Pokopimania

Erik bekokstooft wel eens dingen over games. Af en toe moeten die bekokstovingen op virtueel papier gezet worden. Met ditmaal in de hoofdrol: Pokémon Pokopia.  

Alles is weer goed in de wereld.

Dit moet je niet te letterlijk nemen natuurlijk, met al dat heftige bloedvergieten ten oosten van ons kikkerlandje. Maar in de wereld van games is alles eindelijk weer goed. En dan doel ik specifiek op de wereld van die zakmonsters.

Pokémon Pokopia. Wat een game. Wat een fantastisch mooi spelletje.

Het haalt gevoelens naar boven die al lang niet meer bij mij zijn opgeborreld. De reden dat ik mijn eerste spelcomputer kocht, de Game Boy Color, was niet vanwege Mario of Link, maar vanwege Pikachu en de zijnen. Ik was lang niet de enige: Pokémon was een system seller zoals ze dat zo mooi noemden. Een reden om een platform voor te kopen. En met goed recht, overigens. Als je wat jonger bent, kun je het je misschien minder goed voorstellen, maar voor lange tijd wisten Pokémon-spellen qua gameplay en kekke innovaties het uiterste uit de Game Boy’s en Nintendo DS’en van weleer te halen.

Gold & Silver zijn niet alleen de beste Pokémon-spellen, ze zijn misschien wel twee van de beste rollenspellen ooit gemaakt. Black & White deed SD-2D voordat het cool was (oké Mario Kart 64 deed het nog veel eerder, maar speel even mee) en HeartGold en SoulSilver lieten je met een kekke pedometer zakmonsters meenemen op wandeltocht.

Bij de Nintendo Switch ging het echter mis. De Switch-generatie werd getekend door Dexit, Mario Kart 64-bomen, kale steden en een resolutie waar zelfs de Atari 2300 zich nog voor zou schamen. En nog steeds was ik daar, op dag 1, om de spellen in huis halen. Nog altijd was ik lang niet de enige. Ditmaal hadden velen wellicht de hooivorken al paraat. Gek idee, eigenlijk. Maar ergens ook logisch: als Ajax-fan sta je ook achter je club, of ze nou de halve finale van de Champions League bereiken of trainers verslijten alsof ze een nieuw brood bij de bakker kopen.

Ergens hoop je dat ze weer teruggaan naar die gloriedagen van weleer. Tegelijkertijd zoek je naar hoogtepunten, iets om aan vast te klampen. Nog altijd vertel ik mensen dat het einde van Pokémon Scarlet & Violet echt wel de moeite waard is. Mja.

Maar met Pokémon Pokopia hoeft dat niet meer. Pokémon Pokopia is daadwerkelijk wat we van de zakmonsters verwachten – een system seller. En met een fantastische eerste trailer van Pokémon Winds & Waves in de broekzak, lijkt het erop dat wij fans een mooie toekomst tegemoet gaan. Het lange wachten werd beloond, aldus onze Kitto.

Eindelijk is alles weer goed in de wereld.