Moss: The Forgotten Relic - Klein maar fijn

Ik heb een zwak voor muizen. Die ronde oortjes, schattige pootjes en sierlijke staartjes. Ik viel ook meteen voor Quill, het hoofdpersonage van Moss: The Forgotten Relic. Maar laat je niet voor de gek houden: achter die onschuldige snorhaartjes schuilt een stoere heldin. Door de lieflijke grafische stijl van Moss was ik wel even verrast over hoe dodelijk en duister Quills avontuur kan worden. Gelukkig doen we alles samen!

In Moss: The Forgotten Relic werk je samen met het muisje Quill om een hoop puzzels op te lossen. Ik zeg ‘samenwerken’, want jij hebt als speler een unieke rol in het verhaal. Jij bent de Lezer van de twee boeken waarin Quills avontuur zich afspeelt. En als Lezer help je haar de wereld door! Het verhaal wordt deels voorgelezen, deels beleef je het samen met Quill terwijl je haar en jezelf door de omgevingen loodst. Deze Switch 2-versie bestaat uit beide delen die eerder verschenen voor PlayStation VR in 2018 en 2022, samen goed voor zo’n tien uur aan avontuur. De verhalen lopen direct in elkaar door, dus het is fijn dat we nu geen vier jaar hoeven te wachten op het volgende deel. De grafische stijl spat van het scherm en de combinatie met de omgevingsgeluiden zorgt voor een bijzondere sfeer. Soms klinkt er epische muziek, soms is het juist perfect stil.

Lezen en beleven

In het begin vond ik het wat jammer dat je niet echt gesprekken voert met de personages die je op je scherm ziet rondlopen. Het dorpje waar je woont is zó uitnodigend! De bewoners fungeren meer als invulling voor de prachtige omgevingen. De gesprekken vinden plaats in sprookjesboekvorm, waar de vertelster verslag doet van alle gebeurtenissen. De vertelvorm wende echter snel en het merendeel van Moss: The Forgotten Relic is toch echt een actief avontuur. De gameplay bestaat dus grotendeels uit puzzels. De moeilijkheidsgraad loopt subtiel op, waardoor je goed wegwijs wordt gemaakt in de mogelijkheden. Jij als Lezer moet bepaalde elementen uit de omgeving manipuleren, zoals pilaren omhoog en omlaag schuiven. Vervolgens bestuur je Quill die met haar zwaardje korte metten maakt met doornstruiken, om vervolgens behendig rond te springen.

Helaas gaat dat springen niet altijd even soepel. Ik had af en toe moeite met de hoek van een sprong inschatten, waardoor ik pontificaal naast een platform sprong. Soms kwam ik zelfs vast te zitten omdat ik op een gekke plek terechtkwam. Je kunt gemakkelijk terug naar het laatste Checkpoint (dat nooit lang geleden is). Het is niet heel dramatisch, maar irritant is het wel. Ik vraag me af of de kijkhoek in de VR-versie van het spel beter tot zijn recht kwam. Vervelender is dat sommige elementen erg donker zijn (het verhaal speelt zich veelal ’s nachts af of op donkere plekken), waardoor sommige puzzels net wat te veel bestonden uit de elementen überhaupt vinden voordat je kon bepalen in welke volgorde je ze moet manipuleren. Quill is zich wel bewust van jouw aanwezigheid en als je te lang niks doet, gaat ze naar je zwaaien en in de omgeving hintend aanwijzen wat je moet doen. De segmenten waar het echter draait om snelheid kunnen zo wel echt frustrerend worden.

Gelukkig draait er zelden iets om snelheid in Moss: The Forgotten Relic en zitten de puzzels vernuftig in elkaar. Als Lezer kun je gaandeweg steeds meer en na een tijdje kun je bijvoorbeeld ook de vijanden beïnvloeden. Dan moet je ze niet zomaar als Quill neersabelen met je zwaard, maar naar een bepaalde plek leiden of hun wapens gebruiken om switches om te zetten. Ontploffende vijanden leid je naar broze muurtjes en ga zo maar verder. Elk hoofdstuk uit het boek heeft een duidelijk ander thema, met andersoortige puzzels. Zo blijft er ook genoeg nieuws op je pad komen. Zelfs de gevechten zijn soms een puzzel, waarbij je vijanden in een bepaalde volgorde of op een bepaalde manier moet verslaan. Door schade en nog meer schande gaf het spel me de tip: er is een functie om gevechten over te slaan zodat je je volledig kunt focussen op de puzzels en het verhaal.

Conclusie

De prachtige stijl van Moss: The Forgotten Relic komt goed tot zijn recht op de Nintendo Switch 2. Als speler krijg je een rol in het verhaal, waardoor je op een leuke manier interactie krijgt met de omgevingen en het hoofdpersonage. Doordat het soms wel érg donker is en de kijkhoek wat gek, wordt het vooral bij stukken waar het om snelheid draait soms wat frustrerend. Gelukkig kun je voor de rest genieten van leuke puzzels en een episch verhaal met een staartje.