Pokémon Friends - Brain Academy x Knuffels

Pokémon en puzzelspellen hebben een lang verleden. Zo zijn er meerdere versies van Panel de Pon, een Sudoku-telg en verschillende spellen in de Trozei-reeks. Nu maakt de franchise een compleet nieuw uitstapje met de naam Pokémon Friends. Is het een aangename verrassing? Tja, het is leuk, maar ik vind het moeilijk te plaatsen.

Ik startte Pokémon Friends op zonder enige verwachting. In de presentatie vond ik het er nou niet echt boeiend uit zien. Een vriendelijk muziekje en grafisch aantrekkelijke presentatie maakten mij toch een tikkeltje enthousiast om erin te duiken. Het doel van het spel om puzzels uit te vogelen en hierdoor lijntjes draad uit de knoop te krijgen. Door deze in bollen te veranderen, kun je de garen gebruiken om pluche Pokémon-knuffels te maken. Deze pluches kun je gebruiken om taken te volbrengen, eigen ruimtes op te vullen of je verzamelt ze simpelweg.

Een markant detail: vanaf lancering zijn er twee stukken downloadable content beschikbaar. Het basisspel kost €9,99 en daarnaast zijn er twee pakketten met elk 10 puzzels en 40 knuffels die €17,99 kosten. Ze zijn ook verkrijgbaar in een bundel, alleen of met het spel zelf. De basisuitvoering, die ik behandel in deze recensie, bevat 30 puzzels en 70 knuffels om mee te spelen.

Puzzelen tot je niet meer kan
De puzzels worden gepresenteerd op een Big Brain Academy-achtige wijze. Wat ik hiermee bedoel is dat je drie verschillende puzzelspellen achtereenvolgend voorgeschoteld krijgt. Ze beginnen doodeenvoudig, maar ze groeien qua moeilijkheidsgraad des te meer je ze speelt. Elke puzzel minigame kent meerdere opgaven, dus een opbouw is er zonder enige twijfel. Voor een puzzel-liefhebber duurt het wel even voordat je er goed in zit. Pokémon Friends heeft geen manier om jouw niveau te bepalen, dus iedereen begint gewoon vanaf nul.

Iets waar ik erg onder de indruk van ben, is de variatie. Het basisspel bevat dus 30 puzzelspellen met een focus op verschillende vaardigheden. Volgorde, perspectief, logica en behendigheid passeren allemaal de revue en forceren je tot nadenken. Neem nou ‘’Don’t Slip Up, Piplup’’ als voorbeeld. Hier moet je Piplup door een ijs glad parcours loodsen om uiteindelijk bij een vlag te belanden. Een ander spel is ‘’Tandemaus Teamwork’’. Het is de bedoeling dat je de twee muizen bij elkaar brengt door ze tegelijk in een doolhof te bewegen. Er is genoeg reden om zo nu en dan terug te keren naar Pokémon Friends.

Het grotere probleem met Pokémon Friends zijn de functies die om de puzzels heen zijn gebouwd. Hoewel het samenstellen van kamers leuk is, had ik al snel het idee dat ik tegen limieten aanliep. De drie ruimtes die je krijgt zijn klein. Je kunt er een paar meubels en een aantal knuffels in kwijt, maar het eindigt al snel in chaos als je er te veel probeert in te proppen. Natuurlijk kun je dingen blijven aanpassen totdat je er tevreden mee bent, maar het eindigt ergens.

Daarnaast vind ik het idee om problemen op te lossen tof, maar veel diepgang heeft de locatie Think Town niet. Je selecteert een opdracht van een lijst, waarna je een pluche moet geven aan de inwoner. Je krijgt er meubels voor die je kunt gebruiken in de kamers. Simpel zat, maar het aantal taken wat er binnenkomt is minimaal. De opbouw is gewoon te langzaam. Bij sommige taken moet je een specifieke knuffel geven. De pluches die je krijgt zijn willekeurig, wat betekent dat het soms onnodig lang kan duren voordat je de juiste Pokémon in handen krijgt.

Conclusie
Pokémon Friends is een geinig puzzelspel wat je absoluut niet als meer moet zien. Het verzamelen van de knuffels is vermakelijk, maar de puzzels blijven het beste onderdeel. Er zit aardig wat variatie in de 30 puzzels, mede door een focus op verschillende vaardigheden. Ze beginnen wat simpel, zodat ook de kleintjes ze kunnen snappen, maar het spel schroeft de moeilijkheidsgraad langzaam maar zeker op. Het vullen van kamers is geinig maar gelimiteerd, terwijl het vervullen van taken heel weinig voorstelt. Nee, het gaat om puzzelen. Niks meer, niks minder.