Planet of Lana II: Children of the Leaf - een magistraal vervolg

Zo’n twee jaar geleden mocht ik voor het eerst op avontuur op planeet Lana. Ik noemde deze ‘cinematische puzzel-platformer’ destijds geen game, maar een experience, waarvan er eigenlijk geen tweede te vinden was. En dat was heel jammer, want Planet of Lana 1 smaakte naar meer! Gelukkig vond ontwikkelaar Wishfully dat ook. Daarom mogen we nu opnieuw afreizen naar planeet Lana voor het vervolg: ‘Children of the Leaf’. Het goede nieuws? Planet of Lana II doet vrijwel alles wat het originele Planet of Lana zo tof maakte net een beetje beter!

Het schrijven van een review voor een Planet of Lana-game was de eerste keer al lastig en dat blijft het deze tweede keer ook. Het spel wint namelijk enorm aan kracht als je nietsvermoedend eraan begint en planeet Lana zich langzaam voor je ontvouwt. Bekijk dus vooral als eerste de trailer onderaan deze review. Spreekt dat jou een beetje aan? Dan kun je beter gewoon blind het spel induiken, kwalitatief zit alles namelijk weer meer dan snor.

Planet of Lana, part 2

Planet of Lana II speelt zich nog altijd af op dezelfde idyllische planeet met ongerepte natuur waardoor jij mag 2D-platformen. Of nou ja, ‘ongerept’… na de afgeslagen invasie vanuit de ruimte uit deel 1 is de rust in ieder geval weer wedergekeerd. Wel weten de Lana-ianen inmiddels dat zij zelf ook niet afkomstig zijn van hun thuisplaneet, maar ooit neerdaalden vanuit de sterrenhemel aan boord van verloren technologie. Dit wordt tijdens de proloog nog even duidelijk herhaald met een terugblik op de vorige game. Nieuw voor Planet of Lana-begrippen is dat deze introductie volledig ondertiteld is in echte mensentaal, in plaats van het onverstaanbare Lana-iaans dat tijdens de rest van de game wordt gesproken. Het is vast een welkome introductie voor nieuwkomers, maar het universele show, don’t tell-principe – waar de game na deze korte introductie weer naar terugkeert – blijft superieur om het verhaal op een meer emotioneel niveau te vertellen. Het mysterie van de sterrenvoorouders en hun nalatenschap blijft Lana fascineren en is een van de drijfveren van dit nieuwe avontuur… al lijkt het erop dat niet alle afstammelingen van de sterren zijn vergeten waar ze vandaan kwamen en er een fractie mensen op planeet rondlopen die het niet zo nauw nemen met een harmonieus samenleven met de natuur.

Diezelfde vervuilende lieden die in een afgesloten ‘stad’ lijken te wonen krijgen het overigens meer en meer aan de stok met de natuurminnende Lanaianen, die sinds de vorige technologische invasie actief verzet bieden tegen alle modernistische monstruositeiten die ze tegenkomen. Het bij elkaar verzamelen van ingrediënten om een medicijn voor een dorpsgenootje van Lana te maken, ondanks deze oplopende vijandigheden, is de tweede grote drijfveer van Planet of Lana II.

De opbouw van deze tweede game is daarom wat fomulistischer dan het origineel. Je moet in drie biomen op zoek naar het ingrediënt om het medicijn te maken en gaat daarna door naar het volgende gebied. Waar de verschillende segmenten in Planet of Lana 1 natuurlijk in elkaar overvloeide, zijn de hoofdstukken in Planet of Lana II duidelijker afgebakend. Hoewel de vloeiende overgangen meer mijn voorkeur hebben, is het geen zwaktebod dat dit vervolg kiest voor duidelijk afgebakende segmenten. Zo ontstaat er ruimte om ook met een paar flashback-hoofdstukken te werken die tonen hoe de sterrenvoorouders honderden jaren geleden naar planeet Lana kwamen. Dit hebben de ontwikkelaars van Whisfully weer meesterlijk verweven met het hoofdverhaal van Lana en haar katachtige kameraadje Muï in het heden.

Hetzelfde idee, maar beter

In Planet of Lana II zijn alle ideeën voor puzzels en mechanieken verwerkt die te ambitieus bleken voor het eerste deel. De platformpuzzels tussen Lana en haar katachtige alien Muï voelen daardoor heel vertrouwd aan voor terugkerende spelers, maar zijn deze keer flink uitgebreid. Zo kun je in de afbeelding hierboven al zien dat Lana en Muï verschillende mijnmachines moeten manipuleren om verder te komen, maar zijn er ook uitgebreide onderwater-segmenten toegevoegd aan de formule. Muï kan niet zwemmen, dus dat levert een leuke, nieuwe dynamiek op tussen Lana en haar katachtige kameraadje die normaal juist de meest behendige van de twee is. Veel meer durf ik niet te verklappen, want ook hier geldt: het zelf ontdekken van de mechanieken die nodig zijn om de puzzels op te lossen zorgt voor de helft van de fun. Alles zit weer leuk in elkaar en met zo’n 8-9 uur aan gameplay duurt Planet of Lana ook nog eens beduidend langer dan deel 1. Ook de presentatie van het spel trekt de sterke lijn van het origineel door, met visuals die nog beter uiting geven aan de Studio Ghibli-achtige achtergronden in schilderstijl en modellen en animaties die van betere kwaliteit zijn. De prachtige soundtrack van componist Takeshi Furukawa is weer uitgebreid met een aantal fenomenale cinematische nummers.

Conclusie

Het grootste minpunt aan de cinematische puzzel-platformers die Planet of Lana heten, is dat ze zo kort zijn. En hoewel deeltje twee met ruim 30% extra gameplay is verlengd, blijf je bij de aftiteling verlangen naar meer. Gelukkig eindigt Children of the Leaf op een overduidelijke cliffhanger voor een derde deel, dus het lijkt er voorlopig niet op dat we van Planet of Lana af zijn. Gelukkig maar, want deze compacte cinematische experience-games zijn een absolute verrijking voor het Switch (2)-aanbod. Laat ze maar weer lekker broeden op nieuwe avonturen voor Lana in Gothenburg, want daar zijn deze vrolijke Zweden meer dan goed in!

Let op: Planet of Lana II: Children of the Leaf heeft een gratis Switch 2 Edition-update beschikbaar in de eShop.