Street Fighter 6 - Deelt rake klappen uit

Met Street Fighter 6 heeft de Switch 2 vanaf dag één een kraker van een vechtspel in zijn line-up. Hoe presteert de game op Nintendo’s gloednieuwe console?

Het is ondertussen bijna traditie dat een nieuwe generatie Nintendo wordt vergezeld door een Street Fighter-game. Zo kregen we op de Nintendo 3DS een aangepaste versie van Street Fighter IV en konden we op de Switch aan de slag met het exclusieve Ultra Street Fighter II: The Final Challengers. De Switch 2 is inmiddels een paar dagen uit en vanaf dag één kunnen vechters van over de hele wereld op de vuist in Street Fighter 6, het nieuwste deel in de populaire reeks (de game kwam voor andere platformen uit in juni 2023). 

Het spel is verkrijgbaar in een normale editie en in een Years 1-2 Fighters Edition. Die laatste bevat alle tot nu toe verschenen DLC-personages. Het basisrooster bestaat uit 18 vechters met uiteraard oude bekenden als Ryu, Guile en Blanka, maar ook uit nieuwkomers zoals de snelle Kimberley. De DLC voegt nog eens 8 speelbare personages toe. Daar zitten gave personages bij zoals ultieme slechterik M. Bison en Terry Bogard (bekend van Fatal Fury en Smash Bros.). Echte fans zullen waarschijnlijk toch de kosten willen slikken voor deze betaalde DLC.

Klassiek knokken maar met de nodige vernieuwingen

Street Fighter 6 is opgedeeld in drie verschillende stukken. Er is een uitgebreide verhaalmodus genaamd World Tour (daarover later meer), de klassieke Fighting Grounds en de online Battle Hub. De in de vorige alinea genoemde vechters gebruik je vooral in de klassieke spelmodi. Arcade is daarvan de bekendste. Hierin probeer je vijf of twaalf tegenstanders te verslaan. Tijdens het doorspelen van de Arcade-modus krijg je wat meer achtergrond over de vechters. Ook is er een lokale versus-stand, een trainingsmodus om alle nieuwe moves te leren en heeft de Switch 2-versie zelfs twee exclusieve spelstanden die draaien om het schudden van de Joy-Con. Vermakelijk voor even, maar veel diepgang hebben ze niet en het is zeker niet de reden om Street Fighter 6 op de Switch 2 te kopen.

Waarom haal je de game dan wel? Om te beginnen draait Street Fighter 6 erg lekker op Nintendo’s nieuwste console. Zowel op de tv als in handheld speelt de game heerlijk soepel. De kritische kijker ziet verschillen tussen de Switch 2-versie en bijvoorbeeld de PlayStation 5-versie, maar tijdens de snelle gevechten merk je daar nauwelijks iets van.

Daarnaast heeft de Switch 2-versie alle content van de andere versies. Goed nieuws daarbij is dat cross-play ondersteund wordt. Je kunt tijdens online gevechten kiezen of je wil worden gematcht met enkel Switch 2-spelers of spelers op alle platformen. De keren dat ik de online stand heb uitgeprobeerd moet ik wel zeggen dat ik vaak lang moest wachten voordat een match werd gevonden, vooral wanneer ik zocht naar mede-Switch 2-spelers. Waarschijnlijk is iedereen te druk met Mario Kart World. Hopelijk wordt de spelersbasis wat groter zodat dit in de toekomst vlotter gaat, want nu ben ik nog niet overtuigd van het online gedeelte.

Niet dat ik online veel kans maak overigens, want ik merk dat ik ouder word en mijn reflexen niet meer zijn wat ze ooit waren. En goede reflexen helpen wel bij een spel als Street Fighter. Alles draait om het voorspellen van wat de tegenstander gaat doen en daarop te reageren. Je gebruikt daarvoor klassieke methodes zoals schoppen, slaan en gooien. Uiteraard heeft elke vechter nog een lading speciale moves die je met een knoppencombinatie uitvoert (de bekende Hadouken is nog steeds ↓ ↘ → Y!). Wie moeite heeft met het leren van al deze combi’s of de game iets rustiger wil spelen kan wisselen van klassieke input naar Modern Controls. Deze stand versimpelt de controls waardoor je speciale aanvallen kunt uitvoeren met de X-knop plus een richting.

Hierdoor wordt het spel een stuk toegankelijker. Dit heeft wel een keerzijde, want speel je met Modern Controls dan doen je speciale aanvallen iets minder schade en heb je minder verschillende aanvallen (in de klassieke modus heb je de traditionele zes aanvallen, namelijk hoge/midden/lage schop en stoot, in Modern Controls heb je er maar drie). Zelf vond ik het prettig om niet de tijd te hoeven investeren in het leren van alle knoppencombo’s, zeker omdat ik toch voornamelijk single player speel en geen online ambities heb.

