Indiana Jones and the Great Circle - definitely doesn't belong in a museum!

Dun dun dun-duuuun… dun dun duuuun… er zijn weinig melodieën zo iconisch als de soundtrack van Indiana Jones. Twee jaar geleden sloegen Bethesda en Lucasfilm de handen ineen om een van de ultieme actiehelden een nieuw interactief avontuur te geven. Op andere platforms gooide Indy al hoge ogen en nu is daar dan eindelijk de Switch 2-versie. Weet de hybride port de positieve lijn voort te zetten… “or does it belong in a museum”? Ik pakte mijn zweep en fedora en ging alvast voor je op expeditie!

Indiana Jones and the Great Circle begint met een feest van herkenning voor de fans. Zonder uitleg word jij, Dr. Indiana Jones, gedropt in een afgelegen jungle van de jaren ’30. Eenmaal aangekomen bij een overwoekerde tempel trotseer je verschillende valstrikken en vind je een gouden beeldje, dat je met een zandzakje omrui… wacht even, dit is gewoon een-op-een de iconische scene uit Raiders of the Lost Ark! Inclusief de grote stenen bol die Indy probeert te pletten op weg naar de uitgang. Na deze flashback, inclusief de bijbehorende soundtrack, zit de sfeer er gelijk goed in en zien we dat professor Jones wakker schrikt in zijn kantoor aan het Marshall College in de VS. Hier wordt op een nacht ingebroken door een mysterieuze reus van een vent, die de mummie die Indy een paar weken geleden meebracht uit Egypte steelt. Een aanwijzing die de mysterieuze dief achterliet leidt naar de geheime archieven van het Vaticaan, en dus begint er een nieuw avontuur voor Indiana Jones.

Benvenuto in Italia

Of de rest van het verhaal de naam ‘Indiana Jones’ waardig is, daar kan ik nog geen antwoord op geven. Voor deze preview was ik namelijk beperkt tot de tutoriallevels en de eerste grote locatie van de game: het fascistische Italië van Mussolini in 1936. In het Vaticaan heeft Indy nog een oude vriend rondlopen die hem wel wil helpen met zijn zoektocht. In dit eerste grote gebied waar je zelf vrij mag rondlopen krijgen we al een goed idee van hoe de game ongeveer in elkaar steekt: je kunt af en toe knokken met wat opgefokte zwarthemden, draagt kostuums om te infiltreren, vindt stukje bij beetje de juiste sleutels en routes om het hele gebied te betreden en mag al aan de slag met een aantal zij-missies.

De opzet van het Vaticaanse gebied doet denken aan de klassieke adventure games van weleer, maar dan in een jasje van een moderne AAA-game. De opzet is veel groter, ruimer en natuurlijk grafisch superieur aan vroeger, maar er zijn nog genoeg routes over daken, verborgen vertrekken in het Apostolisch Paleis, locaties die je met je zweep moet beklimmen en ondergrondse riolen en kerkers die doen terugdenken aan de levels uit – bijvoorbeeld – een klassieke Tomb Raider. Deze keer is de zone echter niet opgedeeld in kleinere levels, maar vormgegeven als één naadloze semi-open wereld. Dat werkt heel goed. Het feit dat deze eerste zone zich in het Vaticaan afspeelt, leent zich natuurlijk ook voor een aantal oeroude archeologische uitstapjes tijdens je bezoek. Zo vindt Indy na een zoektocht bijvoorbeeld ook ‘even’ een deel van de verloren grafsteen van St. Petrus.

First person

Wat wel even wennen is, is de keuze om Indiana Jones and the Great Circle volledig in 1st person-perspectief aan te bieden. Nu heb ik zelf sowieso al weinig met 1st person-games, maar wat mij betreft was het de Indy experience ten goede gekomen als we de professor met de fedora ook echt in beeld hadden zien lopen. De verkleedpartijtjes om alsnog afgeschermde gebieden in te kunnen lopen zie je bijvoorbeeld nagenoeg niet terug tijdens de gameplay. De enige momenten waarop je Indy van achteren ziet, is als hij dingen beklimt: dan is dat overzicht van een 3rd person-perspectief kennelijk onvermijdelijk.

Als ik mijn eigen voorkeuren even opzij zet, kan ik echter niet anders dan concluderen dat de 1st person gameplay op zich gewoon meer dan prima in elkaar zit. De combat is erg intuïtief opgezet, waarbij de ZL- en ZR-knoppen respectievelijk de linker- en rechtervuist van Indy beheersen. Ook de landkaarten van gebieden, de missieoverzichten en upgrademenu’s zijn erg leuk vormgegeven: met de min-knop pakt Indy een logboekje erbij waarin hij alle relevante informatie voor zijn expeditie verzamelt. De manier waarop je (letterlijk) met de kaart in de hand kunt rondlopen door de gebieden zonder een pauzescherm op te roepen doet denken aan DS-games waarbij het tweede scherm werd gebruikt voor de landkaart. Dit is slechts een van de manieren waarop de 1st person-keuze wonderwel doorwerkt in de game… maar let wel even op dat de game dus niet pauzeert als je in jouw logboek aan het neuzen bent: vijanden kunnen je besluipen en KO slaan voordat je er erg in hebt. Het is dus écht opletten geblazen in vijandelijk gebied!

Voorlopige conclusie

Na de eerste stappen te hebben gezet in de wereld van Indiana Jones and the Great Circle zit de sfeer er al goed in! Je zal grafisch ongetwijfeld een superieure versie aantreffen op concurrerende hardware, maar de Switch 2 houdt zich vooralsnog zeer goed staande tijdens het spelen van deze adventure game. Heel af en toe merk je wat pop-in, maar zelfs de low-res modellen die tijdelijk vertoond worden, zien er niet lelijk uit. Ik volg Dr. Jones in ieder geval graag in de volgende stappen van zijn expeditie om het mysterie van The Great Circle te ontrafelen. Of het einde van de game net zo indrukwekkend is als de eerste missies? Dat zullen we op 12 mei 2026 ontdekken, wanneer de Switch 2-versie van Indiana Jones and the Great Circle in de (digitale) winkels ligt.