Everybody's Golf: Hot Shots - Fore onderweg

Het was bijzonder. Bijzonder dat een nieuwe Everybody’s Golf game werd aangekondigd in 2025. De laatste telg verscheen in 2017 en leek het einde voor de langlopende franchise van PlayStation. De Japanse ontwikkelingsstudio’s werden grotendeels gesloten voor een focus op westerse spellen. In mijn ogen is en blijft dat een grote fout van Sony. Bandai Namco heeft het stokje overgenomen en franchises gelicenseerd van PlayStation om ze op meerdere platformen te kunnen uitgeven. Deze Hot Shots-variant heeft een nieuw ontwikkelteam en een traditionele visie. Hoe heeft dat uitgepakt?

Laat ik meteen zeggen waar het op staat: Everybody’s Golf: Hot Shots heeft belachelijk veel content. Alleen al in single-player zijn er zes spelmodi met nog veel meer speelstanden en mogelijkheden. Een goed deel van deze modi kun je ook spelen in lokale en online multiplayer. Als je arcade golf-spellen houdt, dan kun je niet anders dan genieten van het aanbod. Het is een van de meeste complete pakketten op de markt, in het bijzonder voor een nieuwe uitgave.

De single-player-standen in het bijzonder spelen ontzettend goed weg, mede dankzij een voortreffelijke besturing. Je kiest de locatie om van te schieten, selecteert het punt van de bal dat je wilt raken, kiest waar je uiteindelijk wilt landen en gaat ervoor. Hierna gebruik je drie drukken op de knop om de afstand en precisie te bepalen. Uiteraard moet je ook het weer en materieel in de gaten houden, maar uiteindelijk leer je de fijne kneepjes van het vak snel. In de lokale multiplayer merkte ik dat vrienden het snel door hadden. Hoewel ik altijd de betere personages op zak heb, kwamen ze tamelijk dichtbij om mij te laten verliezen. Indrukwekkend, al zeg ik het zelf!

Tot het gaatje
Ik ben echt tevreden met de hoeveelheid content in Everybody’s Golf: Hot Shots. Zelfs nadat ik er nu een fiks aantal uur heb ingestoken, heb ik het idee dat ik nog lang niet klaar ben. De World Tour in het bijzonder is belachelijk uitgebreid met maar 30 personages die ieder een eigen verhaalmodus hebben. Je speelt door zes of zeven uitgebreide missies en leert over de personages. Voice acting is er niet, maar het is een goede manier om de aspecten van elk personage te leren kennen. Daarnaast is er ook een uitgebreide Challenge Modes waar je juist de banen beter gaat begrijpen. Hier kun je een goede 25 uur insteken als je alles wilt zien.

Dat is misschien ook meteen het grootste probleem met Everybody’s Golf: Hot Shots. Als je alle personages en uitrustingen wilt ontgrendelen voor multiplayer of betere resultaten in de single-player-onderdelen, dan ben je daar dus minimaal 25 uur voor kwijt. In die 25 uur speel je vaak op dezelfde golfbanen of met dezelfde personages. Elk personage wordt namelijk beter bij herhaaldelijk gebruik, waardoor het soms niet slim voelt om daar vanaf te stappen. Het nodigt dus ook niet uit tot experimentatie. Nou ja, niet vanuit zichzelf. Het is best een stevige grind om het uiterste uit het spel te halen.

De lokale multiplayer is echter op en top Everybody’s Golf. Naast dat je doodnormale matches speelt, zijn er vier bijzondere opties met wel heel opmerkelijke spelregels. Een goed voorbeeld is Colorful Golf, waarin je kaartjes verzamelt en daarmee effecten activeert. Hierdoor kun je het voor jezelf makkelijker maken om te scoren, of je tegenstander ervan behouden om hetzelfde te doen. Een andere spelmodi is Survival Golf. Het lijkt in eerste instantie op een normaal potje, maar de verliezer moet aan het rad draaien en verliest permanent een golfclub. Het gaat door totdat alle andere spelers geen opties meer hebben. Het maakt potjes veel meer strijd. Een strijd die ze heel hard kunnen verliezen!

