Hyrule Warriors: Age of Calamity

  • Preview

  • 9 nov 20 om 15:00

  • Erik

  • 0

The Legend of Zelda: Breath of the Wild speelt zich af in een gevallen wereld, een gebied dat verwoest is door Ganon, het Onheil. In Hyrule Warriors: Age of Calamity, een musougame van Koei Tecmo, krijgen spelers eindelijk de kans om te ervaren hoe het allemaal zo mis kon lopen. Erik greep die kans van harte aan en vertelt je over zijn eerste belevenissen.

Hyrule Warriors: Age of Calamity vertelt, zoals zijn titel en deze inleiding al schetsen, de gebeurtenissen die leiden tot de komst van het Onheil. Dit betekent dat je met Link, Zelda en een jonge Impa op reis gaat, op zoek naar de vier Uitverkorenen: Mipha, Daruk, Urbosa en Revali. Elk kunnen zij namelijk een van de gigantische Divine Beasts besturen, allen met de kracht om de onderdanen van Ganon te stoppen. Maar dan verschijnt er ineens een klein, schattig Wachtertje (Guardian) ten tonele. Wie is dit beestje en waarom heeft hij beelden van een verwoest Hyrule?

Musou meets Breath of the Wild

Een van de eerste zaken die opvalt aan Age of Calamity is hoe anders het speelt dan zijn voorganger, Hyrule Warriors. Een musou-game is het nog zeker, maar Koei Tecmo heeft goed gekeken naar de inspiratiebron. Dikwijls was ik niet alleen op de knoppen aan het rammen, maar ontweek ik de grote speer van een Moblin op het laatste moment, om een met een goed getimede druk op de knop een flurry aan aanvallen af te vuren. Of ik zag een bomicoontje boven zijn kop flitsen en vuurde een salvo bommen op ‘m af om zijn bescherming te doorbreken. Met het pookje mocht ik zelfs de richting bepalen. Ik begon met een eenhandig zwaard, maar de buit die ik onderweg verkreeg, liet me ook een speer ter hand nemen of zelfs een tweehandig grootzwaard. Elk met hun eigen combo’s en speelwijzen. Heerlijk!

Al snel mocht ik ook met de andere Uitverkorenen aan de slag. Zo draait Mipha om het tevoorschijn toveren van waterdraaikolken, waar je met een druk op de knop uit kunt springen, om van bovenaf de vijanden te bestoken met haar trouwe Lichtschubbenspeer. Urbosa, mijn voorlopige favoriet, draait om het conserveren van haar elektrische energie. Time je combo’s goed en je vuurt sterke elektrische aanvallen op je vijanden af. Met een goed getimede druk kun je het keer op keer op de vijand laten bliksemen, maar wel ten koste van je energiebalkje. Daruk speelt met de kracht van magma en de ijdele Rivali bestookt zijn tegenstanders vanuit het luchtruim (ja, je kan met ‘m vliegen!) met pijlen.

Impa is de enige waar ik wat minder enthousiast over ben tot nu toe. Hoewel ze mijn animéhart ontzettend prikkelt met haar ninja-aanvallen die zo uit Naruto lijken te komen (ze kan zelfs net als het hoofdpersonage klonen van zichzelf creëren), voelt zij tegelijkertijd het meest als een klassiek musou-personage; meer gefocust op het snel rammen van aanvallen en minder op het uitvogelen van de zwakke plek van vijanden. Maar misschien moet haar tijd nog komen. Ook belangrijk om te noemen: naast Link, kunnen ook alle andere personages gebruik maken van bommen, cryonis, magnesis en stasis – elk op hun eigen manier.

Als een Divine Beast

Waar je in Breath of the Wild vooral de binnenkant van de Divine Beasts aan het verkennen was, kun je ze in Age of Calamity op gezette momenten onder controle nemen. En… ik weet nog niet zo heel goed wat ik ervan vindt. De momenten als zo’n grotesk wezen doen in de verste verte een beetje op Star Fox denken: jij volgt een gezet pad, en verslaat ondertussen salvo’s en salvo’s aan vijanden. Koei Tecmo doet goed zijn best om jou hier zo krachtig mogelijk te laten voelen. Heb je genoeg gespuis een kopje kleiner gemaakt, dan kun je zelfs hun kenmerkende allesvernietigende laserstraal afvuren. Best aardig, maar tot nu toe nog niet heel indrukwekkend. Hopelijk wordt dit nog beter!

Voorlopige conclusie

Ik heb me tot nu toe goed vermaakt met Hyrule Warriors: Age of Calamity. Het is bijzonder hoeveel moeite Koei Tecmo heeft gestoken om het op Breath of the Wild te laten lijken. Je bent niet alleen op de knoppen aan het rammen, maar wordt vaak gedwongen om slim op het juiste moment toe te slaan. Vooral onze Link heeft een bizar uitgebreid wapenarsenaal tot zijn beschikking, maar ook de andere Uitverkorenen (op Impa na, sorry Impa) spelen over het algemeen heerlijk veelzijdig weg. Ik houd een slag om de arm, want de tijd zal leren hoe lang dit daadwerkelijk leuk blijft, maar dit zou zomaar eens de beste musougame aller tijden kunnen worden.

Like dit bericht:

Recente artikelen

Nintendo gaat door met Emio-teasers in “Bureau van de Detective”

0

Nieuws Nintendo gaat door met Emio-teasers in "Bureau van de Detective"

21-07-2024

1

Rik

Remothered: Broken Porcelain

0

Review Remothered: Broken Porcelain

12-11-2020

0

Erik

Remasters: melk of koekjes?

0

Column Remasters: melk of koekjes?

06-11-2020

0

Kitty

Reageer als eerste!