Roadwarden - Niet zoals gehoopt

Dreon kondigde vol enthousiasme op de redactie aan dat Roadwarden op de Nintendo Switch is verschenen. Hij had hem al gespeeld op pc en er goed van genoten. Roadwarden is een volledige tekstgebaseerde RPG uit 2022. Het speelt zich af op een schiereiland in een fantasy-setting. Dat spreekt me wel aan, dus ik dook erin.

In Roadwarden ben jij de nieuwe roadwarden: jouw taak is om handel op te zetten tussen de verschillende nederzettingen, het gevaarlijke eiland een stukje veiliger te maken en tussendoor nog te onderzoeken wat er eigenlijk met de vorige roadwarden is gebeurd. Dat doe je door het onbekende en gevaarlijke eiland af te reizen. Je kiest een klasse (fighter, scholar of mage) en vormt je personage verder door de keuzes die je maakt tijdens je avontuur. In de normale modus heb je veertig dagen om zoveel mogelijk gedaan te krijgen op het eiland. Gaandeweg verzamel je nog allerlei sidequests om je avontuur verder vorm te geven.

Honger, vermoeidheid en persoonlijke hygiëne

Ik had wat moeite om in het verhaal te komen, omdat er een behoorlijk uitgebreide wereld wordt geschetst. Er komt echt een hoop informatie op je af. In verschillende nederzettingen wonen mensen met hun eigen cultuur en normen en waarden, die je van alles te vertellen hebben. Zo zijn er necromancers in het noorden, heeft je voorganger hier en daar nog vrienden en vijanden gemaakt en zijn er allerlei gevaarlijke beesten om rekening mee te houden. Bij sommige mensen moet je eerst hun vertrouwen winnen, en dat kan tijd kosten. Je reist allerlei locaties af en verkent de kaart beetje bij beetje. Na een tijdje keer je terug naar eerder bezochte locaties, met nieuwe informatie of om oude informatie nog eens op te halen. Er is een logboek van locaties en personen die je tegenkomt, zodat je het deels nog eens terug kunt lezen. En dat had ik ook wel nodig, al hangt er nog steeds best wel wat af van je eigen inzicht en geheugen.

Na een tijdje begon ik het overkoepelende verhaal een beetje door te krijgen en het is erg indrukwekkend hoe groot deze game eigenlijk is. Er zijn wel wat ondersteunende plaatjes in pixel-art, maar 99% van de informatie haal je uit de geschreven teksten. Alles is sfeervol beschreven en de persoonlijkheden komen goed naar voren. Wel had ik soms moeite met ‘accenten’ die ook worden uitgeschreven. Ik vond het erg interessant dat je kunt kiezen op welke wijze je personages wil aanspreken: emotieloos, vriendelijk, grappig, onderdanig of bedreigend. Interacties hangen dus op veel manieren af van jouw keuzes. Voor de fanatieke speler is er dus enorm veel ruimte voor herspeelbaarheid, want je zult nooit alle opties zien door één keer het avontuur te doorlopen. Dat moet je liggen: zelf vond ik het juist lastig dat je niet meteen alles te weten kunt komen wat er te weten valt. Je moet keuzes maken, gebaseerd op flarden informatie.

Tussendoor verloopt dus de tijd, waardoor je op tijd een slaapplek moet zoeken en moet eten. Ook word je vies van het reizen op dit warme eiland. Je moet dus rekening houden met je energiepeil, honger, je uitrusting, de tijd van de dag, en je persoonlijke hygiëne. Dat vond ik allemaal eigenlijk eerder lastig dan dat het bijdroeg aan mijn speelplezier. Ik heb niets tegen een immersief rollenspel, maar honger en hygiëne vind ik dan juist de minst interessante dingen om me mee bezig te houden als ik een spel speel. Op de makkelijkere moeilijkheidsgraad werkt dat vrijwel hetzelfde, alleen is er geen tijdsdruk van veertig dagen en zijn sommige quests ‘vergevingsgezinder’. Er is een hoop te doen op het eiland; ik had het fijner gevonden als ik me gewoon kon focussen op het verhaal en de interpersoonlijke relaties, in plaats van dat ik ook nog allerlei overlevingsmechanismen moest toepassen.

Moeizame besturing

Nog meer zonde is de moeizame besturing. Ik speelde deze Switch-game op de Switch 2, maar het liep helemaal niet lekker. De tekst kwam in beeld alsof ik een afbeelding laadde via een ouderwetse inbelverbinding, wat ik wel kon oplossen door de tekstsnelheid op ‘instant’ te zetten. Als je wil kiezen tussen verschillende antwoordopties, vliegt de selectiecursor alle kanten op voordat je de goede optie te pakken hebt. Met de aanraakbesturing ging het beter, maar daar had ik net als bij de knoppenbesturing regelmatig het probleem dat de game mijn input niet goed pakte of met vertraging. Dat haalde me enorm uit de immersie.

Conclusie

Roadwarden is groot(s) en goed geschreven en er zijn veel opties om je personage en je avontuur vorm te geven. Dat maakt het extra zonde dat je je bezig moet houden met overlevingsmechanieken zoals je energiepeil en honger. Het voelt als een onaangename afleiding, want ik wilde me veel liever bezig houden met het verhaal. Dat deel wordt echter ook verstoord door de moeizame besturing op de Nintendo Switch. Dingen aanklikken werkt niet altijd, navigeren werkt niet logisch of heeft vertraging. Hou je van tekstgebaseerde avonturen en heb je geen problemen met wat survival om het extra uitdagend te maken, dan kan ik Roadwarden aanraden op de pc. Op de Nintendo Switch is het helaas vooral gewoon moeizaam.