Herdling - Een mooie reis

Herdling is gemaakt door een Zwitserse studio en dat is best wel terug te zien. Je trekt door de Alpen met een kudde bizon-achtige dieren. Waar je naartoe gaat weet je niet. En eigenlijk weet je ook niet waarom jij de herder bent. Je start in een verwoeste stad en vindt een stok waarmee je de beestjes de juiste richting in kunt sturen. Dus dat doe je. Er is maar één weg en dat is vooruit. Dus daar ga je!

Het duurde niet lang voordat ik enorm emotioneel betrokken raakte bij mijn kudde. Na een half uurtje spelen vond ik een verlaten, half verwoest gebouw, terwijl het net begon te regenen. Gelukkig, dan kan de kudde droog staan terwijl ik de omgeving doorzoek! In het gebouw vond ik nog een Calicorn om toe te voegen aan mijn kudde. Met behulp van de twee die al met me mee wandelden, kon ik het volgende deel van het gebouw bereiken om hem bij ons te voegen. De wisselwerking tussen jou en de dieren is subtiel en mooi. Onderweg kom je kleine puzzels tegen die je samen oplost. De Calicorns staan je bij waar nodig en lopen nooit in de weg. En dat is heel knap, voor een spel dat eigenlijk één grote escort-quest is. Zo geven ze je een voetje (of eigenlijk een hoofdje) om je een hoger punt te laten bereiken, of ze helpen je met hun brute kracht om grote voorwerpen te verplaatsen. De puzzels zijn nooit ingewikkeld en dat is ook niet nodig. Ze zijn daar om jouw band met de Calicorns nog sterker te laten voelen en om ervoor te zorgen dat je de juiste route blijft volgen. Slechts heel soms kreeg ik een beetje ruzie met de besturing of zakte de camera even de grond in, maar dat kon de pret niet drukken.

Een mooie ervaring

Vanuit de vervallen stad trek je de wijde wereld in, met steeds mooiere landschappen. Die zijn niet zonder gevaar en ik zat soms echt op het puntje van mijn stoel omdat ik bang was dat een van mijn Calicorns misschien gewond zou raken. Want dat kan echt gebeuren. Van sprookjesachtige bossen en weidse grote velden ga je via smalle bruggetjes de bergen in. Onderweg zie je zo nu en dan vreemde verschijningen die het geheel een bijna religieuze ervaring geven. De kers op de taart is de soundtrack, die wisselt tussen prachtige symfonieën en oorverdovende stiltes.

Zo nu en dan moet je ook even stoppen om te rusten. Je Calicorns gaan dan lekker luieren, of vragen je aandacht door achter je aan te wandelen tot je ze aait. Anderen willen juist spelen, of hulp met het schoonmaken van hun kleurrijke vacht. Hoe ze zich gedragen en reageren op je is echt prachtig uitgewerkt en je voelt je echt alsof je deel uitmaakt van iets groters.

Herdling is een korte game: in een kleine vijf uur bereikte ik het einde. Het voelde niet als te kort, deels omdat het eigenlijk een walking simulator is met extra’s. Het laat je met een voldaan gevoel achter, alsof je net een mooi boek hebt gelezen. Het is jammer dat het overkoepelende verhaal wat vaag blijft, maar des te knapper dat het zo weet te raken. Desondanks voelt twintig euro als net iets te veel voor zo’n korte speeltijd.

Conclusie

Herdling is een aangename verrassing. Je bouwt razendsnel een emotionele band op met je kudde door middel van subtiele interacties. Ondanks de relatief korte speeltijd maakt het indruk dankzij de mooie omgevingen en de indrukwekkende soundtrack. En natuurlijk de Calicorns zelf. Ben jij zo iemand die in elk spel alle dieren wil aaien? Dan is dit zeker een game voor jou.