Diablo IV: Age of Hatred Collection - De hel barst los

Opeens was hij daar, Diablo IV: Age of Hatred Collection voor de Nintendo Switch 2. Zeer kort na de aankondiging werd het spel al uitgebracht. Deze serie staat bekend om zijn mix van dark fantasy, actie-RPG en hack ’n slash-elementen en is al jaren een van de paradepaardjes van Activision Blizzard. De serie krijgt steeds meer live-service-elementen, waar veel kritiek op is. Weet Diablo IV: Age of Hatred indruk te maken op Nintendo Switch 2? En wat is dan de impact van de live-service?

In Diablo IV: Age of Hatred Collection krijg je de keuze uit 8 verschillende classes. Iedere class heeft zijn eigen speelstijl en specialiteit. Zo vechten ze allemaal op verschillende afstanden van de vijanden en ligt de focus op verschillende aspecten zoals elemental magic, summoning magic, melee combat en agility. Deze classes maken de game zo tof, want het is aan jou om je speelstijl te kiezen. Door middel van skills is jouw speelstijl nog verder in te delen en toe te spitsen. Past een bepaalde speelstijl niet bij jou? Dan kun je je skillpoints altijd terugvorderen en andere keuzes maken. Het systeem introduceert je rustig aan je personage en speelstijl, maar binnen een mum van tijd maak je de vetste combinaties van aanvallen.

De dochter van haat

In de wereld van Diablo woedt er een strijd tussen hemel en hel, en de mensheid zit daar helaas tussenin. Deze mortal realm wordt Sanctuary genoemd en is in slechte staat. Je reis begint middenin een sneeuwstorm. Je paard wordt belaagd door monsters en je kunt niets anders dan vluchten naar de dichtstbijzijnde grot om daar de storm af te wachten. Vanaf dat moment gebeuren er een aantal dingen die ervoor zorgen dat je vervloekt wordt door de helse dochter van haat, Lilith. Zij blijkt opgeroepen te zijn door Elias en zet de mensheid aan tot het uitvoeren van bloederige en dodelijke rituelen. Het is aan jou om haar een kopje kleiner te maken.

De zoektocht naar Lilith brengt je over de hele wereld. En laten we eerlijk zijn, deze wereld is van flink formaat. Om de zoveel tijd kom je een dorp tegen waar je verschillende missies vindt. Deze missies brengen je naar plaatsen rondom het dorp waardoor je de omgeving nauwkeurig verkent en uiteindelijk doorgaat naar het volgende gedeelte. Het verhaal is leuk bedacht en zorgt voor een goede rode draad door de wereld, en het is aan jou hoeveel zijmissies je erbij wil pakken.

Meer, meer, MEER!!

De charme van Diablo zit echt in het snelle vechtsysteem. Je wordt vaak belaagd door een flink aantal vijanden tegelijkertijd en door al je verschillende skills juist in te zetten, weet je deze groepen te verslaan. Doordat alle personages echt een eigen speelstijl hebben, is er altijd wel een die bij je past. Zo gooit de sorcerer verschillende elementaire spreuken rond, waardoor alle monsters op je scherm belaagd worden door vuur en bliksem. De spiritborn vliegt over het scherm heen en de necromancer laat andere ondode wezens voor zich vechten. Deze variatie is geweldig, ook is het top dat je binnen deze classes zoveel verschillende keuzes hebt.

Overal waar je komt, vind je uitrusting. Door het verslaan van speciale vijanden, in kisten en als beloning voor missies. Dit zorgt ervoor dat je altijd op zoek bent naar beter materieel. Deze uitrusting bevat verschillende gradaties in zeldzaamheid. Hoe hoger de gradatie, hoe beter de wapens zijn. Dit is echt een van de meest verslavende gameplayelementen van Diablo IV: Age of Hatred Collection. Je wil altijd meer en betere wapens. Uiteindelijk krijg je ook nog een hoop opties om je wapens te verbeteren, waardoor je maar door blijft gaan. Er zijn in het begin 4 moeilijkheidsgraden om op te spelen, maar met endgame-content erbij heb je er uiteindelijk maar liefst 16. Hoe hoger de moeilijkheidsgraad, hoe meer kans op loot, en op legendarische drops. Mocht je overigens een beetje bekend zijn met dit soort games, schroom dan niet om op een hogere moeilijkheidsgraad te starten. Ik vond het prima te doen, en je kunt deze altijd lager zetten.