Maar Street Fighter 6 heeft nog steeds genoeg diepgang en uitdaging. Het spel introduceert namelijk het Drive-mechanisme, waarmee je een extra harde stoot uitdeelt of een extra krachtige blok uitvoert. Deze kun je echter niet onbeperkt blijven doen maar zitten gekoppeld aan een meter die langzaam weer bijvult. Gebruik je de Drive te vaak en is je meter leeg, dan ben je extra kwetsbaar.

De game is daardoor zeker niet makkelijk, en wie het spel op een hogere moeilijkheidsgraad wil spelen of online een beetje mee wil komen, zal genoeg tijd moeten steken om de game echt te leren. Wil je een rustigere ervaring dan kun je altijd de moeilijkheidsgraad naar beneden zetten en kiezen voor de Modern Controls.

Op wereldtournee

Wie eens een andere Street Fighter-ervaring wil kan zich wagen aan de World Tour, een heuse single player-verhaalmodus waarin je als startende vechter de straten van Metro City doorkruist om je vaardigheden te verbeteren. Je begint met het maken van je eigen personage, die je op alle fronten kunt aanpassen. Vervolgens ontvouwt zich een RPG-avontuur compleet met main en side quests, skill trees en uitrustingen. Het grootste verschil is dat de gevechten niet turn-based zijn, maar de typische Street Fighter-gevechten.

Tijdens dit avontuur vecht je vooral tegen onbekende en nieuwe personages, maar kom je ook alle bekende Fighters tegen. Bij hen kun je in de leer om hun vechtstijl over te nemen, en naarmate je verder komt kun je je personage helemaal aanpassen met jouw favoriete aanvallen. Zoals gezegd speelt het verhaal zich vooral af in Metro City, een stad die verdacht veel lijkt op New York. Later ga je ook andere stukken van de wereld zien. Metro City is een interessante plek, want bijna iedereen die je op straat tegenkomt heeft wel zin om met je op de vuist te gaan. ‘s Nachts worden de straten gedomineerd door bendes die je achtervolgen en onverwachts aanvallen.

Metro City ziet er bruisend uit, maar de besturing is een beetje clunky en houterig. Gelukkig zijn de gevechten wel gewoon soepel. Wat ik ook minder vond is het taalgebruik. De World Tour heeft een duidelijk urban/street-sausje, wat goed past bij waar het in Street Fighter om draait (straatgevechten!). Ook de soundtrack past perfect bij deze sfeer. Wat mij persoonlijk wel stoorde is dat de game een beetje te veel zijn best dit om iedereen maar hip en cool te laten praten. Ook jammer is dat veel gesprekken niet voorzien zijn van een voice-over.

Desalniettemin is World Tour een hele gave toevoeging, en biedt het een welkome aanvulling op een anders rechttoe-rechtaan vechtspel. Het is fijn dat er aandacht is voor het verhaal en het tempo ligt wat lager dan Arcade, wat gewoon gevecht na gevecht is. Je leert wat laagdrempeliger alle ins en outs van de game, en het volledig kunnen aanpassen van je personage is leuk om te doen.

Daarmee is Street Fighter 6 een erg complete game. Er is zelfs nog meer te doen, zo is er een Battle Pass genaamd Fighting Pass met maandelijks veranderende beloningen. Die had van mij niet gehoeven in een spel waarbij spelers al betalen voor de game zelf en welke ook nog eens betaalde DLC-personages heeft. De game heeft verder verschillende currencies om spullen vrij te spelen zoals alternatieve kostuums. Een groot deel van de cosmetische items kunnen gratis worden vrijgespeeld, maar sommigen zijn verstopt achter de betaalde premium Battle Pass.

Conclusie

Met Street Fighter 6 heeft de Switch bij launch een heel gaaf vechtspel in zijn line-up. Op de Switch 2 draait het spel goed (hoewel ik persoonlijk nog steeds een goede vierpuntsdruktoets mis op de Joy-Con!) en alle spelmodi zijn aanwezig. De twee exclusieve Switch 2-modi zijn niet zo spannend, maar de rest van de game biedt al veel waar voor je geld. De klassieke gevechten zijn nog uitgebreider dan voorheen door het nieuwe Drive-systeem en spelers kunnen kiezen tussen klassieke of makkelijkere Modern Controls voor extra toegankelijkheid. Een uitgebreide Story Mode zorgt voor de nodige variatie, en ook online kan er gevochten worden (alhoewel matchmaking nog wel lang duurt). Daardoor is Street Fighter 6 de meest uitgebreide Street Fighter-game tot nu toe, en kunnen spelers er uren mee vooruit.