Inazuma Eleven: Victory Road - Een driedubbele hattrick!

In 2016 kondigde LEVEL-5 vol trots Inazuma Eleven: Ares aan, het nieuwste deel in hun anime-voetbal/RPG-serie. We hebben er lang, héél lang, op moeten wachten maar na een ontwikkeltijd van krap tien(!) jaar kwam eind vorig jaar dan ein-de-lijk Inazuma Eleven: Victory Road uit. In deze lange ontwikkelperiode veranderde niet alleen de naam van het spel, maar werd het fundament van de Inazuma Eleven-serie meermaals omgegooid. Normaal gesproken is zo’n development hell een slecht teken voor de kwaliteit van het eindproduct, maar LEVEL-5 was vastberaden om van deze game hun meest ambitieuze meesterwerk ooit te maken. En zowaar: dat is ze gelukt. Victory Road is een ware liefdesbrief aan de serie en bevat belachelijk veel content. Eigenlijk bestaat de game zelfs uit drie losse spellen. Willen alle spelers zich naar het veld begeven? De aftrap van de Inazuma Eleven: Victory Road-review kan beginnen!

Deze N1-UP-review is wat later gepubliceerd dan je van ons gewend bent. Dit is het gevolg van logistieke problemen bij het aanleveren van de reviewcode vanuit LEVEL-5 en de enorme hoeveelheid content die de game bevat.

Inazuma Eleven: Victory Road heeft gigantisch veel content, met meer dan 5400 speelbare personages en drie game modi die elk eigenlijk ook als losse game uit hadden kunnen komen. Voor het overzicht zal ik elk van deze modi (Story Mode, Chronicle Mode & Kizuna Station) los behandelen in deze review. Er zijn daarnaast nóg meer kleinere spelmodi en (toekomstige) onderdelen, maar die komen hier niet aan bod. De review zou anders simpelweg te lang worden. Je begint Inazuma Eleven: Victory Road met het maken van je spelersavatar in een uitgebreide editor. Het staat spelers daarna volledig vrij om zelf te kiezen met welke game modus ze beginnen.

Story Mode

De uitgebreide Story Mode voelt niet zozeer aan als een voetbal-game, maar als JRPG met een voetbalthema. LEVEL-5 waarschuwt bij aanvang zelfs dat je de eerste uren van de Story Mode helemaal geen voetbal zal spelen. Wie haast maakt zal na vier uur zijn eerste match spelen, maar wie net als ik zijn tijd neemt om de omgevingen van South Cirrus en de verschillende Side Quests te ontdekken komt pas na tien uur spelen toe aan zijn eerste potje voetbal. Ik raad je overigens zeker aan om niet door de RPG-delen te jagen, want alles zit weer heerlijk charmant in elkaar zoals we gewend zijn van LEVEL-5: het is duidelijk te zien dat de makers van Professor Layton en Yokai Watch achter de Story Mode zitten. Het verhaal van Victory Road fungeert als een reboot van de serie. Niet langer volgen we de avonturen van de leerlingen van Raimon Junior High School, maar die van South Cirrus Junior High uit Nagasaki. Als we hoofdpersonage Destin Billows leren kennen wil hij niets met voetbal te maken hebben en blijkt hij South Cirrus speciaal uitgekozen te hebben omdat het zo’n beetje de enige school in Japan is zonder voetbalteam. Stiekem is Destin een van de grootste voetbalfanaten die je ooit zult tegenkomen, maar door een aangeboren hartafwijking mag hij zelf niet meer spelen van zijn dokters. Het voetbalbloed kruipt echter al snel waar het niet kan gaan en binnen de kortste keren besluit Destin om samen met zijn nieuwe vrienden de South Cirrus Football Club op te richten.

