Mario Tennis Fever - Beter dan Mario Party?

Sportgames met Mario hebben de laatste jaren niet meer echt het niveau gehaald dat we misschien verwachten van huize Nintendo. Toch verschijnt er op elke nieuwe console wel weer eentje. Weet Mario Tennis Fever het verwachte niveau wel te halen?

Ik had het geluk om alvast aan de slag te gaan met Mario Tennis Fever. De laatste Mario-sportgame die ik heb gespeeld is… Mario Strikers op de GameCube. En dan bedoel ik ook echt op de GameCube. Ik zal vast hier en daar tussendoor nog wel iets van een andere Mario Sports-game hebben aangeraakt, maar dat ik er zelf eentje in huis heb gehaald, is alweer een flinke tijd geleden. Nieuwsgierig naar Mario Tennis Fever was ik wel!

De betere partygame?

Ik heb gemerkt dat ik een beetje ben uitgekeken op de Mario Party-games. Ik heb niet echt tijd meer voor lange sessies met die spellen. Toen ik de eerste beelden van Mario Tennis Fever zag, leek het mij een goed alternatief voor Mario Party. En na verschillende matches kan ik dat zeker bevestigen. Je hebt een grote hoeveelheid personages tot je beschikking, die allemaal hun eigen ‘type’ speelstijl hebben. Daarnaast zijn er de Fever Rackets die het spel volledig op z’n kop kunnen zetten. Dit alles kun je samen spelen, met twee of vier spelers. Dat zorgt voor lachen, gieren, brullen.

Leuke chaos!

Chaos ten top, maar dan op een leuke manier: dat is Mario Tennis Fever. Dit is vooral te danken aan de Fever Rackets en de bijbehorende shots. Fever Shots zijn niet altijd meteen raak, want je kunt ze uit de lucht schieten en terugkaatsen naar de tegenstander. Dit zorgt voor hectische rallies, waarin je probeert te voorkomen dat je zelf geraakt wordt door een Fever Shot. Want wanneer zo’n shot bijvoorbeeld de grond raakt, kunnen er bananen, Mini Mushrooms of zelfs vuur op de baan verschijnen, wat het je flink lastig maakt. Er zijn echt hele leuke rackets die je zelf moet ervaren. Met twee spelers is het al chaos, maar met vier is het nog een stapje erger – en gewoon erg tof.

Wonder Court

Daarnaast is er Special Tennis, waarbij sommige courts speciale quirks hebben. Zo mochten we spelen op het Wonder Court, dat natuurlijk gebaseerd is op Super Mario Bros. Wonder. Toen we de Wonderbloem raakten, verschenen er opeens nijlpaarden die je naar de tegenstander kon schieten. Dit was misschien iets té chaotisch en ik wist niet helemaal wat het precieze doel was. We waren Wonderzaadjes aan het verzamelen en dat leek het alternatief te zijn voor de normale puntentelling. Dit is dus iets wat ik graag nog eens terug zie in de volledige game, om beter te begrijpen wat er nog meer mogelijk is binnen deze modus.

Voorlopige conclusie

Ik ben positief verrast door Mario Tennis Fever. Het is zeker een spel dat ik mezelf zie spelen met bijvoorbeeld mijn partner, maar ook met de N1-UP-community. De verschillende Fever Rackets en de grote hoeveelheid personages maken het gewoon een leuk feestje. Misschien zelfs een feestje dat beter bij me past dan Mario Party.