Sonic Racing Crossworlds is beter dan Mario Kart World

Zo, dat is een confronterende titel, hè? Dat zijn jullie waarschijnlijk niet van mij gewend. Het is natuurlijk allemaal wat genuanceerder dan zo’n flashy titel doet vermoeden, maar het is wel mijn oprechte mening.

Toen Mario Kart World eerder dit jaar verscheen, leek het mij een supervette nieuwe game in een van mijn favoriete series. Het kwam met missies, wallriding, railgrinding, een soort battle royale-mode, meer racers en kostuums! Stuk voor stuk vette toevoegingen waar ik op zat te wachten voor een nieuwe Mario Kart. De open wereld baarde mij wat zorgen, maar ik lag er niet wakker van. Dat had ik misschien maar beter wel kunnen doen…

Waar ik echter niet veel van verwachtte, was Sonic Racing Crossworlds. De Sonic Racing-titels waren nooit echt helemaal mijn ding. Ik vond Sonic & All-Stars Racing Transformed uit 2012 toentertijd wel een prima spel, maar niet heel spannend. De Sonic Riders-serie op de GameCube en Wii waren wel prachtgames, dus toen onthuld werd dat de Extreme Gear (de hoverboards uit Sonic Riders) een terugkeer maakt in Crossworlds, stond het spel opeens op mijn radar.

Mario’s slappe hap

Mario Kart World kwam tegelijkertijd uit met de Nintendo Switch 2 en zet eigenlijk alles in op het thema van de open wereld (duh). Dit zou interessant kunnen zijn als daar nou wat te beleven viel, maar dat is eigenlijk niet het geval. De wereld zit vol met P-switches die missies beginnen. Helaas zijn zo’n 90% van die missies dingen als “verzamel de muntjes” of “rij door de poortjes”. Niet bepaald spannend. Dan heb je nog nieuwe spelmechanieken zoals charge jumps, wallriding en railgrinding. Helaas stellen deze ook teleur. De charge jumps worden vaak per ongeluk een drift en andersom. Wallriding voelt zo losjes aan dat je vaak van de muur afvalt voordat je je sprong kunt maken en railgrinding is gewoon saai. 

Oké, knock-outtour dan? Ja, dat is op zich wel even leuk. Tot je ontdekt dat het spelen daarvan online met vrienden een totale nachtmerrie is en dat er maar erg weinig routes zijn, terwijl ik van een gigantisch grote open wereld daar toch meer verwacht.

Meer personages en kostuums zijn dan wel weer leuk. Althans… “meer” personages klopt op zich wel, maar er missen ook gigantisch veel personages. Waar zijn Petey Piranha, Funky Kong en Diddy Kong? De andere nieuwe personages en kostuums zijn wel tof, maar waarom is het zo’n gigantische onderneming om hen te unlocken via Kamek en de snacks op de wegen? Ik speel de game af en toe sinds deze is uitgekomen en heb nog steeds niet alle Kamek-unlocks. 

Daarnaast vind ik dat je met 24 racers gewoon echt te veel chaos op de banen hebt. De banen zijn ook ontworpen voor de grote hoeveelheid racers, waardoor bijvoorbeeld smalle, spannende straatjes niet meer mogelijk zijn. Dit alles zorgt voor een zeer frustrerende spelervaring, terwijl er aan de gameplay niet eens zo veel mankeert. Het zijn vooral de gekke keuzes die gemaakt zijn die het spel tegenhouden.

Sonics vette bak

Sonic Racing Crossworlds kwam vorige week uit op de Nintendo Switch en andere platforms. Het bleek vrij snel dat dit de game was waar ik op zat te wachten. In tegenstelling tot Mario Kart World, dat vooral zijn eigen nieuwe ding doet, is Sonic Racing Crossworlds een uitbreiding op alles dat ik leuk vond aan Mario Kart 8. 

Crossworlds heeft bijvoorbeeld rival racers voor de grand prix-modus, waar een van de computergestuurde spelers net wat slimmer, sneller en handiger is dan de rest (de moeilijkheid is ook aan te passen per snelheid). Deze racer zit je de hele Grand Prix in de weg. De speler daagt je uit, klaagt als je deze raakt met een item en heeft zelfs een vette intro-cutscene die doet denken aan een cutscene uit de nieuwste Mortal Kombat-games. Dit is dubbel genieten als je de personages een beetje kent. Voor sommige personages is dit zelfs de eerste keer dat ze in een game tegen elkaar tekeergaan. Over personages gesproken: deze game begint met 24 speelbare personages. De lijst wordt elke maand langer met gratis updates. Zo zal bijvoorbeeld Joker van de Persona-serie binnenkort meedoen aan de races en kun je nu al spelen met Hatsune Miku. Als je de uitbreidingspas koopt, kun je straks ook met bijvoorbeeld Spongebob, PAC-MAN en Megaman racen. Ook heb je verschillende challenges met unlocks, race park (waar je kunt racen met bijvoorbeeld teams en missies zoals het verzamelen van de meeste rings) en soepele online races waar je zonder problemen met je vrienden kunt racen, zelfs als ze op een ander platform spelen.

Sonic Racing Crossworlds heeft geen open wereld, maar wel een andere gimmick. Elke tweede ronde opent er een portaal naar een zogenaamde crossworld. Dit zorgt ervoor dat geen enkele race precies hetzelfde aanvoelt. Ook als je na de tweede ronde weer terugkomt op de originele baan, is deze anders dan in de eerste ronde. Zo kun je beginnen in een museum, reis je door een portaal naar een piratenschip en kom je in ronde drie weer terug in het museum waar de dinosaurusskeletten tot leven zijn gekomen. In Crossworlds speel je met 12 racers tegelijkertijd en ik moet zeggen dat dat veel fijner aanvoelt dan de complete chaos in Mario Kart World. Door dit kleinere groepje racers voelen de races wat overzichtelijker.

Sonic Racing Crossworlds is de winnaar!

Crossworlds is niet zo goed afgewerkt als World, alles is net een tikje clunkier en niet zo gepolijst als de openwereldracer. Maar dit wil de pret niet bederven. Sonic Racing Crossworlds is in mijn ogen gewoon de betere kartracer.