Live-service is niet mijn ding

Misschien ben ik wat te oud, of zijn wij als Nintendo-gamers altijd verwend geweest. Ik kan namelijk maar niet wennen aan live-service-elementen. Zo bestaat er een heel mooi menu genaamd Shop. Alle cosmetische zaken die je hier kunt kopen zien er mega tof uit. Je hebt er wel een munteenheid voor nodig die ik nog niet tegengekomen ben in het spel. Uiteraard kwam ik er al heel vlug achter dat ik deze munteenheid kon kopen voor astronomische bedragen in echt geld. Er zal vast een markt voor zijn, maar ik stoor mezelf er erg aan dat ik allemaal toffe dingen voorbij zie komen die ik niet aan wil schaffen. Verder bestaan er ook seizoenen waarin je nieuwe missies krijgt om speciale rewards mee te krijgen. Dit concept is erg tof, gezien het ervoor zorgt dat je regelmatig terugkeert. Helaas ben ik daar als drukke hoofdredacteur (en vader) niet de juiste persoon voor, wat voornamelijk betekent dat ik ieder seizoen spullen misloop.

Wat ik zelf het meest achterlijke vind aan Diablo IV: Age of Hatred Collection, is dat het je dwingt om altijd online te zijn. Wanneer je start, log je in op een server en speel je vanuit daar. Dit maakt cross-play en cross-save mogelijk, wat erg tof is. Tegelijkertijd maakt het ook heel het nut van de draagbare Nintendo Switch 2 ongedaan. Natuurlijk is het fijn dat ik op de bank kan spelen terwijl mijn vriendin de tv in gebruik heeft, maar het altijd online-aspect resulteerde erin dat ik op mijn vakantie in Zuid-Frankrijk helemaal niet kon spelen. Ook stoorde ik me eraan dat ik het spel niet kon pauzeren, dus moest ik steeds een veilige plek opzoeken en zorgen dat mijn Switch 2 niet op stand-by ging. Wanneer je je systeem op stand-by zet, word je uit de server gebonjourd. Verder heb ik ook het gevoel dat de online-aspecten de batterij van mijn Nintendo Switch 2 leeg dronken, ik kon maximaal één tot anderhalf uur spelen.

Grafisch & geluid

Ik moet zeggen dat ik positief verrast ben over de graphics. Met 30 frames per seconde (FPS) draait het minder vloeiend dan op andere platformen, maar deze framerate was zelfs consistent tijdens de heftigste gevechten. Er is ook een performance mode voor 40 FPS, maar deze fluctueert wat meer tijdens de heftige stukken. Het geluid is ook top, je hoort alle vijanden van verschillende kanten. De kracht van je aanvallen klinkt alsof ze echt goede schade aanrichten en de sombere muziek weet de toon van de wereld perfect te zetten.

Conclusie

Al met al is Diablo IV: Age of Hatred Collection een echte aanrader voor fans van actie-RPG’s van de oude stempel. De verslavende gameplayloop zorgt ervoor dat je altijd weer verder wil gaan en wist mij voor lange tijd te boeien. Met de verschillende moeilijkheidsgraden kan iedereen instappen en maak je het jezelf zo moeilijk als je zelf wil. Het is jammer dat het spel je dwingt om altijd online te zijn en je batterij als een dolle leegzuigt, want die Nintendo Switch 2 is gemaakt om overal mee naartoe te nemen. Toch heb ik weer lekker ouderwets genoten, dus jij kunt dat ook!