Red Dead Redemption

Rockstar wist in 2010 hoge ogen te gooien met een nieuwe open wereld-ervaring: Red Dead Redemption. De critici waren lovend en de verkoopcijfers spraken boekdelen; een succes voor ontwikkelaar Rockstar die met Grand Theft Auto en Bully wel gewend was geraakt aan grootse successen. Is dit spel dertien jaar na release nog wel interessant? En zo ja, weet de Nintendo Switch-versie dan ook hoge ogen te gooien, of heeft Rockstar wederom een slechte port naar de hybride console gebracht?

John Marston is de protagonist in Red Dead Redemption. Hij kwam naar New Austin op zoek naar zijn oude compagnon Bill Williamson Johns motieven zijn al snel duidelijk: om terug te keren naar zijn familie, moet hij zijn oude bendelid opsporen en overdragen aan de federale overheid. Dit bevalt antagonist Bill allerminst en met een simpel schot wordt John voor dood achtergelaten.

Uiteraard blijft de vendetta daarmee bestaan en het is aan de speler om versterking te verzamelen en Bill een kopje kleiner te maken. Rockstar heeft het verhaal goed in elkaar gezet waarbij de speler langzaam maar zeker een duidelijker beeld krijgt van de protagonist. Degene die na twintig uur de credits over het beeldscherm ziet rollen, zal ongetwijfeld met veel voldoening terugkijken naar de verschillende verhaallijnen en plotwendingen.

Telling History

Een ander deel van het verhaal in Red Dead Redemption is de geschiedenis die wordt verteld. Je krijgt een vrij realistische kijk op hoe het leven 120 jaar geleden was in het midden van de Verenigde Staten. Een grote leegte met sporadisch kleine dorpjes, geen plek voor overheidsinstanties en bovenal een plek die ruimte biedt aan kwakzalvers, bijgeloof, bandieten en ander gespuis.

Uiteraard is John Marstons verhaal niet dat van een gemiddelde Amerikaan in de jaren 1910, maar de mensen waarmee de protagonist interacties heeft, die zijn wel zeer geloofwaardig. Van de wichelroedelopers tot de charmante doch frauduleuze slangenolieverkoper Nigel West Dickens tot het verrassend gecompliceerde boerenleven. Niet alleen zijn de CPU’s geloofwaardig, ook de bergachtige omgevingen, de architectuur, de wegen (die we op dit moment zouden omschrijven als veredelde olifantenpaadjes) en de flora en fauna zijn allemaal authentiek. Vanaf het moment dat John Marston uit de stoomtrein stapt is de immersie in de oude wereld immens.

Open World
Red Dead Redemptions verhaal staat als een huis, de interactie met de verschillende mensen in de wereld van John Marston is geweldig en de humor en dialogen zijn geweldig. Maar wat doe je nu eigenlijk in de grote open wereld? Stiekem draait de gameplay van Red Dead Redemption in een grote loop: te paard rijden naar een nieuwe missie, onderweg wat wilde dieren afschieten en villen, wellicht een onschuldige reiziger helpen bij een overval om vervolgens een missie te starten.

In deze missies draait het meestal om een race winnen of hordes vijanden neerschieten, een bepaald persoon of wapen te bereiken om vervolgens enkele cutscenes te aanschouwen. Dan begint de gameplayloop grotendeels weer opnieuw, van het paardrijden, tot het neerschieten van alle vogels, wolven en/of gordeldieren om vervolgens weer bij een missie te eindigen. Dit begint al snel repetitief te worden waarbij eigenlijk alleen het verhaal je de drive geeft om door te gaan.

Dus wat doe je buiten de missies om? Dit is grotendeels te omschrijven als wildvreemden helpen met hun dagelijkse euvels, een potje gokken – van pokeren tot blackjack tot liar’s dice – en het uitgeven van je zuurverdiende dollars aan nieuwe wapens, kaarten of kleren. Dit alles geeft de wereld wel wat kleur, maar om eerlijk te zijn is er maar weinig inhoud te vinden. De kleine dorpjes nodigen nauwelijks uit tot verkenning en de grote open leegtes evenmin. Het helpt ook niet mee dat de kleding alleen cosmetisch is. Weinig te doen dus, maar dat weegt op tegen het interessante verhaal.

Undead Nightmare

Red Dead Redemption voor de Nintendo Switch is gebundeld met het als DLC verschenen Undead Nightmare. Een soort horror spin-off van de main game, maar wel met enkele spoilers voor de climax van het verhaal. Het is dus aan te raden eerst de volledige story mode uit te spelen voor je hieraan begint. In deze zombie survival-game breekt er een grote zombie-infectie uit en het is aan John Marston om overige overlevenden te vinden en een medicijn te vinden voor deze verschrikkelijke ziekte. Eerlijk gezegd voelt de downloadbare content vrij vreemd aan en voor mij was het dan ook niet zo heel interessant, de volledige sfeer is omgegooid en je speelt praktisch een andere game met dezelfde personages. Dit is enigszins jammerlijk aangezien de gameplay van Red Dead Redemption niet echt het sterke punt was – dat was het verhaal.

Prestatie

Ondanks dat deze titel oorspronkelijk dertien jaar geleden lanceerde, is het voor de Nintendo Switch vrij indrukwekkend. Het spel loopt soepel op de hybride console en er lijkt veel werk te zijn verricht om dit te realiseren. Wel heb ik enigszins het idee dat bepaalde nuance in de gezichten verloren is gegaan in deze port, soms lijken de gezichtsuitdrukkingen nogal statisch. Buiten dat is het een vrij sterke overzetting naar de Nintendo Switch, wat niet altijd vanzelfsprekend is bij Rockstar.

Conclusie

Red Dead Redemption was bij de oorspronkelijke release een fantastische knaller en heeft dat op de Nintendo Switch wederom grotendeels bewezen. Het spel is ondertussen al wat verouderd, wat vooral opvalt door de gezichtsuitdrukkingen. Buiten dat is het spel nog altijd een genot om te doorspelen, met een ijzersterk verhaal en grote open wereld. Wellicht dat er wat weinig inhoud is in deze open wereld voor de huidige standaarden, maar dat maakt de epische ervaring niet minder. Het is fijn dat de DLC is opgenomen in de port, hoewel ik er niet zoveel plezier uit heb gehaald. Al met al een ijzersterk verhaal met interessante personages en side quests, maar een enigszins lege open wereld zonder al te veel bezigheden.