Virtual Boy - Lijkt voor de fan

VR en Robin gaan niet zo heel goed samen. Ik heb al vaker een VR-headset op gehad en vaak word ik hier misselijk van. De Virtual Boy heb ik nooit geprobeerd. Toen Nintendo deze games inclusief fysieke accessoire opeens naar Nintendo Switch Online bracht, vond ik dat toch wel heel boeiend. En ik kreeg de kans om deze nieuwe NSO-toevoeging te proberen!

De Virtual Boy is een interessante console voor Nintendo. Het apparaat kwam uit in 1995, zowel in Japan als in Amerika, en was geen succes. Deze 3D-bril was de eerste stap in VR voor Nintendo. Je hoefde de console, in tegenstelling tot de NES/Famicom, niet aan te sluiten op een tv. In een interview met Miyamoto, Iwata en Itoi praten ze over de commerciële mislukking van het apparaat. Miyamoto geeft zelfs aan het meer als een stukje speelgoed te zien. Het probleem was destijds dat sommige mensen last kregen van hun ogen, anderen juist last van hun rug of nek vanwege de houding die ze moesten aannemen. Dat laatste kan ik helaas ook beamen na mijn sessie met het nieuwe apparaat, maar ik ben dan ook een stukje langer dan de gemiddelde persoon: 1.90m. Dus misschien is het voor jou een stuk minder erg. Hoewel dit zeker voor irritatie zorgde, was het niet allemaal slecht. Ik heb namelijk toch een paar games geprobeerd en ik moet zeggen dat ik ook wel een beetje onder de indruk ben.

Voorbereiding

Ik had dus best veel last van mijn nek tijdens het spelen. In eerste instantie speelde ik staand en moest ik in een vrij onhandige houding spelen. Daarna probeerde ik het zittend, wat al een stuk beter was. De accessoire die je kunt gebruiken, kun je zo instellen dat de bril op de juiste manier zit. Tevens kun je de IPD (Interpupillary Distance, oftewel de afstand tussen je pupillen) instellen en vervolgens de grootte van de tekst aanpassen. Hierdoor kun je jouw ideale manier van spelen instellen, zodat je zo’n scherp mogelijk beeld hebt. Dat werkte ook goed, maar het is dus niet echt een pick-up-and-play-ervaring: je moet er echt even voor gaan zitten voordat je kunt spelen.

Vloeiende diepte

Wanneer je alles hebt ingesteld (wat overigens per game kan), kun je daadwerkelijk spelen. Ik heb drie games geprobeerd, waarvan Virtual Boy Wario Land het meest interessant was. Deze game voelde meer als een volledige game aan in plaats van de meer arcadey feel van de andere titels. Wat mij het meest verbaast, is hoe goed de diepte tot zijn recht komt, maar ook hoe vloeiend de game loopt. Natuurlijk is alles heel rood, maar het ziet er niet lelijk uit en de game is best tof. De andere games die ik speelde waren Galactic Pinball en Teleroboxer. Die laatste is te vergelijken met een soort Punch-Out!!, maar dan met robots. Het speelt best aardig, al had ik de besturing niet meteen door. Beide games zien er ook goed uit, zeker als je je bedenkt dat het titels uit het midden van de jaren ’90 zijn.

Voorlopige conclusie

Ik heb niet heel lang met de Virtual Boy gespeeld, maar wel voldoende om te zien dat dit gewoon quirky Nintendo is. Ik zou hier langer mee aan de slag moeten om echt een goed beeld te vormen. Voorlopig heb ik echter het gevoel dat dit vooral iets is voor de echte fan en niet iets dat ik zelf zou halen.