ONE PIECE: Grand Gourmet - Net niet op smaak

In ONE PIECE: Grand Gourmet open je met Sanji en Luffy een nieuw drijvend restaurant om de strijd aan te gaan met de bemanning die het restaurant Baratie hardhandig heeft overgenomen. Kun jij de Straw Hats helpen om je reputatie te herstellen met jouw concurrerende drijvende restaurant?

Grand Gourmet gaat snel, echt snel. In het begin heb ik een paar keer opnieuw in de instellingen gekeken of het spel niet per ongeluk op dubbele snelheid liep. Maar nee, alles gebeurt gewoon heel snel. Terwijl het reilen en zeilen van het restaurant vrijwel automatisch doorloopt, is het jouw taak om het restaurant uit te breiden en in te richten. Je plaatst tafels en versieringen, maar ook shop-in-shop gelegenheden en allerlei andere gekke etablissementen om je bezoekers gelukkig te maken. Nieuwe dingen speel je vrij door de wensen van je bezoekers te vervullen. Die willen een specifiek gerecht, een speciaal item cadeau krijgen en ga zo maar door. Op verzoeken wacht je nooit lang, want die vliegen je om de oren. Als er een keer tien seconden geen melding op je scherm verschijnt, voelt het verdacht. Het went en past ook wel bij de One Piece-chaos, maar ontspannend is anders.

Gemak en ongemak

Het inrichten van je restaurant werkt dus niet helemaal soepel, voornamelijk doordat er continu meldingen over je scherm vliegen. In het begin probeerde ik in mijn inrichting nog een thema vast te houden per eethoekje, maar na een tijdje zette ik de dingen gewoon neer waar plek was om het tempo een beetje bij te benen.Uiteindelijk gaf ik het op en werd mijn restaurant één grote chaos, maar dat lijkt geen negatieve invloed te hebben op de gameplay. Het geld stroomde binnen en ik kreeg nooit het idee dat ik enige vorm van strategie moest gaan inzetten. Het is allemaal best verslavend en vrolijk, maar ook veel van hetzelfde. Als je alle doelen van een regio hebt gehaald, heb je een cook-off met je Baratie-tegenstanders en daarna vaar je naar het volgende gebied om het allemaal weer opnieuw te doen. In elk gebied speel je leuke nieuwe thematische spullen vrij, maar je ziet ze nauwelijks nog staan in de chaos van je gigantische schip.

Tussendoor verzamel je de crew van Straw Hats bij elkaar. Elk personage heeft een bepaalde vaardigheid waarmee ze bijdragen aan je restaurant. Zo maakt Usopp allerlei decoraties om je gerechten mee te versieren en upgraden, en Nami onderhandelt een keer per dag flink over een prijs. Het begint allemaal heel leuk maar het is jammer dat de moeilijkheidsgraad gaandeweg niet een klein beetje stijgt. Sterker nog, het voelt steeds meer als een soort cookie clicker waarbij het spel zichzelf speelt en jij zo nu en dan iets moet aanklikken.

Conclusie

Ik wil niet zeggen dat ik me niet vermaakt heb met ONE PIECE: Grand Gourmet. Hoewel mijn kennis van de serie niet verder gaat dan de live action-serie op Netflix, is het leuk om veel van de bekende (en onbekende) personages te zien langskomen. Er zit niet heel veel verhaal in, maar door het gigantisch hoge tempo is er ook niet heel veel tijd om daarbij stil te staan. Desondanks zijn er geen specifieke gameplay-elementen waar ik enthousiast over ben. Grand Gourmet is meer iets dat je overkomt. Het is snel, vrolijk en simpel, maar ook weinig memorabel.