Rhythm Paradise Groove - Feest van vrolijkheid

Tien jaar. Zo lang is het geleden dat het vorige Rhythm Paradise avontuur verscheen op de Nintendo 3DS. Net als bij Tomodachi Life voelt het echt lang geleden dat Nintendo een nieuwe telg in deze serie aandurfde. Een ander markant detail is dat het misschien het allerlaatste Nintendo Switch-spel van Nintendo betreft. Er zijn geen toekomstige first-party spellen aangekondigd voor de originele hybride spelcomputer, buiten misschien wat Nintendo Switch Online-feestelijkheden om. Is Rhythm Paradise Groove een feestelijke afsluiter? Ja, absoluut.

Als je nog nooit eerder een Rhythm Paradise spel hebt gespeeld, dan is hier wat je moet weten. De spellen draaien allemaal om een gevoel van ritme. Het is expliciet geen muziekspel, maar een selectie aan minigames waar de beat en muzikale onderlijning je helpen om de uitdagingen heelhuids door te komen. De minigames worden gepresenteerd in lijnen van vier minigames met een remix daaropvolgend. Deze remix combineert de mechanieken van de vier minigames waarbij je nog eens extra op je tellen moet passen. Er zijn constant veranderingen in perspectieven en overgangen om het nog net een stukje moeilijker te maken.

Om de focus op het ritmisch gevoel te houden is de besturing relatief eenvoudig. Je gebruikt de vierpuntsdruktoets en de A- en B-knoppen om de uiteenlopende minigames te besturen. Het haalt de moeilijkheidsgraad net genoeg naar beneden waardoor een ieder het op kan pakken, ongeacht of je bekend bent met ritmische spellen of niet. Begrijp me echter niet verkeerd: je zal fouten maken. Elke minigame is anders en het idee is om ze te leren in de uitgebreide uitleg die je krijgt. Soms is het misschien wat te lang van stof, maar aangezien de minigames terugkeren in een later stadium en de remixes is dat niet overbodig. Uiteindelijk gaat het om het gevoel en zul je je moeten laten meeslepen in de variatie aan spellen die Rhythm Paradise Groove biedt.

Terug van weggeweest
Wat voelt het goed om Rhythm Paradise terug te zien. Het spel volgt het format van de spellen voor de Nintendo 3DS-variant Megamix. Die was aangenaam, maar het begin voelde niet bijzonder omdat ze minder focusten op de Remix minigames. Nee, het voelt allemaal meer standaard in Groove: vier minigames met een Remix op het einde. Het is genoeg om een ronde te spelen, plezier te hebben en zodanig op een later punt terug te keren. Dankzij het formaat van de Nintendo Switch en Switch 2 is dat nu makkelijker dan ooit tevoren.

Het overgrote deel van de minigames is fantastisch. Zo genoot ik ontzettend van spellen als Kwaakapult, Rijden en Remmen en Groenten Grijpen. De combinatie van muziek, visuele pracht en getimede bewegingen maakten de ervaring echt eentje om van te genieten. Het was kop erbij en swingen geblazen. Voor iedereen zal de ervaring anders zijn. De bewegingen en het tempo veranderen constant, dus het komt aan op de persoon wat je beter ligt. Hoewel ik genoot van langzamere nummers, had ik meer moeilijkheden om het tempo goed vast te houden. Spellen als Niesmaan en Blik op de Band waren daardoor niet echt minigames waar ik goed scoorde. Het is dus nooit slecht, maar pure persoonlijke voorkeur.

De Remixes zijn volop aanwezig in Rhythm Paradise Groove. Hoewel het mij muzikaal goed wist te bekoren, vond ik sommigen niet compleet overtuigend. Het is nooit slecht, maar er zat te weinig afwisseling of fraaie overgangen tussen de minigames. Dat is juist ook wat Rhythm Paradise zo uniek maakt. Het is duidelijk dat ze een makkelijker instapmodel hebben gekozen. Je leert de spellen beter kennen, waarna ze de duimschroeven aandraaien zodra je alles lijkt te weten. Ik begrijp waarom de makers dit hebben gedaan, maar desondanks vond ik het spektakel van het eerste moment juist fijner. De makers snappen ook het donders goed, maar er zitten meer Remixen in Groove dan ooit tevoren. Het zijn niet alleen maar instrumentale nummers, want er zijn ballads, popliedjes en zelfs een Franse chanson. Ontzettend fraai!

Veel te doen, zoveel te horen
Dat is misschien ook meteen het grootste compliment dat ik Rhythm Paradise Groove kan geven: content. Zonder te veel uit de doeken te doen, kan ik je vertellen dat er bijna twintig rijen aan minigames in de hoofdmodus te vinden zijn. De meeste minigames komen een tweede keer voorbij, maar dat is hartstikke prima. Het is een moeilijkere ronde met toegevoegde elementen. Het zou leuk zijn geweest als er iets meer verrassingen in zouden zitten, maar Groove weet alles goed te verpakken. Nintendo’s claim dat er 80 minigames in zitten is dus hartstikke waar. Niet verspreid over de andere modi, maar pure single-player chaos voor de ritmische fan. Daar komt bij dat de minigames ontzettend herspeelbaar zijn. Je kunt voor elke minigame een medaille verdienen, waarna je de mogelijkheid hebt om een perfecte ronde te gaan. Medailles ontgrendelen bonusspellen terwijl een ‘’Perfect’’ leuke extra’s ontgrendeld.

