Fairy Tail: Dungeons - Katten, kaarten en monsters

  • Review

  • 10 jan 26 om 15:00

  • Robin

  • 0

Lang geleden volgde ik de serie Fairy Tail. Een manga over Lucy en Natsu die in een wereld vol magie leefden. Het was een typisch shonen avontuur (Japans anime/manga-genre dat bedoeld is voor jongens) te vergelijken met Dragon Ball Z of One Piece. Toen ik in de krochten van de eShop deze game zag verschijnen was ik wel benieuwd naar wat Fairy Tail: Dungeon voor een game is.

Ik ben dus compleet blind in Fairy Tail: Dungeons gestapt en zag alleen de pixelart die me aansprak. Nu had ik gewoon de overzichtspagina kunnen lezen op de Nintendo-website om erachter te komen dat het een deckbuilder en een roguelike is. Ik heb eigenlijk weinig deckbuilders gespeeld en roguelikes/roguelites ben ik sinds kort meer gaan spelen, met plezier. Dus ik was wel benieuwd hoe dit in dit type game zou zijn met een Fairy Tail-jasje.

Oh nee, een poort in de kelder

Natsu en Happy, een Exceed (een kat dus) vinden een portaal in de Fairy Tail-gilde die hen naar het Labyrinth stuurt waar hun magie niet meer werkt. Labi, een Exceed (ook een kat dus), helpt initieel Natsu en Happy om verder de dungeon in te gaan. Daarna vraagt hij een gunst terug: hulp om zijn maatje Arthur te vinden. Dit doe je natuurlijk door door de dungeon heen te gaan. Labi helpt je daarbij met zijn lantaarn.

Katten, kaarten en monsters

Hoewel het spel niet heel moeilijk is, is het toch handig dat je een tutorial kan volgen. Deze tutorial neemt je helemaal mee in wat je kan doen. Als eerste heb je een deck dat je verder kan vullen naarmate je door de solo dungeon gaat. Ieder personage, want ja er zijn er natuurlijk meer, heeft zo zijn eigen kaarten en rol. Natsu is meer een all-rounder en Wendy heeft dan weer meer support-mogelijkheden.

De dungeons zijn randomly generated, dus zijn altijd wel anders in layout. Je gaat door de dungeons in een gridbased map. Je kan nooit terug naar het vakje waar je vandaan komt en moet ook opletten of er deuren zijn die naar een betreffende kamer gaan waar vijanden, schatkisten of andere dingen te vinden zijn. Je hebt ook beperkte aantal stappen om door een dungeon te gaan. Dit zie je in de linkeronderhoek van je scherm in de lantaarn van Labi. Wanneer de teller op 0 komt, vecht je tegen de baas van de dungeon. Dus het doel van jouw run is om zo sterk mogelijk te worden en je dient dus zo efficiënt mogelijk door de dungeon heen te gaan om dingen vrij te spelen via het vechten met monsters, schatkisten vinden of gewoon door iets te kopen. Dit is allemaal best verslavend en leuk om te doen.

 

Toch zijn er dingen die ik wat minder vind. De muziek is best eentonig en hoewel het leuk is dat de muziek gecomponeerd is door Hiroki Kikuta, bekend van Secret of Mana, verandert dat de eentonigheid niet. Het is niet per se een slechte soundtrack, maar het doet ook niet veel. De gevechten kunnen zeker op late punten wat te lang duren en de controls voelen niet ‘natuurlijk’ aan. Zo moet je met links en rechts vijanden kiezen en met boven en beneden je party members besturen. Dit had ik liever wat anders gezien.

1,2,3

De eerste dungeon die je speelt is dus een solo dungeon die dient als een trainingsruimte voor de personages. In het tweede speel je met twee andere personages die zijn getraint in de solo dungeon en de volgende met drie met het doel de grote eindbaas te verslaan. Naarmate je meer speelt, speel je meer personages vrij, die ieder een andere rol hebben. Je speelt tevens artifacts vrij die je in de solo dungeon kan gebruiken om een nog sterker deck te maken, want deze geven je passives in een dungeon. Eigenlijk ben je continu aan het kijken hoe je je personages sterker maakt via nieuwe decks om dan uiteindelijk in de driepersoons dungeon de baas te verslaan. Dit maakt het best verslavend. Zeker voor de prijs, want Fairy Tail Dungeons kost €13,49 en hoewel het mogelijk leuker is voor fans, is dit net zo goed een leuke game voor de niet-kenner.

Conclusie

Fairy Tail Dungeons is best verrassend. Het deck building is leuk gedaan en de gameplay loop is verslavend. De pixelart stelt zeker niet teleur en voor de lagere prijs krijg je een degelijke game die tof is voor tussendoor, maar wel gebreken heeft zoals een eentonige soundtrack. Als je fant bent van de serie zal je hier nog meer plezier uithalen, maar zelfs voor een niet-fan van Fairy Tail, maar wel van het genre zit je eigenlijk gewoon goed.

Een code van deze game is voor dit artikel verstrekt aan N1-UP. Lees hier ons reviewbeleid

7

N1-score

  • + Schappelijk geprijsde game voor tussendoor
  • + mooie pixelart
  • - eentonige soundtrack
  • - controls voelen soms niet natuurlijk aan
  • - gevechten kunnen soms wat te lang duren
  • Deze game is gereviewd op Nintendo Switch 2

Like dit bericht:

Over Robin

Sinds de NES is Robin actief in het gamen. Zijn eerste console was dan een SNES die hij van Sinterklaas kreeg en waar hij erg druk was met Lufia II: Rise of the Sinistrals. Nu kan je hem blij maken met o.a Monster Hunter, Fire Emblem en Xenoblade. Ook hoopt hij elke dag stilletjes dat Golden Sun terug komt.

Lees meer over Robin

Recente artikelen

Tsunekazu Ishihara, de president van The Pokémon Company

0

Nieuws Ontwikkeling eerste Pokémon-spellen was proces van vallen en opstaan

20-01-2026

1

Erik

Soundtrack Sunday: Pokémon danst op electro swing!

0

Special Soundtrack Sunday: Pokémon danst op electro swing!

11-01-2026

1

Robin

Lollipop Chainsaw RePop voor Switch 2 komt uit op 26 maart

0

Nieuws Lollipop Chainsaw RePop voor Switch 2 komt uit op 26 maart

10-01-2026

0

Karlijn

Reageer als eerste!