The Adventures of Elliot: The Millennium Tales - Een instant klassieker

Er zijn game-series waar je bij het horen van de naam eigenlijk al weet dat elk willekeurig nieuw deel garant staat voor hoge kwaliteit. De naam ‘Elliot’ hoort niet thuis in dat rijtje, maar productieteam ‘Team Asano’ van Square Enix heeft inmiddels een vergelijkbare reputatie opgebouwd. Het team dat al sinds 2018 turn-based JRPG’s in een modern HD-2D-jasje steekt, waagt zich dit jaar aan hun eerste action-RPG met The Adventures of Elliot: The Millennium Tales. Het resultaat? Een instant klassieker die zo de geschiedenisboekjes in kan.

Square Enix stelde een vroegtijdige reviewcode beschikbaar voor deze review.

The Adventures of Elliot: The Millennium Tales doet zijn naam eer aan en vertelt een groots avontuur dat zich uitstrekt over een periode van maar liefst duizend jaar. Hoofdpersonage Elliot is een avonturier uit het continent Philabieldia. Als avonturier is Elliot een van de weinige mensen die zich buiten de veilige dikke muren van het koninkrijk Huther durft te begeven in het domein van de agressieve Beast Tribes. Deze half-intelligente wezens slaan alles en iedereen tot moes om hun territorium uit te breiden en vooral weerloze mensen zijn hun favoriete slachtoffers. De mensheid kan zich dan ook eigenlijk alleen handhaven in een afgelegen uithoekje van het continent omdat prinses Heuria de buitenmuren van Huther heeft betoverd met de Spell of Safekeeping die de kwaadwillende Frauki, Elphands, Brighids en ander dierlijk gespuis afketst. Wanneer prinses Heuria het slachtoffer wordt van een mysterieuze vloek waardoor de Spell of Safekeeping in gevaar komt, geeft de koning de beste avonturier van het koninkrijk de opdracht om een manier te vinden deze vloek te verbreken. Tijdens zijn queeste reist Elliot niet alleen alle uithoeken van het continent af, maar via de Doorways of Time doet hij ook vier verschillende tijdperken uit de menselijke geschiedenis aan. Dit zijn The Age of Safekeeping van het koninkrijk Huther, The Age of Reconstruction waarin de mensheid op het randje van de afgrond stond, de gouden eeuw van The Age of Magic en het begin van de beschaving in The Age of Budding.

The legend of Zel…lliot

Hoewel de makers van The Adventures of Elliot beweren zich vooral te hebben gebaseerd op de Mana-reeks, zal Elliot ook voor fans van klassieke 2D-Zelda’s een feest van herkenning zijn. Je doorkruist de wereld met Elliot vanuit een top-down perspectief, waar je verschillende kerkers en puzzels trotseert met een fee als metgezel. Elliot heeft hierbij de bekende RPG-wapens tot zijn beschikking: je begint met een zwaard en schild, maar tijdens je avontuur voeg je al snel een pijl en boog, boemerang, bommen, speer, hamer en een sikkel aan een ketting toe aan je arsenaal. Elliots magische compagnon Faie breidt zijn mogelijkheden daarnaast nog uit met een vijftal magische skills: ignite, sprinting, warping, vacuum en cloning. Sommige wapens of magische vaardigheden speel je pas later in het verhaal vrij, en de makers van The Adventures of Elliot zetten deze beperkingen meesterlijk in als onzichtbare muren om jouw route te sturen.