Met Destin’s meesterlijke strategische inzicht weet het onervaren South Cirrus zich zelfs te plaatsen voor de Football Frontier, de nationale jeugdcompetitie van Japan. De weg van een stelletje amateurs naar het beste elftal van Japan spiegelt de avonturen van Mark Evans en zijn Raimon Eleven uit het originele Inazuma Eleven. En leuk voor de fans: aangezien er inmiddels 25 jaar verstreken zijn sinds dat eerste voetbalavontuur blijkt de sterspeler van het huidige Raimon-elftal niemand minder te zijn dan Harper Evans, de zoon van het originele hoofdpersonage. Negen hoofdstukken lang wordt alles in het werk gesteld om het ‘onoverwinnelijke Raimon’ na 25 jaar eindelijk van de troon te stoten. Verspreid door de stad zoekt Destin allemaal onorthodoxe plekken om zijn team te trainen in een verscheidenheid aan minigames, terwijl klas 1-A tegelijkertijd door de typische problemen uit het leven van middelbare scholieren moet navigeren. Of nou ja, ’typische problemen’… het gaat dan toch vooral om de anime-karikaturen van het Japanse High School Life. In aansluiting op de vele anime-series van eerdere Inazuma Eleven-games is het verhaal van Victory Road opgezet als een interactieve anime. Inclusief getekende cutscenes van de befaamde anime-studio MAPPA, typische afsluitingen van de afleveringen (lees: hoofdstukken) met een vooruitblik op het volgende hoofdstuk, een Proverb of the Day en andere anime-clichés. Zo moet iedereen die een Special Move gaat doen natuurlijk eerst heel hard de naam van deze super-duper-kracht schreeuwen, gevolgd door een over de top animatie om deze voetbal-move op te laden. Er is ook een volledige Engelse stemmencast voorzien, die over het algemeen meer dan goed werk aflevert… alleen hoofdpersonage Destin heeft een afleidend zwakke stem.

Voetballen!

Oh ja, voetballen! Als je met Story Mode begint zou je bijna vergeten dat de hele game hier eigenlijk om draait (maar geen zorgen: als je voor een andere modus kiest, start je binnen twee minuten met een match). Voor deze reboot nam LEVEL-5 het hele systeem op de schop en voetbal je op een gloednieuwe manier. De meest simpele omschrijving van de gameplay op het veld zou je kunnen samenvatten als een combinatie van FIFA en een RPG: je staat met elf tegen elf tegen elkaar opgesteld en speelt in beginsel ‘normaal’ voetbal. Als je wil scoren heb je er echter niets aan om buiten bereik van de keeper te schieten, want in ruim 70 uur speeltijd is mij dat slechts twee keer gelukt. Nee, voor doelpunten treedt het RPG-systeem in werking. Elke speler heeft afhankelijk van hun level een bepaald aantal Attack Points die ze hun schot meegeven, elk van deze schoten op doel snoepen Keeper Points af van de keeper. Heeft een doelpoging meer AP dan de keeper KP over heeft? Goaaaal! Na elk doelpunt reset het aantal KP van de keeper zich en moet het andere team opnieuw beginnen met het afschaven van KP.

Dit basissysteem wordt vervolgens aangevuld met een reeks manieren om jouw doelpogingen extra AP te geven of juist de schoten van de tegenstander te verzwakken voordat ze jouw keeper bereiken. Om te beginnen kun je een Chain Attack maken tussen twee spelers: als je in de Offence Zone (die iets voor het strafschopgebied begint) niet op doel mikt, maar naar een medespeler kun je de AP van beide spelers in één versterkt schot combineren. Maar wat helemaal veel AP toevoegt aan je doelpogingen, zijn de iconische Special Moves: flashy over de top superkrachten in allerlei vormen en maten je met gemak je AP kunnen ver(drie)dubbelen. De keeper en de verdediging hebben echter ook zo hun eigen defensieve Special Moves achter de hand, dus tenzij je een (flink) hoger level hebt dan de tegenstander lukt het vrijwel nooit om in een keer te scoren zonder een perfecte AP-versterking. Als het andere team op tijd een van hun verdedigers tussen de aanvaller en het doel weet te krijgen, kun je in een keer scoren helemaal op je buik schrijven. De verdedigers roepen dan namelijk een kleine muur op met genoeg Defence Points om een normaal schot te stoppen en een Special Move flink af te zwakken.

