to a T - Surrealistische charme maar mist pit

to a T is een verhalend avontuur ontworpen door Keita Takahashi (bekend van onder andere Katamari). Het wordt uitgegeven door Annapurna Interactive. Uit hun keuken komen bergen prachtige verhalen, dus succes gegarandeerd, zou je denken. Toch wist de koddige wereld me niet helemaal te betoveren.

In to a T speel je als een dertienjarige die een T-vormig lichaam heeft. Haar (of zijn) armen zijn altijd gestrekt, wat het dagelijks leven tot een uitdaging maakt. In een soort sitcom-vorm beleef je Teens leven voor een paar dagen. Inclusief catchy openings- en eindnummer voor alle acht de afleveringen! Het is een gek concept, in een gekke wereld, met een gek verhaal. Dat is de grootste charme van het spel. Er komen op verrassend luchtige wijze allerlei thema’s aan bod die draaien om (zelf)acceptatie en je plek vinden in de wereld. In het begin dacht ik dat het voorspelbaar zou zijn, maar het steeds absurder wordende verhaal had ik niet kunnen voorzien.

Teens dagelijks leven wordt in minigame-vorm gegoten. Tandenpoetsen, aankleden, eten: alles wordt heel anders als je je armen niet mag buigen. Het is een leuk idee, al zijn de minigames zelden heel spannend. Je mag ze zo vaak spelen als je wil, maar slechts eenmaal in het hele spel had ik de neiging om een minigame nog eens te doen. Gelukkig zijn ze wel allemaal enorm kort, dus het is ook geen straf.

Terwijl je naar school gaat en winkels bezoekt, ontvouwt zich een steeds gekker verhaal. De personages zijn lekker expressief en dankzij de gekke humor van het spel blijven de interacties interessant. De winkels worden gerund door dieren die hebben leren praten, zoals een drietal giraffes met verschillende eetkraampjes. Een schattig detail is dat er een gat in het dak is gemaakt, zodat de giraffe erin past. Het beste is nog wel Teens metgezel, een enorm schattige hond die de show steelt. Over het verhaal wil ik niet te veel prijsgeven, want dat is toch wel iets wat je zelf moet beleven.

Langdradig

Het is dan ook jammer dat het verkennen van de stad vrij saai is. Het verhaal vergt vaak dat je van A naar B rent en hoewel de omgevingen er leuk uitzien, maakt dit de game te langdradig. De humor, grafische charme en kleurrijke personages kunnen niet opboksen tegen deze trage tochtjes en de saaie minigames. Ik was zo’n vier uur bezig met het hele spel, maar het voelde langer en dat is jammer. Het surrealistische verhaal is echt uniek en was beter uit de verf gekomen als het niet werd uitgesmeerd over saaie gameplay.

Conclusie

to a T is een unieke, surrealistische en charmante game die helaas wat minder goed uit de verf komt door langdradige stukken en saaie minigames. De personages zijn memorabel en innemend, de theme song is super catchy, de grafische stijl is top en het verhaal had ik nooit kunnen voorspellen, maar uiteindelijk voelde vier uur alsnog te lang. Wellicht was to a T beter geweest als een echte sitcom.