Philabieldia zit vol met (optionele) kerkers en andere geheimen die ontdekkingstochten in de open wereld belonen, maar bepaalde gebieden worden in het begin wel duidelijk afgeschermd: een muur met scheuren kun je bijvoorbeeld pas opblazen nadat je de bommen hebt vrijgespeeld, sommige wegblokkades kun je platslaan zodra je een hamer hebt bemachtigd en bepaalde ravijnen zijn te wijd om overheen te springen maar wél te overbruggen met Faie’s warping skill. Wanneer je terugkeert om zo’n eerder onbereikbaar obstakel te overwinnen voel je je op-en-top avonturier. Zowel het verhaal als de nieuw ontgrendelde gebieden zorgen ervoor dat je niet simpelweg de tijdperken een voor een afwerkt om nooit meer terug te keren, maar dat je keer op keer op en neer reist tussen de verschillende locaties en tijden. Net zoals de Dark World uit A Link to the Past blijft de basiskaart van Philabieldia hetzelfde in elk tijdperk, maar geeft elke Age die je bezoekt een eigen twist aan die kaart. Dit geldt zowel voor de visuele stijl als voor de routes en vijanden die je ergens tegenkomt. De game moedigt je daarbij actief aan om elke kerker in verschillende tijdperken te onderzoeken, omdat er nog wel eens een waardevolle schatkist op je wacht die je eerder (of een paar eeuwen later) niet te pakken kon krijgen. Alleen de menselijke nederzetting in het zuidoosten van het continent is in elk tijdperk radicaal anders, in lijn met het thema van dat tijdperk.

Magicite

Wie de ware Hero of Tim… ahum, Hero beyond the Millennium wil worden, zal ook goed gebruik moeten maken van Magicite. Brokstukken van deze magische kristallen verdien je door vijanden te verslaan of vind je in schatkisten op lastig bereikbare plaatsen. Breng genoeg van dit soort Magicite Fragments naar de zonderlinge kluizenaars in de verschillende stadscentra, en je kunt ze laten combineren tot Magicite Crystals. De Magicite-kristallen geven allerlei buffs, debuffs en modifiers op je bestaande wapenarsenaal. Zo heb je kristallen die de aanvalswaarde verhogen, je pijlen twee keer zoveel kracht geven in ruil voor het inzetten van twee pijlen per schot, Magicite die de timer van bommen pauzeert zodra je ze oppakt of extra aanvalseffecten toevoegt aan een wapen. Mijn favoriete Magicite kristal zorgde er bijvoorbeeld voor dat er vuurballen om mij heen vielen wanneer ik met mijn sikkel zwaaide. Door de juiste combinatie kristallen aan je wapens toe te voegen kun zelfs de machtigste vijanden te overwinnen. Je Magicite-budget is echter beperkt en natuurlijk kosten de sterkste Magicite Crystals meer Magicite-punten dan de minder nuttige kristallen. Het is daarom nuttig om regelmatig je Magicite-collectie onder de loep te nemen en de capaciteit van je Magicite Box uit te breiden, zodat je jouw punten-budget verhoogt. Dit kost je een rib uit je lijf aan in-game cash, maar elke Magicite budget-uitbreiding is de moeite meer dan waard. De aficionado’s kunnen lekker losgaan op het samenstellen van de perfecte build, maar wie dit allemaal maar (te veel) gedoe vindt kan het samenstellen van Magicite ook met één druk op de knop aan Faie overlaten.

Quests fit for adventure

In zijn reis door de eeuwen heen komt Elliot in elk tijdperk wel nieuwe bondgenoten, rivalen en klanten tegen. Als avonturier kan Elliot naast zijn hoofdqueeste namelijk ook kleinere opdrachten aannemen van verscheidene NPC’s. En hoewel niet iedereen weet dat Elliot kan tijdreizen, krijgt hij al snel in elk tijdperk de reputatie dat hij kleine wonderen kan waarmaken. Het terugvinden van uitgestorven bloemen bijvoorbeeld, of een medicijn dat zijn tijd ver vooruit is. Hoe zou die legendarische avonturier dat nu voor elkaar krijgen? Verschillende personages die je tegenkomt tijdens je duizendjarige reis stammen van elkaar af waardoor hun verhalen in elkaar haken en het komt ook af en toe voor dat Elliot tijdens een van zijn zijmissies de geschiedenis ten goede herschrijft. Dit werkt vervolgens op een leuke manier door in de latere tijdperken. Elke Quest is voorzien van kwalitatief ingesproken stemmen en er zit voldoende variatie in de verschillende opdrachten. Wanneer je een groot verhaalsegment afrondt kunnen er bepaalde zijmissies verdwijnen, maar hier waarschuwt de game je op tijd voor.

