Middle-Earth: Shadow Bundle - Een unieke kijk in een bekend universum

Het kwam redelijk uit de lucht vallen dat beide Middle-Earth-games van enkele generaties terug ineens op de Switch 2 verschenen. Shadow of Mordor verscheen alweer in 2014 en Shadow of War verscheen in 2017 ten tonele. Beide spelen zich af tussen de gebeurtenissen van The Hobbit en Lord of the Rings waarin je de rol van Talion op je neemt. Talion is geen bekend personage, hij werd speciaal voor de games bedacht. Zijn kompaan, Celebrimbor, zal fans waarschijnlijk wel bekend in de oren klinken.

Celebrimbor is namelijk degene die de 19 Ringen heeft gemaakt, gedeeltelijk samen met slechterik Sauron. Dit zijn de ringen die verdeeld werden over verschillende groepen, zoals Dwergen en de mens zelf. Sauron besloot echter de boel te foppen door een ultieme Ring te maken, of The One Ring. Hiermee wilde hij de macht grijpen en hoe dat verder is gelopen kun je zien of weten als je de films en/of de boeken eerder hebt bekeken. Het verhaal in Shadow of Mordor gaat over hoe beide figuren wraak nemen door de hoogste eenheden van Sauron om te leggen. In Shadow of War gaat het eigenlijk vooral over hoe zij zelf een nieuwe Ring maken en een zo groot mogelijk leger bij elkaar proberen te krijgen. Het verhaal heeft verder natuurlijk wel meer om handen, maar het is veel leuker om dat allemaal zelf te ontdekken. Ze maken officieel geen deel uit van de canon en zijn daardoor misschien wat onderschat, maar je voortbewegen in Middle-Earth blijft een magisch iets als je fan bent van Lord of the Rings.

In de schaduw van Mordor

Alhoewel Shadow of Mordor ook op Playstation 4 is verschenen, is het van origine een PlayStation 3-titel. Je merkt al vrij snel dat het geen remaster is, vooral aan de wisselvallige besturing .Het rondlopen, klimmen en vechten is af en toe behoorlijk houterig. Je kunt het een beetje vergelijken hoe je in de vroegere Assassin’s Creed-games soms bij het rennen een opstapje pakt waar je hem niet wilde en dan ineens half in een trap hangt. De gevechten gaan soms ook niet helemaal hoe je wilt, zeker als er een hele groep vijanden in je nek hangt. De hack-and-slash actie zorgt vaak voor hele fijne actie maar het is wat minder leuk als je onvrijwillig ineens je focus verandert van de vijand voor je neus naar die erachter staat. Zeker in het begin kan dit wat overweldigend werken, als je nog zonder goed voorbereid te zijn Captains wil gaan aanvallen. Je komt er een tegen maar dan blijkt dat er niet alleen een groep Uruks (of Orcs) om de hoek liep maar dat die ook nog eens een andere Captain in hun gelederen hebben. Dan heb je soms letterlijk twintig figuren waar je tegen aan het vechten bent. Dan wordt dat geheel tegen je bedoelingen in erg chaotisch en soms zelf wat frustrerend. Gelukkig heeft het vechtsysteem ook een heel positieve kant.

Het Nemesis-systeem werd in Shadow of Mordor geïntroduceerd. Vanaf je eerste stappen kom je simpele Uruks tegen maar ook figuren zoals de Captains die hoger op de rangorde staan. Als je hem tegenkomt en verslaat, dan zie je dat hij in de ranglijst weggaat, maar dat soms ook een ander zijn plek kan overnemen. Als je hem tegenkomt en je verliest, dan gaat zijn rank omhoog en krijgt hij dus meer aanzien. Dit geeft een hele andere dynamiek aan het bevechten van hogere Uruks. Shadow of Mordor is een verouderde titel, maar doet nog steeds een boel dingen goed, en de kleine prijs van twintig euro in de eShop is dan ook heel netjes.

