South of Midnight - Zompig Sprookjesboek

South of Midnight is zo’n game waar je van alles over hoort voordat je hem kunt proberen. Het heeft verschillende prijzen in de wacht gesleept, kwam regelmatig langs bij The Game Awards en de eerste trailer maakte meteen indruk met de vette stijl en focus op sprookjesverhalen uit Louisiana. Toen de Switch 2-versie werd aangekondigd, nam ik direct de tijd deze game eens grondig te onderzoeken. Het lijkt een game te zijn die speciaal voor mij in elkaar is gezet. Maar kan een verhaal gebaseerd op de folklore van een gebied waar ik vrijwel niets vanaf weet mij wel pakken?

In actie-avontuur South of Midnight speel je als Hazel, een jonge atleet met een Afro-Amerikaanse achtergrond die samen met haar alleenstaande moeder in een stacaravan woont in de bayou van Louisiana. Je maakt je klaar voor een orkaan die eraan zit te komen en gaat langs de buren om te kijken of ze hulp nodig hebben. Terwijl je hier druk mee bent, wordt de stacaravan meegesleurd door de rivier die in korte tijd gigantisch groot is geworden. Je realiseert je dat Hazels moeder zich nog in de woning bevindt en gaat er als een speer achteraan. Een woning die overigens ondertussen in een boot is getransformeerd. Dit is de springplank voor het verhaal. Je komt al snel je vervreemde, rijke en opvallend blanke grootmoeder tegen in haar villa, die vanaf het moment dat je haar ziet (letterlijk) op je neerkijkt. Snel wordt het duidelijk dat er een soort racistische schaduw over de familie hangt en dat Hazels oma meer verbergt dan het lijkt. Nadat Hazel in een van de kamers van haar oma in aanraking komt met het bovennatuurlijke, word je direct in de charmante mythes en legendes van Louisiana gegooid.

Hazel komt erachter dat ze een weaver is. Een weaver is een soort heks of tovenaar die met behulp van magische naalden de draden van het lot en tijd beïnvloedt. Zo zie je soms beelden uit het verleden van een eerdere weaver die slaven bevrijdde van hun gevangenschap en kun je objecten die vroeger ergens stonden voor een korte tijd terugbrengen met behulp van je magische naald en draad. Later kun je steeds meer magische stunts en trucs uithalen naarmate je meer en meer leert over de magische wereld en Hazels plek hierin. Als weaver is het namelijk jouw taak de trauma’s van het verleden te helen. Deze hebben nu een fysieke vorm aangenomen in de vorm van geestachtige figuren genaamd Haints. De trauma’s manifesteren zich ook als wonden op mythische wezens, zoals een gigantische, met een boom gefuseerde man, die je moet helen.

Vette mix van Aardman en Into the Spider-Verse

Als je ook maar iets hebt gezien van South of Midnight, dan is het waarschijnlijk de gruwelijk gave visuele stijl van de game. Als eerste zijn de personages in de game geanimeerd op 12 frames per seconde. Dit is een bewuste keuze die we ook terugzien in films als Into the Spider-Verse en Puss in Boots: The Last Wish. Normaliter heb je bij elke frame van animatie een nieuwe pose; elke frame is een nieuwe dus. Dit heet ‘animeren op eenen’. Als je dat door de helft hakt, krijg je wat South of Midnight heeft gedaan. Dit heet ‘animeren op tweeën’. Meestal wordt dit gedaan om een soort stripboek- of stopmotionachtig gevoel neer te zetten. Maar dit kan ook voor emotionele effecten gebruikt worden, zoals hoe Miles Morales in Into the Spider-Verse de hele film op tweeën geanimeerd is totdat hij klaar is om Spider-Man te worden. Dan verandert de animatie opeens naar eenen en laat dat de groei van het personage zien. Nu terug naar South of Midnight voordat dit een soort fan-sessie wordt voor Into the Spider-Verse (geniale film, kijk ‘m als je dat nog niet hebt gedaan!). Maar daar bedoel ik dus mee te zeggen dat ik dit een hele gave keuze vind voor in een game.

Daarnaast zijn alle personages vormgegeven alsof het kleipoppen zijn. De textures bevatten vinger- en duimafdrukken, alsof ze geboetseerd zijn met klei. De kleding lijkt ook gemaakt van lappen stof, waardoor het idee nog meer versterkt wordt. Het zouden zo personages kunnen zijn in een volwassenere versie van een Aardman-animatiefilm. Samen zorgt dit voor een unieke en vooral intens sterke visuele stijl waar je u tegen zegt.

Eentonige gevechten en onregelmatige framerates

Wat het spel minder goed doet, zijn de gevechten. Eens in de zoveel tijd word je in een ronde arena geduwd met een aantal Haints (die trauma-spoken waar ik het eerder al over had voordat ik van de rails af vloog over Into the Spider-Verse). Het probleem is dat het spel erg veel van deze arena’s heeft en erg weinig variatie biedt. De arena’s zijn altijd cirkels, het aantal unieke vijanden is klein en gevechten veranderen naast je unlockable extra aanvallen te weinig. Het werd een soort klusje om hier doorheen te komen. Eindbazen zijn dan wel weer spectaculair, maar stellen vrij weinig voor qua uitdaging. Dit is ontzettend jammer. Al helemaal omdat de haints, die er allemaal tof uitzien, snel hun charme kwijtraken nadat je er zo’n 300 van aan gort hebt geslagen. Daarnaast daagt het platformen je eigenlijk nooit uit. Hier en daar komen leuke ideetjes naar voren waar te weinig mee gedaan wordt.

Naast deze pittige domper loopt de Switch 2-versie ook niet op een stabiele framerate. Doordat de personages op tweeën geanimeerd zijn, valt dit niet heel erg op, maar de camera beweegt wel op eenen, dus daar valt het wel op. Door deze tekortkomingen voelt het toch alsof deze game beter te spelen is op andere platformen. Als je daar doorheen kan kijken, is het ook op de Switch 2 een toffe actiegame.

Conclusie

Het verhaal en de setting van South of Midnight wisten me meteen bij de keel te grijpen. Het is een verhaal over de folklore van een volk dat ik niet goed ken, maar ieder beetje dat het spel me leerde nam ik gretig in me op. Voor alleen al het verhaal en de setting zou ik het spel aanraden. De grafische stijl is uniek, stijlvol en ontzettend indrukwekkend. Het is daarom zo ontzettend jammer dat het platformen niet bijzonder is, de gevechten vooral saai zijn en de framerate zo instabiel is. Wie zich daaroverheen kan zetten, heeft wel een hele vette ervaring in handen.