kaarten kon vinden, de nieuwste sets en zelfs kaarten uit Japan. Helaas bestaat die winkel nu niet meer. In dat winkeltje had ik al Pokemon Silver voor de Europese release, omdat ze de Amerikaanse versie verkochten. Voor het slapen gaan vliegen naar New Bark Town en met het geluid van de Game Boy naast mijn bed in slaap vallen, dat vergeet ik nooit.

Pokemon Silver voelde als zo’n enorme wereld, Johto en Kanto samen, en het voelde modern dat het overdag echt overdag was en ’s avonds echt donker. Mijn allereerste spel was Pokemon Rood, die heb ik helemaal grijs gespeeld. Ik had hele boxen vol geclonede Pokemon en met een vriend deed ik altijd 6 Mewtwo vs Mewtwo gevechten. Ik won meestal omdat mijn Mewtwo een hogere speed had, EVs en IVs kenden we nog niet. Nu speel ik nog steeds graag elk spel, en ik hoop dat Pokemon Winds en Waves de echte magie van vroeger weer weet terug te brengen.

Ik ben geboren in 1992, voor mij begon het magische Pokémon avontuur in 1999. ✨ Toen kwamen zowel de tv serie als de tcg uit in Nederland. Ik was meteen betoverd en zat zo vaak als mogelijk aan de beeldbuis gekluisterd! Ja toen was het nog zo'n groot vierkant blok haha 📺

Misty was meteen mijn favo met haar pittige karakter. Zo was ik zelf helemaal niet, maar zij was stoer en kwam voor zichzelf op, you go girl! 👧🏼💪🏼 Al die jaren erna hoopte ik voor haar dat ze een nieuwe fiets zou krijgen. Die ze, spoiler, uiteindelijk krijgt! Maar niet van Ash... 🚴🏼‍♀️ 

De tcg was er ook, maar mijn ouders vonden het maar vreemd om geld uit te geven aan stukjes karton.. dus die kreeg ik niet. Tot ik op een dag op het schoolplein aankwam en daar iets verscheurd op de grond zag liggen... Ik raapte alle stukjes op, het bleek mijn favoriete starter te zijn: Charmander! 🔥 Ik plakte alle stukjes aan elkaar en heb de kaart tot de dag van vandaag bewaard, mijn persoonlijke trophy. 🏆

Wat volgde in de jaren erna was het spelen van vele games op de N64, DS, Gamecube, Wii, 3DS, Switch en smartphone. 🎮📱 Het verzamelen van de tcg en ook het verzamelen van Pokémon poppetjes! 151 in the Pocket 😇

Pokémon werd mijn happy/safe place en dat is het nog steeds. Het is een verzameling van mooie momenten wat deze franchise zo bijzonder voor mij maakt.❤️

Meer recent vond ik Legends Arceus echt een verademing, de combi tussen Pokémon en Zelda. Fantastisch spel. Heb inmiddels ook zeker genoten van Legends Z-A, maar die kon er toch net niet aan tippen. Ik kijk dan ook enorm uit naar de toekomst met al die lieve leuke monsters in o.a. Wind & Waves. Ik kan niet wachten!! 🌊🌪️☀️

Voor iedere Pokémon fan: Happy Pokémon Celebration! Op naar nog vele toffe jaren 🎉

Favoriete herinnering is in Pokemon Goud te worden verrast door in het wild een van de legendarische Pokemon Suicune, Raikou of Entei in het gras tegen te komen. Hierna op het schoolplein ook laten zien en het lukte weer! Wauw, weer kwam ik een van de legendarische Pokemon tegen. Op de tweede plek verzamel ze allemaal met de flippo's uit de zakken chips.

Zoveel om uit te kiezen! Van de Tiger Pokeball LCD game die elke ruimte wist te legen door een z'n hels lawaai tot vrienden die verschillende Pokémon Centers afgeschuimd zijn tijdens hun reis naar Japan om zoveel Cubone en Snom merchandise voor me in te laden als ze vonden, Pokémon heeft me achtervolgd sinds ik 5 was. 

Videobanden vol opgenomen Pokémon afleveringen afgewisseld door hier en daar een stukje film of Robot Wars, mijn hartslag die de lucht in schoot toen heel de stad kwaad achter me aanzat in Pokémon Mystery Dungeon of tot in de late uren in en uit de underground gaan in Pokémon Pearl met één van mijn beste vrienden om Spiritomb te pakken te krijgen. Ik kan nog wel even doorgaan.

Hoewel het moeilijk kiezen is tussen alles denk ik dat Pokémon Duel (out of all things) op nummer 1 beland voor deze vraag. Ik had op het moment dat Pokémon Duel speelbaar was een Windows Phone, en kon het dus niet spelen. Ik was net een paar jaar aan het werken op dat punt en sleurde dus elke dag een oud Android toestel mee om via tethering toch rondjes Duel te kunnen spelen tegen de 2 enige leeftijdsgenoten onder de collega's op kantoor. De middagpauzes vlogen voorbij. Een combinatie van een leuke periode in mijn job en een spel dat ik (waarschijnlijk net omdat het weg is) enorm jammer vind niet meer te kunnen spelen dus. Al zou het nu uiteindelijk ook niet meer hetzelfde aanvoelen aangezien het kantoorwezen ook helemaal veranderd is