Winter Burrow - Hartverwarmend maar weinig prikkelend

Net voordat de echte winter aanbreekt is daar Winter Burrow. In deze ‘cozy woodland survival game’ ga je als muis de winter overleven in een bos vol gevaarlijke insecten en snijdende kou. Gelukkig is er ook warmte te vinden bij de dieren uit de buurt. Reis je mee?

In Winter Burrow speel je als een muis die terugkeert naar zijn ouderlijk huis. Het is eigenlijk een vrij triest verhaal: met je ouders ben je naar de grote stad vertrokken, maar zij werden al snel ziek en ongelukkig. Nadat ze komen te overlijden, ga jij terug naar het bos om daar het simpele, rustige leven weer op te pakken. Eenmaal aangekomen blijkt dat het huisje in staat van verval is geraakt. En je tante, die de boel zou onderhouden, is nergens te bekennen. Maar het is winter, dus het is niet aan te raden om lang buiten te zijn. Aan jou dus om je tante te vinden en het huisje op te knappen.

Vriendschap in het bos

Je bent dus voornamelijk bezig met het verzamelen van materialen. Daarvoor reis je steeds dieper de bossen in waar je verschillende dieren tegenkomt met ieder hun eigen verhaal. Zo tref je een pad, wiens kindje is weggelopen van huis, omdat er thuis te weinig begrip heerste voor andere meningen. Of een eenzame eekhoorn met geheugenverlies, die is vergeten waar ze haar wintervoorraad heeft opgeslagen. Het zijn korte, maar enorm sfeervolle verhaaltjes die goed passen bij de winterse setting. De omgeving ziet er prachtig uit, vol begroeiing, vriendelijke en onvriendelijke insecten, bevroren poeltjes en huisjes van de buren.

Door de bosdieren te helpen met hun problemen bouw je vriendschappen op en geven ze je verschillende blauwdrukken. Het belangrijkste zijn die voor nieuwe gereedschappen en warmere kleding, die je helpen om verder het bos in te kunnen duiken. Daarnaast speel je allerlei meubels vrij om je holletje mee aan te kleden. Daar zitten ook erg mooie ontwerpen tussen, je zou er bijna jaloers op worden.

Overleven is niet zo moeilijk

Winter Burrow is dus een ‘cozy survival game’. Het overleven in het bos lijkt in eerste instantie uitdagend. Zodra je naar buiten loopt, begint het temperatuurmetertje van de muis rap te dalen en ren je snel weer naar binnen met de paar takken die je hebt weten te grijpen. Je hebt geen landkaart, wat verrassend leuk werkt. Je moet echt onthouden wat de route is, terwijl je sluipweggetjes vindt en uitrust op warme plekjes. Wat daarbij helpt, is dat je eigen voetstappen in de sneeuw zichtbaar blijven. Dwalend door het bos vind je ineens je eigen spoor terug, dat je kunt volgen naar huis.

Al snel maak je warmere kleding, maar krijg je ook toegang tot een scala aan leuke recepten om iets te koken voor onderweg. Met een berg thee en gebakjes op zak is het eigenlijk prima vertoeven in het bos. Het zijn leuke recepten, maar het maakt het geheel wel wat te makkelijk. Wat ook nog de uitdaging wegneemt, is dat er eigenlijk weinig schaarste is. Materialen verschijnen snel opnieuw, tot op een punt dat ik vermoed dat het een bug is. Soms verschenen dingen alweer opnieuw als je eventjes het gebied uitloopt en terugkomt. Andere keren bleven spullen zichzelf vermeerderen, ook al pakte je het niet meer op. Zo lagen er ineens zo’n veertig bessen op de grond, waar er in het begin twee lagen. De grootste uitdaging was eigenlijk werken met het kleine inventaris. Soms moest ik een paar keer per dag dezelfde route door het bos rennen om al die spullen in mijn huisje te krijgen. Toen ik erachter kwam dat spullen nooit verdwijnen, liet ik het in stapels achter in het bos.

Je krijgt daardoor nooit het gevoel dat je uitgedaagd wordt. In je huisje kun je eten verbouwen, maar dit heeft helemaal geen meerwaarde omdat alles in overvloed vrijwel op de deurmat valt te vinden. Winter Burrow moet het dus vooral hebben van de mooie omgevingen en sfeervolle verhaaltjes. Gelukkig zijn deze leuk genoeg om de ervaring, die zo’n zeven uur duurde, de moeite waard te maken.

Conclusie

Winter Burrow is een sfeervolle game waarin je een paar hartverwarmende vriendschappen sluit. Helaas maakt het geheel minder indruk doordat het survival-gedeelte erg ongebalanceerd aanvoelt. Waar het enigszins uitdagend begint, is het al snel veel te makkelijk en is je enige uitdaging de overvloed aan materialen meeslepen in je kleine inventaris. Gelukkig zijn de omgevingen prachtig en het verhaal hartverwarmend, waardoor het wel de moeite waard is om de kleine zeven uur die het verhaal duurt te ervaren. Het had echter meer kunnen zijn en dat is jammer.