LumenTale: Memories of Trey - Veel potentie, meer gemis

Beehive Studios brengt ons met LumenTale: Memories of Trey een geheel nieuwe monster catcher. De Italiaanse roots van de studio zie je terug in het spel, waar voornamelijk pasta op alle menukaarten prijkt. Trey’s verhaal speelt zich af in Talea. Dit land wordt bevolkt door mysterieuze Animon, die je natuurlijk allemaal wil vangen!

Talea is een interessant land. Lang geleden werd het verdeeld door een burgeroorlog en splitste het in tweeën wat betreft ideologie. Dat is nu sterk te zien is aan de twee totaal verschillende regio’s: Logos in het noorden en Mythos in het zuiden. Waar de een dol is op alles wat voor (technologische) vooruitgang staat, hecht de ander meer aan traditie en spiritualiteit. En zoals valt te verwachten, vinden de inwoners van de ene regio van alles van die van de andere regio. Naast grote natuurgebieden zijn er meerdere grote steden om te verkennen. Zo zijn er minigames te spelen, side-quests op te halen en winkeltjes om te bezoeken. Elke stad heeft een eigen verhaal, waar best actuele thema’s zoals corruptie aan bod komen. Beschermers van Talea zijn de Lumen, een soort schildwachten met veel aanzien. Zij kunnen als enige de wilde Animon vangen en trainen.

Jij speelt als Trey, een cyborg met een heel geavanceerde technologische arm van onbekende oorsprong. Je bent je geheugen kwijt en terwijl je probeert te achterhalen wie je bent, maak je carrière als Lumen. Dat doe je door samen met je nieuwe vrienden de steden van Talea af te reizen en de lokale Lumen uit te dagen voor een Animon-gevecht. Uiteindelijk wil je de jaarlijkse Match (een kampioenschap, wie is de beste Animon-trainer?) winnen en achterhalen waar je vandaan komt. Genoeg te doen dus!

Animon en vechten

Er is weinig onderzoek gedaan naar de magische Animon die Talea bevolken. Wel zijn er 13 elementtypen bekend en vijf core attributes die elke Animon een bepaalde rol geven in het gevecht: Felicis, Mestus, Furor, Horrens en Sereum. Vooral in het begin wordt er heel weinig uitgelegd over dit alles. Ik was al drie uur onderweg voordat er voor het eerst iets werd gezegd over attributen. Daarna bleef ik moeite hebben om te onthouden wat allemaal kan. Een Chompuff met attribuut ‘furor’ en type ‘data’ en ‘aura’? Leuk, maar geen idee hoe ik dit slim inzet. Er zijn gelukkig wel een hoop schattige Animon te vinden, wat het leuk maakt om ze bij elkaar te sparen. Ook zijn er ‘Lost Animon’ die een andere kleur hebben dan hun soortgenoten. Een soort shiny’s uit Pokémon dus.

Je hebt standaard een team van zes Animon, waarvan je er vier tegelijk inzet in gevechten tegen maximaal vier tegenstanders. Dat werkt heel leuk en geeft een extra laag strategie aan een gevecht. Elke aanval kost een bepaalde hoeveelheid SP en je team deelt samen elke beurt een vaste hoeveelheid SP-punten. Je moet dus van tevoren goed nadenken wat je een Animon laat doen, want het kan zomaar gebeuren dat de laatste in je team niks meer kan doen omdat de SP op is. Het weer heeft ook nog invloed op de kracht van je Animon en soms op het aantal SP dat gebruikt wordt, wat tof werkt.

Ook best leuk is de vrijheid in het (her)indelen van de stats van je team. Zo maak je sommige Animon heel krachtig, en andere hebben een stalen verdediging. Ook zijn er genoeg opties om in plaats van aanvallen juist ondersteunende acties te ondernemen, waardoor je een gebalanceerd team kunt maken. Althans, als je een beetje weet wat je doet, want ook hier miste ik echt een helpende hand. In het begin had ik deze opties totaal gemist en werd ik genadeloos afgemaakt door elke Lumen die ik tegenkwam. De moeilijkheidsgraad kon ik terugzetten naar easy. Alsnog was ik met gemak tien uur verder voordat ik er een beetje handigheid en plezier in begon te krijgen. Nu ben ik ook gewoon geen fan van spellen waarbij je veel moet plannen en rekenen, dus je moet er wel echt van houden om dit soort dingen zelf uit te puzzelen.

Het gaat niet zo soepel

Het gebrek aan informatie en uitleg voelde ik eigenlijk door heel LumenTale. Sommige kleine puntjes zijn gewoon vreemd, zoals dat je geen schermpje krijgt met je nieuwe aanwinst als je een Animon vangt. Die moet je dan zelf even terugzoeken in het menu. Ook is er een ‘Anispace’, een soort secret base, waarin je meubels en Animon kunt plaatsen. Blijkbaar kun je Animon hier wat extra laten trainen, maar dit wordt slechts zijdelings benoemd en ik ben er nog steeds niet achter hoe het werkt. Op een bepaald punt ben ik in de hoofdverhaallijn totaal vast komen te zitten, gewoon omdat ik niet begrijp hoe ik de gevraagde producten moet aanleveren. Dat is heel jammer, want ik wil graag verder reizen met mijn team.

Andere dingen zijn niet per se onduidelijk, maar gewoon wat ongepolijst. Zo krijg je als Lumen een Holoken waarmee je Animon vangt, maar ook Animon-krachten inzet om puzzels op te lossen. Eigenlijk vuur je er als een jojo energie mee af. Soms schiet die ineens heel traag, of een andere kant op dan wat je dacht. Een ander voorbeeld is de vertraging bij de overgang van de ene naar de andere regio, waarbij het even lijkt alsof je spel vastloopt. Het zijn dingetjes die waarschijnlijk nog wel gepatcht worden, maar het geheel nu wat ongepolijst laten aanvoelen.

Ook zijn sommige stukken van het verhaal wat langdradig. LumenTale is prettig verhaalgedreven, maar sommige secties gaan net te lang door. Zoals grote kerkers waarbij je (te) lang in het donker onzichtbare paden moet vinden of een achtervolging waarbij iemand vier keer wegrent. Het was net wat leuker geweest als het spel wat meer tempo had.

Conclusie

LumenTale: Memories of Trey zet een interessante wereld neer met diverse personages en leuke wezentjes om te verzamelen. Het is niet allemaal even gepolijst, maar de sfeer maakt een hoop goed. Ook de 4-tegen-4-gevechten werken lekker. Je hebt veel vrijheid om gevechten naar jouw persoonlijke strategie te zetten, maar er ontbreekt wel echt uitleg over de mogelijkheden. Waar sommige secties iets te lang duren, worden belangrijke gameplay-elementen niet of nauwelijks uitgelegd. Dat het tot op een punt komt waarbij ik gewoon niet meer verder kan, zorgt ervoor dat de game ondanks alle potentie uiteindelijk een onvoldoende scoort. Dat is jammer, omdat Talea genoeg biedt waar ik met meer ontspanning in zou willen duiken.