Als iedereen zonder limieten hun Special Moves zou kunnen spammen, is er natuurlijk al gauw geen (voet)bal meer aan. Daarom heeft elke Special Move een reload-tijd én kun je Special Moves alleen inzetten als je genoeg Tension hebt opgebouwd. De Tension-balk linksboven in het scherm laad je op door Challenge-duels te winnen van tegenspelers. Afhankelijk van hun DP-level hebben spelers namelijk een bepaalde blokkeerzone waarin ze de bal van de tegenstander kunnen stelen. Probeer je tegenstander te slim af te zijn door linksom of rechtsom uit te wijken en je passeert of blokkeert de tegenspeler met wat extra Tension Points als bonus. In tegenstelling tot de aanvallers hebben middenvelders beschikking over Special Moves die zich richten op deze Challenges, waardoor je tactisch moet kiezen: bouw ik nu juist mijn Tension-balk op met risico dat de tegenstander door mijn verdediging breekt, of forceer ik balbezit met een Special Move die juist Tension kost in plaats van oplevert. Soms kan het zelfs lonen om de tegenstander even te laten oprukken en hun Tension te verspillen zodat jij daarna de tegenaanval kan inzetten wanneer de keeper geen energie meer heeft voor een Special Move. Bovenstaande klinkt misschien wat ingewikkeld op papier, maar in de praktijk voelt alles zeer intuïtief aan. Zeker als je begint met de Story Mode leer je heel geleidelijk alle mechanieken.

Chronicle Mode

Wie gelijk wil voetballen zonder uren aan RPG-gedoe, kan ook kiezen om te beginnen met Chronicle Mode. Dit is een aparte verhaalmodus met… tja, een nogal vergezochte verhaallijn. Een paar decennia in de toekomst is de menselijke beschaving bijna vernietigd door een interdimensionale alienaanval waar reguliere wapens niets tegen uithalen (Dat schijnt een nogal geliefd thema te zijn bij LEVEL-5). Daarom stuurt een voetbal-professor zijn kleinzoon samen met een teddybeer-androïde terug in de tijd om de sterkste voetballers uit de Inazuma Eleven-geschiedenis te verzamelen. De Keshin-krachten die achter al die spectaculaire Special Moves zitten, zijn namelijk het enige effectieve wapen tegen de interdimensionale aliens, snap je? Laat je vooral niet afleiden door dit hoogstaande verhaal, daar valt Chronicle Mode je eigenlijk alleen de eerste vier minuten mee lastig. Het komt er vooral op neer dat je alle belangrijke verhaalmatches uit de Inazuma-geschiedenis nog eens dunnetjes mag overdoen en tegelijkertijd een samenvatting meekrijgt wat er allemaal vóór Victory Road afspeelde. Al snel blijkt dat het alien-tijdreisgedoe stiekem best past bij de serie, want als je een beetje vordert in de verschillende Chronicle Routes kom je ook de nodige aliens, ogers, elfen, andere aliens, alternatieve tijdlijnen, wéér andere aliens en tijdreis-trucjes tegen… die natuurlijk allemaal helemaal verzot zijn op voetbal, ahum. Misschien is het omdat je niet het hele verhaal meekrijgt (daar bestaat immers de aankomende remake voor), maar de Chronicle-verhaallijnen lieten nu niet bepaald een sterke indruk achter. Toch zijn de korte segmenten met verhaalsamenvattingen een prettige afwisseling van de voetbalmatches, want alleen pure matches worden zonder hoger doel of afleiding in langere speelsessies erg taai om vol te houden.

