Hyrule Warriors: Age of Imprisonment - Terug in de (s)t(r)ijd

In 2017 begon Zelda’s ‘Era of the Wild’; The Legend of Zelda: Breath of the Wild bracht de serie ongekende populariteit en zelfs de Musou spin-off Hyrule Warriors: Age of Calamity brak verkooprecords. Acht jaar later lijkt dit Zelda-tijdperk bijna ten einde. Toch keren we nog één keer terug naar deze versie van Hyrule, om het onvertelde verhaal uit The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom te beleven. Het verhaal van de Imprisoning War.

Even samenvatten: Hyrule Warriors: Age of Imprisonment doet precies hetzelfde trucje voor The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom als Hyrule Warriors: Age of Calamity deed voor The Legend of Zelda: Breath of the Wild. In deze ‘echte’ Zelda-games wordt gerefereerd aan een groots conflict, dat de Hyrule Warriors-games vervolgens uitdiepen. De gameplay is echter helemaal anders. De typische kenmerken van een Zelda-RPG worden opzij gezet voor de ‘1-tegen-1000’ gevechten van het Musou-genre. Prinses Zelda, die in Tears of the Kingdom tienduizenden jaren terug in de tijd werd geworpen, en een rijke schare aan haar nieuwe bondgenoten hakken in elk level eigenhandig duizenden monsters en ander gespuis in de pan.

Back to Hyrule

Hyrule Warriors: Age of Imprisonment dient als prequel van Tears of the Kingdom en is duidelijk gemaakt voor de spelers van die eerste game. Er is in het begin wel een korte samenvatting van het verhaal (denk aan een ‘de vorige keer in’-segment bij tv-series), maar je haalt duidelijk het meeste uit het spel als je al bekend bent met de gebeurtenissen uit Tears of the Kingdom. In deze review ga ik er daarom van uit dat je deze voorkennis hebt. Zoals bekend komt Zelda dus terecht in het tijdperk waarin het legendarische koninkrijk Hyrule gesticht werd en ontmoet ze het eerste koningspaar: Rauru en Sonia. De boel komt echter al snel op scherp te staan als de machtsbeluste Ganondorf koningin Sonia vermoordt (hee, ik had gewaarschuwd voor Tears of the Kingdom-spoilers) en haar Secret Stone steelt om de godachtige Demon King te worden. Vervolgens gebruikt hij zijn nieuwe krachten om een demonisch leger op te roepen en een meedogenloze verrassingsaanval te doen op alle stammen van het jonge koninkrijk. Tijdens het spel vecht jij de Imprisoning War uit en probeer je stukje bij beetje territorium te heroveren en jouw leger uit te breiden met nieuwe helden.

Eendracht maakt macht

Die alliantie van strijders bestaat uit oude en nieuwe gezichten. Een aantal van hen kenden we al uit Tears of the Kingdom: hoofdrolspeelster Zelda, koning Rauru, zijn zus Mineru en de vier Sages van weleer. In Age of Imprisonment krijgen deze Sages voor het eerst een gezicht: ze dragen slechts af en toe de rituele maskers waarmee we ze kenden uit Tears of the Kingdom. Ook leren we de personages beter kennen: wie was Zora-koningin Qia en hoe besloot Gerudo Chief Ardi om te breken met Ganondorf? Je ziet het allemaal in de prachtig geanimeerde segmenten tussen Story Battles. Daarnaast wordt de wereld van het oude Hyrule ook flink uitgebreid, en krijgt elke stam ook minstens twee extra helden, elk met een eigen moveset om mee te experimenteren. Koei Tecmo laat zich hier weer van zijn beste kant zien, want veel van deze ondersteunende personages zijn veel leuker dan de ondersteunende cast die Nintendo zelf bedacht voor Tears of the Kingdom. Zowel qua ontwerpen, gameplay als verhaallijnen steken ze met kop en schouders uit boven de NPC’s van Aonuma en zijn Zelda-team.

In tegenstelling tot Age of Calamity, dat een alternatieve tijdlijn bleek te tonen waarin toch niet iedereen stierf tijdens de climax van het verhaal, vertelt Age of Imprisonment een 100% lore-accuraat verhaal over de Imprisoning War. En daarmee hebben Koei Tecmo en Nintendo zich toch een beetje in een hoekje geverfd. Link, dé held en het gezicht van de Zelda-games, kon dus niet ten tonele verschijnen in Age of Imprisonment. Zijn belevenissen hebben we immers al in de verre toekomst van Tears of the Kingdom meegemaakt. Toch hebben de ontwikkelaars hier wat op bedacht, want er is een mechanische Zonai Construct dat wel verdacht veel lijkt op ‘The Knight that seals the Darkness’. De moveset van Link uit Age of Calamity is in ieder geval 1-op-1 overgezet naar deze construct en om het verhaal niet al te veel te verstoren, beleeft hij een avontuur dat grotendeels losstaat van Zelda en haar kompanen. Wel wordt niet-Link vergezeld door Calamo, de avontuurlijke Korok die op zoek is naar een plek om wortel te schieten en een grote boom te worden. Wie deze Korok nu precies is, wordt niet expliciet gezegd… maar er is in dit tijdperk nog geen Deku Tree, ahum. Calamo is een leuke komische noot tijdens het verhaal en heeft een verfrissende moveset. Helemaal in combinatie met het Zonai Construct.

