RUBATO - Kikker in je bil

In de indiegame Rubato heeft ene Tony het zonnestelsel opgeblazen na een potje biljarten. Planeten zoals Saturnus en Mars zijn verpulverd tot hele kleine stukjes. Terwijl Tony en zijn compagnons al druk bezig zijn met het opstellen van een juridische verdediging, landt jij als de kikker Rubato in een vreemde bakkerij waar de neergestorte stukjes planeet overal te vinden zijn. Het is nu aan jou om je ‘baas’ Tony te helpen door de planeten weer in elkaar te zetten en uit handen te blijven van de ruimtepolitie. Als dit rare verhaal je nieuwsgierig heeft gemaakt naar wat voor onzin er nog meer te beleven valt: lees dan snel verder, want jij bent de doelgroep voor Rubato.

Puzzel-platformer Rubato onderscheidt zich direct met zijn vreemde gevoel voor humor. Denk aan een soort kruisbestuiving tussen de maffe vormgeving uit WarioWare en de absurdistische dialogen uit een Suda51-game. Personages die je tegenkomt in Rubato zijn onder andere: pratende toiletten, pratende vraagtekens, en gigantische, besnorde dumplings die ook wel het een en ander te vertellen hebben. Mijn favoriet? De Wawa Cat. Een platte uitsnede van een slecht getekende en extreem agressieve kat die alleen maar ‘Wawa’ zegt. Heerlijk dom

Uranus herstellen

Dit absurdisme is ook in de gameplay verweven. Als Rubato kun je lopen, springen en likken met zijn lange tong. Die tong kun je bijvoorbeeld ook inzetten om aan trapezes te slingeren en zo verder te springen. Of om een baasgevecht te winnen door kogels op te likken en terug te gooien. Maar Rubato kan ook…een bazooka tevoorschijn halen om blokkades op te blazen. En een auto besturen. Gewoon, omdat het kan.

Helemaal absurd wordt het wanneer je een van de vele challenge rooms vindt. Hierin moet je onder andere koeien vermoorden met een UFO en auto’s naar de uitgang leiden door blokken op te blazen in een first person interface. Inclusief blokkerig Minecraft-armpje. Doe je dit allemaal goed, dan ontvang je Planet Bits, mogelijk gevolgd door de melding dat de planeet Uranus weer is hersteld. Hoera! 

Dure baasgevechten

Levels in Rubato bestaan uit verschillende segmenten en overal liggen Planet Bits verstopt. Die stukjes van een planeet kun je een beetje zien als de Power Moons uit Super Mario Oddyssey. Al geeft Rubato ze zeker niet weg. Vaak moet je een puzzel oplossen of alternatieve route vinden om er eentje te bemachtigen. Op vaste momenten in het verhaal krijg je daarnaast nieuwe moves, die je in een eerder level weer kunt gebruiken om de resterende Planet Bits vrij te spelen. Heb je genoeg Planet Bits verzameld? Dan wacht er een baasgevecht op je.

Ondanks deze bekende structuur is de charme van Rubato dat je nooit weet wat je nu weer voor onzin gaat tegenkomen. De absurdistische presentatie en het grappige schrijfwerk waren voor mij genoeg om me ook door de mindere punten van deze 2D collect-a-thon te slepen. Zo is het aantal Planet Bits dat je nodig hebt voor iedere baas aan de hoge kant. Vaak moet je zo’n 80% in een level vinden, waardoor de wat obscuurder verstopte Bits kunnen irriteren. Iets meer vrijheid hierin was tof geweest.

Kwalijker vind ik de performance op de originele Nintendo Switch. Met name in handheldmodus kwam ik flink wat framedrops tegen. Ik snap dat Rubato onder de motorkap soms best wel wat physics vraagt, maar het blijft een sidescroller. Op de Nintendo Switch 2 loopt onze kikker trouwens wel gewoon soepel.

Conclusie

Rubato voelt als een game voor mensen die alles al gespeeld hebben. Bizarre humor en droge dialogen worden gecombineerd met een originele, 2D-puzzel platformer die voortdurend weet te verrassen. Verwacht niet de polish van een Nintendo-game, maar wel een leuke tijd als het klikt. Het is alleen jammer dat de Nintendo Switch met name in handheld flink wat frames dropt tijdens dit gekke kikkeravontuur.