Wat daarom extra leuk is, is dat de Story Matches elk hun eigen win-voorwaarden hebben om bij het officiële verloop van het verhaal aan te sluiten. Soms betekent dit dat je überhaupt niet kan winnen, maar op andere momenten zorgt dit voor toffe een climax in een match. Als je de Story Match hebt volbracht, kun je het met een eigen samengesteld team opnemen tegen een sterkere versie van deze tegenstanders. Dat begint relatief makkelijk met de verplichte Next Chapter Unlock-matches, maar de Hero- en Legendary-niveau’s geven wél een uitdaging. Daar staan dan weer toffere beloningen tegenover, zoals toegang tot de shirts of emblemen van de verslagen teams én betere drop-items. Tussen deze drop-items zitten ook ‘Spirits’ van zo’n beetje elk personage uit de serie (een stuk of 5400), die je kan inzetten om deze spelers te ontvangen in je reservebank of waarmee bestaande teamleden mee kunt versterken. Veel van deze 5400 personages hebben weer unieke Special Moves die ze meenemen uit hun originele game. Deze speel je vrij voor de rest van jouw team door het bijbehorende personage op een bepaald level te krijgen. Lang verhaal kort, je mag in Chronicle Mode tien eigen basisteams samenstellen en je bent letterlijk maanden zoet voordat je jouw ultieme opstelling hebt gevonden. Sowieso heb je zeker 130 Story Matches af te vinken op vier niveaus, dus er is altijd genoeg te doen!

Kizuna Station

Als uitsmijter heeft LEVEL-5 niet alleen een RPG én een uitgebreid voetbalspel opgeleverd, maar ook nog eens een eigen town builder in Kizuna Station. Wat zo’n afwijkende game modus nu precies in een voetbalgame doet, snap ik eigenlijk nog steeds niet. Maar ik gok dat de gedachtegang ongeveer zo ging: “Poeh, we hebben wel héél veel assets gemaakt om alle nieuwe en oude Inazuma-locaties tot leven te brengen. Zullen we anders een speciale tool maken om tijd te besparen met het in elkaar puzzelen van deze assets? Hee, dat is stiekem verdraaid verslavend… zouden de spelers dit misschien ook een leuke toevoeging aan het spel vinden?” En toegegeven, het is ook erg leuk om stukje bij beetje je eigen voetbal-stadje op te bouwen. Helemaal als je jouw creatie (online) kan tonen aan anderen of inspiratie kan opdoen door te buurten in de Kizuna Station van je vrienden. Als je jouw stadje genoeg opbouwt, kun je er zelfs een eigen voetbalstadion in plaatsen om matches in te spelen! Er is echter wel één groot nadeel aan deze modus en dat is dat je vrijwel elk item dat je wil plaatsen in je stadje moet kopen. Niet met echt geld, maar met verschillende ingame-punten die je niet vrij speelt in de andere modi van het spel. Met andere woorden: voordat je ook maar een beetje in de buurt komt van jouw Inazuma droom-hoofdkwartier ben je heel wat uren grinden in de Kizuna Mode verder. Want elk wegonderdeel en elk sfeervol plantje moet je per stuk aanschaffen…

Conclusie

Als er een spreekwoord toepasselijk is op Inazuma Eleven: Victory Road, dan is het wel ‘we hebben er lang op moeten wachten, maar dan heb je ook wat’. Drie zeer vermakelijke ‘wats’ om precies te zijn. Met daarnaast nog een een aantal vermakelijke zijmodi die net zo goed flink wat uurtjes van je tijd gaan opslokken… en een gezonde dosis gratis post-release content… en de belofte van een nieuwe “Victory Road” online competitiemodus die later dit jaar zal worden toegevoegd. LEVEL-5 wilde van deze Inazuma Eleven dé game maken waar je eindeloos naar kon terugkeren en dat is ze meer dan gelukt. Sterker nog, het spel zit zo tjokvol replay value en content dat dit het eerste spel is waarvan ik de aanschafprijs van €70,- in de eShop bijna aan de goedkope kant vind. Toch is LEVEL-5 nog lang niet klaar met Victory Road, en iedereen die het basisspel kocht mag het komende jaar vrolijk én gratis blijven meegenieten van hoeveelheden extra content die mindere uitgevers achter een flinke betaalmuur hadden gezet. We zullen het maar beschouwen als hun manier om zich aan de fans te verontschuldigen voor het vele uitstellen van deze game. Die excuses zijn trouwens meer dan ruim aanvaard, ik zou willen dat meer mensen hun excuses zo serieus namen. De combinatie van voetbal, RPG en anime zal een niche zijn die niet voor iedereen is weggelegd, maar als jij je niet laat afschrikken door die verrassende combinatie is Inazuma Eleven: Victory Road een schot voor open doel: gegarandeerd scoren.