De aanhouder wint

Square Enix vroeg mij om na een bepaald punt niets te delen over het verloop van het verhaal, en daar hebben ze gelijk in. The Adventures of Elliot is zo ontworpen dat alles zich veel leuker ontvouwt als je er blind induikt. Toch wil ik even een kleine waarschuwing geven: er zijn meerdere eindes, dus staar je vooral niet blind op de anticlimax na je ‘eerste’ eindbaasgevecht. De aftiteling begint daarna te lopen alsof het spel klaar is en ik had eerlijk gezegd toch een beetje een zure nasmaak van het spel… na die sterke start had er namelijk zoveel meer in gezeten. En geen zorgen, dat zit er ook in. Er wacht nog zo’n vijftien uur extra gameplay en verhaal op je nadat je het spel voor de eerste keer ‘uitspeelt’. Dit vertelt de game je trouwens zelf ook in een post-credit scene, maar ik kan me zo voorstellen dat niet iedereen blijft zitten voor de aftiteling. Deze recensent met een deadline had het in ieder geval bijna gemist, ahum. Hoe je de betere eindes vrij speelt is af en toe een beetje zoeken, maar als je goed doordenkt geeft het verhaal eigenlijk altijd wel de juiste hint. Zonder voorkennis zul je eerst alle ‘slechte’ eindes moeten aflopen voordat je Elliots Thousand-Year Journey tot zijn voorbestemde einde weet te brengen, maar wie daarna een New Game+ start kan gelijk doorstoten. Probeer overigens echt voor de True Ending te gaan, want zo onbevredigend als het eerste einde is, zo leuk vallen alle puzzelstukjes in elkaar naarmate je de ultieme eindbaas nadert.

Oh, en nog één hint om dit toffe einde te bereiken: je kan tijdens je avontuur katten verzamelen die dan een nieuw thuis vinden in het koninkrijk Huther. Dat is vast leuk voor kattenmensen, maar ik werd al snel helemaal kriegel van die invasie van mauwende mormels. Tien stereotiepe kattenvrouwtjes zijn er niks bij. Wacht echter even met het bellen van het asiel, want je hebt een minimumaantal katten nodig om de magische Fur Coat of the Ages van te maken… Grapje, er zijn geen digitale katten gekrenkt voor deze review. Ik zou namelijk niets vertellen over de afloop van het verhaal, weet je nog? Verzamel nu maar gewoon alle katten die je tegenkomt, dan komt alles – net als een kat – vanzelf op zijn pootjes terecht.

Conclusie

The Adventures of Elliot: The Millennium Tales is een nieuw huzarenstukje van Team Asano en legt de lat voor HD-2D games wéér wat hoger. Het is zeer jammer dat HD-2D games doorgaans geen directe vervolgen krijgen, want Elliot smaakt zeker naar meer. De True Ending laat overigens wel een klein haakje open om een follow-up game aan op te hangen, dus ik hoop van harte dat The Adventures of Elliot: The Millennium Tales een commercieel succes zal blijken. JRPG-fans van de oude stempel kunnen in ieder geval hun hart ophalen met deze nieuwe niet-Zelda. Voor nieuwkomers is Elliot een prachtige introductie tot een ietwat vergeten sub-genre JRPG dat zijn glans nog lang niet is verloren. En wie weet? Als we door een Doorway of Time stappen, noemen we de volgende 2D Zelda over een paar jaar misschien wel een nieuwe Elliot-like? De tijd zal het leren, maar The Adventures of Elliot: The Millennium Tales heeft er absoluut het niveau voor.