Orbitals - Back to the 80's

Coen en Robin hadden onlangs de kans om hun samenwerking (en wellicht hun vriendschap) op de proef te stellen met Orbitals. De retro anime co-op game viel bij de aankondiging eerder dit jaar meteen op door zijn unieke en opvallende visuele stijl. Weet de gameplay die positieve sfeer vast te houden?

Coen

Toen we de uitnodiging kregen om Orbitals te mogen spelen, stond ik meteen te popelen. Het was iedere keer dat het langskwam in de Directs meteen al een van die games die me alleen met een trailer al wist te pakken. Er was wel een probleem. Het is namelijk een co-op-game en die kun je niet alleen spelen. Daarom heb ik Robin maar meegesleurd. Gelukkig ging co-op tussen ons, verrassend genoeg, best soepel.

Zoals gezegd springt de ontzettend gave grafische stijl van Orbitals direct in het oog. Het nabootsen van 2D-animatie in 3D is een grote opgave, maar het is ontwikkelaar Shapefarm en het animatieteam van Studio Massket gelukt. De game ziet er daadwerkelijk uit als een anime die rond 1980 op een beeldbuis of videoband had kunnen verschijnen.

Orbitals draait op een stabiele 30 frames per seconde. Maar wat de game zo gaaf maakt, is dat de hoofdpersonages op 24 frames zijn geanimeerd en achtergrondelementen op 12 frames. Vroeger moest dat, omdat film op 24 frames werd geschoten. Dit kwam doordat het individueel tekenen van alle losse beeldjes veel te lang duurde als alles 24 frames kreeg, dus werden minder belangrijke elementen met de helft van de frames neergezet. Wat vroeger noodzaak was, is nu een stilistische keuze om trouw te blijven aan het tijdperk.

Niet alleen de framerate is trouw aan het tijdperk. Zo zijn interactieve elementen in de levels net iets minder gedetailleerd weergegeven vergeleken met de prachtige achtergronden. Denk bijvoorbeeld aan hoe een boek in een Disneyfilm er heel simpel uitziet, waardoor je van tevoren al weet dat ze die uit de boekenkast gaan pakken. Dit zorgt ervoor dat het spel je door de levels heen leidt naar de interactieve elementen.

Naast dit alles voel je de inspiratie van de wereld, personages en objecten afdruipen. Het ruimteschip lijkt regelrecht gemaakt door Capsule Corp. (Dragon Ball) en Maki (een van de hoofdpersonages) lijkt met haar gezichtsuitdrukkingen zo uit Sailor Moon te zijn gestapt. Kortom: een liefdesbrief aan de anime-industrie.

Robin

Orbitals voelt meteen heel snappy aan. Je kan springen, dodgen en interacties hebben met bepaalde voorwerpen en omgevingen. Hoewel de game ‘maar’ op 30 fps draait, stoort dit niet. Dit was gewoon een hele fijne ervaring. Mede dankzij de presentatie van de game, zoals Coen al mooi omschreef.

Orbitals draait minder om je personage en meer om wat je ermee doet. Bij spellen zoals It Takes Two zijn jouw uitdagingen afhankelijk van het personage dat je hebt gekozen. In het geval van Orbitals kies je juist wat voor uitdagingen je wilt doen. De game laat duidelijk weten: dit is het gereedschap dat je in dit level nodig hebt. En op basis van het gereedschap krijg je verschillende uitdagingen die je samen mag oplossen. Uitdagingen waren in het begin niet per se heel moeilijk, maar we hebben dan ook ‘maar’ 45 minuten gespeeld. Toch waren de puzzels erg leuk en in sommige gevallen hadden we even zoiets van: “huh, wat wil je nu eigenlijk?” Maar dat klikte vrij snel. Van het gebruiken van een waterpistool om een rad te laten draaien, tot een laser om dingen te smelten of juist een robot van energie te voorzien, terwijl het andere personage met deze robot langs een parcours platformt. Soms moest de ene speler iets smelten, zodat de andere persoon dit kon ombuigen met een grappling hook.

Vrij snel speel je steeds meer vrij, niet alleen voor jezelf, maar ook voor je schip. Je schip krijgt nieuwe mogelijkheden, zoals een kanon dat dingen en voorwerpen in de ruimte wegduwt of elektrische raketten om dingen op te laden. Ook in de ruimte vind je verschillende uitdagingen die je samen moet oplossen. Eén persoon vliegt, terwijl de andere in de Gunner Seat zit en schiet. Met een druk op de knop kan je wisselen, zodat de ander het kan overnemen als dat beter werkt. Dit is tof en zorgt ervoor dat iedere speler doet waar hij of zij goed in is.

Langzamerhand speel je ook minigames vrij voor je schip. Dit lijken gewoon leuke bezigheden, maar de game heeft ons daar nog te weinig van getoond. De game lijkt in ieder geval een hoop content te bevatten! Ik heb nu al zin om in september Orbitals met mijn partner te spelen!

Voorlopige conclusie

Orbitals heeft meteen een geweldige eerste indruk achtergelaten. De presentatie van de game staat als het stevigste huis ter wereld en de gameplay speelt heerlijk weg. Het enige waar we nog onze vraagtekens bij hebben, is de moeilijkheidsgraad. De puzzels in de demo waren erg makkelijk. Hopelijk bieden de latere levels wat meer uitdaging.