Online wat teleurstellend
Als het op het online-gedeelte aankomt, heb ik voornamelijk alleen Group Match kunnen proberen. Het spel kent een World Tournament modus, maar deze start pas met een toernooi op 1 oktober (tja, zo lang gaan we dus niet wachten). Mijn tijd met de online multiplayer was dus gelimiteerd tot het spelen met een groep. De ervaring liet wat te wensen over. Hoewel de gameplay prima lijkt te draaien, is er een grote vertraging tot een speler de bal mag raken. Spelers zitten vast op het scherm voor een aantal seconden, voordat ze opeens de bal mogen raken. Het veroorzaakt soms ongelukkige schoten die compleet vermeden hadden kunnen worden. Het brengt wat onnodige frustratie met zich mee en resultaten waar ik niet geheel mee kon leven.

Daarnaast is er een sterke vertraging tussen wat jij doet en vervolgens de andere spelers zien. Het voelt soms niet optimaal voor een gezellige multiplayer-ervaring. Je wacht echt onnodig lang op elkaar. Zodra je klaar bent, sluit de lobby meteen en moet je van voren af aan beginnen om een nieuwe sessie te starten. Er zijn geen opties om de regels te veranderen of een andere spelmodi te proberen. Het voelt allemaal net wat te omslachtig. De openbare lobbies zijn daarnaast best wel leeg, dus een lang leven zal Everybody’s Golf: Hot Shots niet bekoren zijn. Nee, online is het allemaal net niet goed.

Vanuit het niets
Als jij mij een week geleden had gevraagd over de performance van Everybody’s Golf: Hot Shots, dan had je een ander antwoord gekregen dan nu. Nee, een week geleden liep het spel 30 frames per seconde op zowel de Nintendo Switch als de Nintendo Switch 2. Geen sterk product, maar acceptabel voor beide platformen. Er zijn wat technische mankementen, zoals hoe het groen op de bomen constant lijkt te veranderen in de intro’s. Nee, het is geen mooi gezicht, maar over het algemeen viel dat nog te overzien.

Afgelopen vrijdag kreeg Everybody’s Golf een update waarbij het spel slechter loopt op de Nintendo Switch, maar beter op de Nintendo Switch 2. De framerate is ontgrendeld, waardoor het spel probeert op 60 frames per seconde te lopen. Het lukt bij vlagen op de Nintendo Switch 2. Sommige weerseffecten brengen het wat naar beneden, maar het blijft nog steeds ver boven de 30. Het probleem is dat de originele Nintendo Switch hiervoor moet lijden. De framerate zakt nu vaker onder de 30 en eindigt vaak rond de 20 frames per seconde. Je voelt het in de timing van je schoten, wat toch een belangrijk onderdeel is in een golf spel. Uiteraard genoot ik nu meer van het spel op de Nintendo Switch 2, maar het betekent ook dat ik het spel niet meer kan aanbevelen voor de originele Nintendo Switch.

De muziek is uitermate prima. De vriendelijke en zachte deuntjes helpen met de beleving van het spel. Ze geven de verschillende locaties daarnaast meer karakter, iets waar ik zeker geen nee tegen zeg!

Conclusie
Everybody’s Golf: Hot Shots is op verschillende fronten een goed spel. De hoeveelheid content is belachelijk. Vooral met de single-player-mogelijkheden in het achterhoofd ben je makkelijk een goede 25 uur bezig. Daarnaast mag het spel er echt wezen als het op de lokale multiplayer aankomt. De verschillende spelmodi zijn leuke vondsten en geven deze uitvoering een nieuwe lading. De online-mogelijkheden hadden echter vele malen beter gekund. Dan is de presentatie. Meer dan prima op de Nintendo Switch 2, maar niet aan te bevelen in zijn huidige vorm op de originele Nintendo Switch. Aangezien het toch echt een Nintendo Switch-spel is, vind ik het stiekem best schandalig om de eerste Switch zo hard te laten vallen.