Zelda-sausje

En op die combinaties moeten we gelijk even terugkomen. Want waar Koei Tecmo de afgelopen jaren heel goed in is geworden, is het combineren van de gast-IP met het Warriors-genre. De stijl en iconische gameplay-elementen van Tears of the Kingdom zijn weer meesterlijk verweven met de Musou-basis. Niet alleen lijken de locaties en cutscenes zo gekopieerd uit Tears of the Kingdom, ook de Zonai Constructs en Devices zijn een integraal onderdeel geworden van de gameplay. Tijdens het spel speel je namelijk steeds meer van deze Zonai Devices vrij, die elk personage kan gebruiken als Special Move. De Flame Emitter geeft vuurschade, de Hydrant geeft waterschade, enzovoort. Door deze Zonai Devices worden de baasgevechten net iets meer een schaakspel, waarbij het gebruiken van hun (elementaire) zwakheden centraal staat. Niet langer ben je aangewezen op een Zora-personage om waterschade toe te brengen aan een Sludge Bokoblin, ook de Rito-strijders kunnen deze vijanden met de Hydrant verslaan.

Daarnaast zijn er ook de nieuwe Sync Strikes, krachtige combinatie-aanvallen waarin twee personages gezamenlijk een veel sterkere kracht in elkaar naar boven halen voor een ultieme Finisher Move. Alle personages kunnen met elkaar een Synch Strike uitvoeren, maar een aantal combinaties kregen unieke Synch Strikes die extra kracht en flair hebben. Zo bundelen koning Rauru en prinses Zelda hun lichtkrachten tot enorme lichtstralen en creëren Zelda en Mineru samen een Zonai Mecha om iedereen tot moes mee te slaan. Tenslotte zijn er nog een veelvoud aan kleinere verwijzingen verweven in de gameplay van Age of Imprisonment, die te veel tijd zouden opnemen in deze review, maar bij de doorgewinterde Zelda-fan vast een lach op het gezicht toveren.

Performance

Age of Imprisonment komt alleen uit voor Nintendo Switch 2 en dat is niets minder dan een zegen te noemen. Alle performance-problemen die Age of Calamity had op de originele Switch zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Ook komen er duidelijk meer elementen gelijktijdig op het scherm en nemen de elementaire krachten van de Zonai Devices duidelijk meer rekenkracht in beslag dan voorheen mogelijk was in Nintendo Warriors-games. Van framerate-problemen ontbreekt gelukkig elk spoor, en het spel glijdt door elke actie als een warm mes door de boter. Het enige moment waarop er iets werd ingeleverd op resolutie, was tijdens de lokale Game Share op de originele Nintendo Switch. Want ja, het spel kan er dan wel niet native op draaien, maar via de Game Share-functie kunnen Switch-bezitters toch meegenieten van de multiplayer-modus. Tja, we kunnen het de game niet kwalijk nemen dat de originele Switch simpelweg niet gebouwd was voor deze resoluties. De respons-tijd tussen de Switch en Switch 2 ging overigens nooit ten koste van de gameplay, wat complimenten verdient. Oh, en had ik al verteld dat de nieuw geschreven muziek weer subliem is?

Conclusie

Het is jammer dat Hyrule Warriors: Age of Imprisonment zo’n beperkte doelgroep heeft: niet iedereen heeft de benodigde bagage vanuit Tears of the Kingdom en anderen gruwelen weer van Musou-gameplay. Dat laatste is onterecht overigens, want met alle Zelda-toevoegingen aan de formule is het allang geen hersenloos knopjes rammen meer. Voor wie deze twee instapdrempels niet gelden, is Hyrule Warriors: Age of Imprisonment een masterclass in toffe spin-offs. Het verhaal is een perfecte aanvulling op het hoofdspel en de gameplay biedt een frisse twist met duidelijke wortels in de wereld van Tears of the Kingdom. Elke keer trek je weer met plezier ten strijde om dat ene personage vrij te spelen, een Demon King-aanval af te slaan, of net weer die upgrade vrij te spelen. Als een kwartiertje spelen voordat je er erg in hebt is uitgelopen in anderhalf uur, weet je eigenlijk al dat het goed zit met een game. En wat dat betreft kunnen we kort zijn: Age of Imprisonment zit goed.