In de shaduw van oorlog

Middle-Earth Shadow of War verscheen zoals gezegd in 2017 en kwam uit op de PlayStation 4. Op meerdere vlakken merk je het verschil met een PS3-titel. De wereld is veel groter en dynamischer, alles ziet er veel beter uit en het heeft meer mogelijkheden waardoor eigenlijk alles interessanter wordt. In plaats van simpelweg wraak nemen, heb je in Shadow of War een belangrijk doel: een leger opbouwen om ultieme doerak Sauron aan te pakken. De gevechten lopen vloeiender, vooral als je wat onderzoek doet naar de zwakke punten van de hoger geplaatste Uruks. En nog belangrijker: het Nemesis-systeem is zowaar verbeterd, op twee manieren. De eerste is dat je nu ook slechteriken naar jouw kant kan overbrengen. Let wel, ze verraden soms hun bondgenoten om zich bij jou aan te sluiten. Je moet niet gek opkijken als dit ook andersom gebeurt. Verder zullen ze ook onderling meer gaan vechten waar jij mogelijk de vruchten van kan plukken.

Het tweede belangrijke element is het Blood Brothers-systeem. Stel je voor dat je ergens Pieter en Hendrikus tegenkomt. Ze zijn allebei Orcs, en Pieter is een Blood Brother van Hendrikus. Jij maakt ergens in een kamp Pieter af. Hendrikus zal dit dan niet laten zitten, en het kan heel goed zijn dat jij later ergens ineens hem op je af krijgt omdat hij wraak wil nemen voor wat er met zijn maatje is gebeurd. Het geeft een hele fijne dynamiek op een systeem dat eigenlijk al best goed werkte. Verder heb je in Shadow of War ook wat sterkere aanvallen die je kan gebruiken, maar de kern van alles blijft min of meer hetzelfde. Rondlopen of sluipen in Middle-Earth, groepen Uruks of een loslopende hoger geplaatste bevechten, en omgaan met het Nemesis-systeem. En ook in deze titel kwam het voor dat ik in gevechten met grote groepen ineens de focus kwijt was en ongewild een ander persoon aan ging vallen. Het is wel opvallend dat Shadow of War veel duurder is dan Mordor op de eShop, je zal hier namelijk vijftig Euro voor neer moeten leggen. Dat lijkt dan weer iets te hoog, al is Shadow of War op alle vlakken wel echt een veel betere en leukere game.

Techniek en inhoud

Beide titels lanceren met alle eerder verschenen uitbreidingspakketten, zoals je waarschijnlijk wel verwacht. Genoeg content dus. Het vervelende is alleen dat alle online modi weggehaald zijn. Zo had Shadow of War de Social Conquest, waarin je de zelfgemaakte basis van andere menselijke spelers kon aanvallen. Dit soort elementen zijn verwijderd. Verder is er qua content dus niets extra’s gedaan voor de release op de Switch 2. Shadow of Mordor is technisch sowieso al wat minder dan Shadow of War, maar ook qua grafische upgrades valt het allemaal een klein beetje tegen. De resolutie lijkt in handheld modus vast te staan op 1080P en hier en daar zal dat soms wat beter zijn. Beide lijken echter ook vast te zitten op 30 frames per seconde. Nu betekent dat in beide gevallen zeker niet dat ze onspeelbaar zijn, maar het is jammer om te zien dat er tien jaar later niets gedaan is aan de technische kwaliteit van het geheel. Het moet wel gezegd worden dat beide games er ook in handheld-modus goed uitzien, al blijft het richten met de kleine Joy-Con sticks soms erg wisselvallig.

Beide games zijn ook als bundel te koop in de eShop voor 70 Euro. Dat is ook de prijs als je ze los van elkaar zou aanschaffen, dus een bundel geeft je helemaal geen extra korting.

Conclusie

Beide titels zijn echt voer voor fans van de franchise. Volop actie, een zeer interessant Nemesis-systeem, meer dan genoeg content en rondlopen in Middle-Earth blijft een belevenis. Jammer is wel dat er op technisch vlak niet echt iets verbeterd is voor de Switch 2-release. Verder is het ook spijtig dat er een aantal online modi verwijderd zijn. Al met al zijn Shadow of Mordor en War absoluut de moeite.