Castlevania: Belmont's Curse - Metroidvania vrijheid blijheid

Het is even geleden sinds het laatste traditionele Castlevania-avontuur. De laatste toevoeging komt uit 2008 met de Nintendo DS-titel Order of Ecclesia. Dat is jammer, want de tijdlijn van Castlevania biedt nog genoeg kansen om het verder uit te diepen. Evil Empire en Motion Twin helpen Konami hiermee met Belmont’s Curse. De demo is in ieder geval voortreffelijk!

Het duurt niet lang voordat je begrijpt wie er aan Castlevania: Belmont’s Curse heeft gewerkt. Het Dead Cells-stijltje straalt als geen ander. Motion Twin weet het goed te verpakken in de wereld van Castlevania. Je stapt in de schoenen van Rose Belmont, de dochter van Trevor Belmont. Met de almachtige zweep Vampire Killer in de aanslag reis je naar het Parijs van 1499. Demonische creaturen hebben de stad in hun greep. Rose moet dit een halt toeroepen en de inwoners bevrijden van de duisternis.

Castlevania: Belmont’s Curse volgt een traditioneel format. Het is een vlotte 2D sidescrolling-actie waarbij rennen, springen en aanvallen hoog in het vaandel staan. Het past ontzettend goed bij het soort spellen dat Dead Cells probeerde te emuleren, al zat daar meer een roguelike-sausje overheen. Daar kiest Belmont’s Curse expliciet niet voor. Het is veel meer een normale Metroidvania met puzzels, open paden en vijanden in overvloed. Er is geen lineair pad om te bewandelen, dus ontdekken is hier het toverwoord. 

Een terugkerende feature in de demo is hoe je de Vampire Killer gebruikt. Je maakt er gebruik van om jezelf omhoog te takelen, gaten te overbruggen en zelfs vijanden als platformen te gebruiken. Het maakt de gameplay ontzettend dynamisch en bovenal toegankelijk. Het kost weinig moeite om je bewegingen te combineren met de Vampire Killer, wat voor imposante plaatjes zorgt op het scherm. 

Het komt ontzettend goed van pas tijdens de baasgevechten. In een vroeg stadium kom je oog in oog te staan met ‘’The Fallen’’. Het reusachtige beest beweegt een flinke snelheid en gooit zelfs een Holy Cross vanaf een afstand (heel interessant!). Je zult veel moeten ontwijken en patronen leren om het beest goed te komen omzeilen. Zodra je het beest hebt verslagen, kun je zelf gebruikmaken van de Holy Cross om verder ruimte te creëren tussen jou en je vijanden. Door de bazen te doorgronden, ontgrendel je beetje bij beetje meer van de kaart totdat de ware schurk zijn gezicht laat zien. 

De demo had van mij langer mogen duren. Het waren oprecht de twintig leukste minuten van de gehele gamescom. Ik was te druk met The Fallen en had net te weinig tijd om de tweede baas te kunnen afmaken. De wereld en zijn verhaal maakten mij ontzettend enthousiast over het volledige spel. Het zal zeker een rol spelen in hoe mensen de franchise als een geheel gaan zien. Helaas komt het spel momenteel alleen naar de originele Nintendo Switch. Tja, je kunt ook niet alles hebben.

Voorlopige conclusie

Ik liep weg van Castlevania: Belmont’s Curse met een heel positief gevoel. De demo laat zien dat het spel goed in elkaar zit met  uiteenlopende bazen, leuke gameplay en bovenal een sterk stijltje. Uiteraard had ik het spel ook graag verwelkomd op de Nintendo Switch 2, maar dat zit er voorlopig niet in. Dead Cells van dezelfde maker liep echter fantastisch, dus ik denk dat het uiteindelijk wel goed komt. We maken het mee volgende maand op de Nintendo Switch!