Het is duidelijk dat het niet voldoende is om alles een keertje door te spelen. Er zijn voldoende elementen om je echt een tijd bezig te houden als je ritmische games een leuke uitdaging vindt. Zo zijn er uitdagende minigames te vinden in Puntenjacht, waarbij het draait om het neerzetten van de best mogelijke score. Een ander element zijn de Drumlessen. Hier leer je stapje voor stapje om drums te leren door middel van knoppen. Best grappig. De laatste grote single-player modus is Beatspell. Het zet zichzelf neer als een RPG-achtige modus waarbij je spreuken op de maat van de muziek moet uitvoeren. Het is leuk voor even, maar persoonlijk vond ik het heel repetitief. Het is een extra optie, dus je kunt het gelukkig links laten liggen, maar ik had liever een paar extra kleinere games ervoor in de plaats gezien.

Multiplayer gekte
Naast alle single-player content heeft Rhythm Paradise Groove een uitgebreide lokale multiplayer-modus. Er zijn maar liefst 30 minigames om met twee tot vier man te doorlopen met zowel co-op als competitieve opties. Zo maakt Pincetprecisie (Rhythm Tweezers in het Engels) hier zijn terugkeer. Je trekt nog steeds haren af van uien, maar je verdeelt het werk over meerdere spelers. Als iemand de fout ingaat, zal een ander persoon het perfect moeten doen, anders gaat de groep af. Een ander co-op spel is Tennisstennis, waar je tennisballen moet schieten om groepen vijanden te verslaan. Deze spellen zorgen ervoor dat je als groep met geconcentreerde gezichten naar de televisie kijkt.

Als het op de competitieve opties aankomt zijn er wat minder minigames, maar het aanbod is zeker niet verkeerd. Worstelloop is een grote favoriet. De worstelaars huppelen op de maat van de muziek door jouw druk op de A-knop. Lasers en stuiterballen veranderen het tempo hier en daar, waardoor kijken naar het scherm net zo belangrijk is als het luisteren. Tijd voor Taart is ook een leuke vondst. Het doel is simpel: grijp de taart als de klok 15:00 slaat. Dat klinkt makkelijk, maar de klok speelt met je verwachtingen. Het is dus belangrijk om goed bij de tel te blijven. Alle minigames leveren ringen op die allerlei bonus spelletjes ontgrendelen in de Speelgoeddoos!

Vrolijke presentatie
Wat een warm bad is Rhythm Paradise Groove. De kleurrijke presentatie springt er meteen bovenuit met aangename personages, fraaie achtergronden en hele fijne visuele grapjes. Uiteraard heb je niets hiervan nodig als je puur op het ritme aan het focussen bent, maar alles aan Groove klopt gewoon. Het maakt niet uit of je nou op de Nintendo Switch of Switch 2 speelt, dit spel straalt als geen ander. Het is duidelijk dat de makers voor een iets meer komische stijl hebben gekozen, maar daar ben ik hartstikke blij mee. Het biedt contrast aan de harde uitdagingen die Rhythm Paradise Groove biedt.

Zoals je zou verwachten is de muziek op en top Rhythm Heaven. De muziekproducer Tsunku maakt zijn terugkeer om het gehele avontuur van prachtige nummers te voorzien. Het feit dat Tsunku de zangeres Ado heeft weten te strikken is heel bijzonder. Daarnaast gaan Tsunku en zijn team meer voor variatie dan ooit. De afwisseling tussen rustige en funky nummers en van pop tot chanson maakt dit de meest bijzondere telg in de serie. Misschien dat sommige nummers niet zo sterk blijven hangen als die van Beat the Beat: Rhythm Paradise op de Wii, maar dat maakt de muziek niet slecht.

Naast de muziek is er een optionele text-to-speech stem die je de instructies voorleest, zowel in het Engels als Nederlands. Ik vond het in de minigames een beetje storend, maar in de menu’s was het juist super handig. Ik kan rustig luisteren terwijl ik me klaar maak voor het volgende avontuur. Voor wie alleen naar het geluid kan luisteren is het sowieso een fijne optie om te hebben. Je weet wat de minigame van je verlangt en de benodigde feedback krijg je wel met de controller!

Conclusie
We hebben er tien jaar op moeten wachten, maar Rhythm Paradise Groove weet de juiste noten te raken. Van swingende muziek tot een goede minigame-variatie, hebben de makers alles in het werk gesteld om ervoor te zorgen dat je blijft spelen. Het is niet genoeg om het spel een keer te doorlopen, want dan zie je niet alle extra’s die liefdevol in Groove zijn gestopt. Niet alle Remixes en minigames weten mij te bekoren, maar de minder leuke zijn echt op één of twee handen te tellen. Daarnaast ben ik niet te spreken over Beatspell. Een geinige modus met veel content, maar ontzettend repetitief. Misschien had ik wel een paar meer competitieve minigames willen zien voor multiplayer. Ondanks dit alles vind ik het moeilijk om echt hard te klagen. Met 80 minigames in de hoofdmodus, meerdere extra’s en een prima multiplayer kan je eigenlijk moeilijk om het pakket heen. Vind jij ritmische spellen fantastisch, dan is Rhythm Paradise Groove absolute verplichte kost. Het zal me nog een tijd verblijden!