R-Type Dimensions III - Een opgepoetste Super Nintendo-klassieker

De Switch en Switch 2 zijn fantastisch als je graag shooters speelt. Dat is dan het type shooter waarin je met ruimteschepen tussen enorme hoeveelheden kogels door moet duiken en steeds sterkere wapens vindt. Zelfs van deze franchise, R-Type, zijn al meerdere delen uitgegeven op Nintendo’s apparaat. R-Type Dimensions III is daar de laatste van, al is dat eigenlijk een oudere game in een nieuw jasje.

Het is namelijk een volledig aangepaste versie van R-Type 3 dat origineel verscheen op de Super Nintendo in 1994. Het was het eerste volledig originele deel dat niet in de arcadehallen verscheen en rechtstreeks naar consoles kwam. R-Type Dimensions III is gek genoeg niet het derde deel in de Dimensions-reeks, maar de tweede. Dimensions EX bevatte namelijk al remakes van de eerste twee games.

Wat houdt dat in?

R-Type III heeft een flinke beurt gekregen, want je herkent het bijna niet meer terug. De graphics zijn echt heel scherp en voelen echt aan alsof je een nieuwe shooter aan het spelen bent. Maar ik kan me ook voorstellen dat je misschien wel eens wil zien hoe het spel er origineel uit heeft gezien. Dat kan, want met een druk op de knop wissel je naar de old-school 2D graphics.Verder is er een knop waarmee je het beeld, in de moderne stand, een stukje kan kantelen zodat je toch eens op een andere manier naar een lastige boss of iets anders kan kijken. Ook de muziek heeft een flinke herziening gekregen. De moderne versie klinkt net zo hyper als je bij een chaotische shooter kan verwachten, maar is wel echt de moeite waard om te beluisteren als je speelt. Je kan namelijk ook kiezen welke muziek je hoort tijdens het spelen. Ook zit er een coöp-modus in en kun je in het optiemenu ook nog eens de soundtrack beluisteren. Maar, helaas, dat is het dan wel. Er zit geen terugspoelfunctie in, geen tussentijdse mogelijkheid om op te slaan, geen museum met artwork en andere schetsen. Voor een aanschafprijs in de eShop van 35 euro is dat eigenlijk een beetje karig. Dat wisselen tussen de vernieuwde graphics en de klassieke Super Nintendo-versie is wel echt een leuke toevoeging, en die werkt ook echt behoorlijk soepel.

Pittig!

Wat niet zo karig is, is de hoeveelheid hete saus en Spaanse pepers die je om de oren vliegen. Dimensions III is namelijk wel flink pittig. Nu hebben dit soort shooters sowieso wel de reputatie dat ze vrij ingewikkeld zijn, maar ik heb bepaalde versies van R-Type altijd wel een stapje lastiger gevonden. In dit geval zijn de gangen vaak heel nauw, vijanden komen wel heel dichtbij elke keer en bij een aantal eindbazen had ik in eerste instantie niet eens in de gaten hoe ik ze nou moest raken. Daar komt ook nog eens bij dat er in de moderne stijl best een probleem met het manoeuvreren van je ruimteschip is. De collision detection is dan namelijk vrij wisselvallig. Wanneer je denkt een kogel te ontwijken of wanneer je je nog net door een gangenstelsel wurmt, wordt je toch nog geraakt. Dit probleem had ik heel wat minder in de originele SNES-stijl. In principe zou je dus kunnen wisselen als je merkt dat het moeilijker gaat, maar je wil natuurlijk eigenlijk vooral de moderne versie goed bekijken. Dat de klassieke versie eigenlijk beter speelt is niet echt een goede zaak.

Conclusie

R-Type Dimensions III is vooral een feest voor de fans van het genre. De vernieuwde graphics zien er goed uit en de nieuwe soundtracks klinkt ook echt prima, maar er zijn toch wel wat issues op het gebied van gameplay, vooral in de vorm van de collision detection. In een game die draait op snelle reacties en beslissingen zou dat toch veel beter moeten kunnen, want het kan toch niet zo zijn dat het origineel van meer dan dertig jaar oud beter te spelen is? Hopelijk wordt dit naderhand nog opgelost met een update.