Lies of P: Complete Edition - Zo moeilijk als je het zelf maakt

De Nintendo Switch 2 is nog niet bepaald overspoeld met Soulslikes. Daar liggen dus kansen voor het Koreaanse Lies of P. Deze duistere actie-RPG stuurt je als mechanische Pinokkio de straten op van het gotische stadje Krat om de strijd aan te gaan met losgeslagen poppen. Dankzij een aantal slimme keuzes zou dit wel eens de game kunnen zijn om Nintendo Switch 2-eigenaren aan de klassieke Soulslike te krijgen, voordat Elden Ring de poorten eind augustus helemaal open gooit.

Lies of P is een Soulslike van de oude stempel. Je speelt weliswaar als een vast personage, de titulaire pop P(innokkio). En de setting is de fictionele stad Krat, waar je vecht tegen mechanische poppen. Daar houden de originele ideeën op, want de gameplay, menu’s en terminologie komen allemaal regelrecht uit Dark Souls en co. Bonfires? Dat zijn hier Star Gazers. Estus Flasks? Pulse Cells zul je bedoelen! Zo heeft elke Souls-term wel een Lies of P-tegenhanger. En wanneer je de eerste stappen door de straten van Krat zet in het schemerdonker, lijkt alles wel heel erg op het begin van Bloodborne. Pinokkio gaat de originaliteitsprijs dus niet winnen, maar is dankzij een aantal slimme keuzes tóch interessant voor zowel veteranen als nieuwkomers.

Ouderwets doorzetten, maar..

De combat is een mix van Sekiro en Bloodborne, twee hoogtepunten uit het genre. Dit betekent dat P redelijk vlot beweegt en parries cruciaal zijn. De parry in Lies of P is even wennen, want je moet de schouderknop na het indrukken nog even inhouden. Dat voelt in het begin wat raar, maar heeft ook een voordeel: een parry missen, betekent vaak dat je alsnog de aanval blokkeert. De gereduceerde schade die je dan oploopt, maak je weer ongedaan door snel terug te slaan. Agressiviteit en risico nemen wordt dus beloond, ook als je de parry niet meester bent en vooral blokkend door het leven wil gaan.

Zoals gebruikelijk in Soulslikes krijg je binnen dit framework alle ruimte om je personage aan te passen zoals jij dat wil. Dat varieert van statistieken als kracht, uithoudingsvermogen en lenigheid, tot aan de wapens en perks die je P toekent. Er wordt leuk gespeeld met het feit dat P een pop is, dus je kunt ook verschillende metalen armen aan hem toekennen. Denk bijvoorbeeld aan een vlammenwerper of een granaatkanon. Ook is er nog een skilltree, kun je wapens fuseren, heb je wapens die je kunt gooien, meerdere soorten consumables en een hele trits aan statuseffecten om in de gaten te houden. Lies of P kan in het begin dan ook behoorlijk overweldigend zijn, zeker als je nog nooit eerder een Soulslike gespeeld hebt. Maar met een beetje doorzetten, kom je daar wel doorheen.

Doorzettingsvermogen zul je ook nodig hebben wanneer je tegen één van de vele bazen of minibazen staat die Krat onveilig maken. Deze variëren van strompelende steampunk titanen tot snelle assassins. Ze zijn stuk voor stuk episch en je zult de eerste paar rondes waarschijnlijk het onderspit delven. Net als de bazen in Elden Ring gebruiken ze veel ‘delayed’ attacks, maar Lies of P slaat hier soms wel erg in door. “Omdat de bazen vaak mechanische poppen zijn, mogen ze best onvoorspelbaar en vreemd bewegen” is een designkeuze die ik snap, maar niet altijd leidt tot de leukste gameplay. Ondanks dat je steeds beter wordt in de game, voelt het soms alsof je bij een nieuwe baas weer vanaf nul moet beginnen.

..verrassend vriendelijk voor nieuwkomers

Sekiro, Bloodborne, statistieken, parries en doorzettingsvermogen. Dat klinkt als een nachtmerrie voor nieuwkomers, maar Lies of P heeft nog één troef achter de hand: je kunt de moeilijkheidsgraad aanpassen. Op ieder moment. Zelf begon ik op Legendary Stalker, de oorspronkelijke moeilijkheidsgraad en de hoogste die je kunt kiezen. Toen ik merkte dat ik te snel dood ging bij bazen – en hun patronen dus nauwelijks leerde – heb ik die één graad teruggeschroefd en had ik direct meer lol. Omdat Lies of P geen open wereld heeft en je dus écht langs iedere baas moet zien te komen, is dit wat mij betreft een geweldig pluspunt.

Daarnaast is Krat niet bepaald een doolhof. Waar de Souls-games bekend staan om hun vele geheimen, met muurtjes die je kapot kan slaan of gebieden die je in andere volgorde kan doorkruisen, vind je in Lies of P vooral afgesloten straten en hekjes op kniehoogte waar je niet overheen kan springen. Voor liefhebbers van verkenning is dit een fors minpunt, maar het biedt ook een voordeel: de pacing is uitmuntend. Ieder gebied in Lies of P, van een verlaten poppenfabriek tot een immense kathedraal, bezoek je kort maar krachtig. Je loopt rond, vecht wat, speelt een paar shortcuts vrij, vecht tegen de grote baas… en door. De game dompelt je dus voortdurend onder in nieuwe omgevingen, vijanden en mechanics, waardoor het tempo erg lekker is. Nieuwkomers verdwalen minder snel en Souls-veteranen kunnen de moeilijkheidsgraad omhoog schroeven en zich puur richten op de combat.

Een laatste punt in het voordeel van Lies of P is de technische presentatie op de Nintendo Switch 2. Die is simpelweg erg goed, met Quality, Balanced en Performance Modes om uit te kiezen in zowel docked als handheld. Zelf speelde ik het merendeel docked in Balance mode en dit is na Cyberpunk 2077 waarschijnlijk de meest indrukwekkende Switch 2-port die ik gespeeld heb. Dat de omgevingen wat kleiner zijn en er geen open wereld gerenderd hoeft te worden, helpt natuurlijk enorm. Van de sfeervolle belichting tot de details in de texturen van de muren, Lies of P is een genot om naar te kijken. Framedrops ben ik nergens tegengekomen.

Conclusie

Lies of P op de Nintendo Switch 2 is een schot in de roos. De combinatie van een klassieke Souls-ervaring en een aantal slimme designkeuzes voor nieuwkomers is perfect voor nieuwsgierige Nintendo-spelers. De strakke technische presentatie doet er een mooie strik omheen. Verwacht alleen geen baken van originaliteit of interessante verkenningstochten, als je de grote klassiekers uit het genre al gespeeld hebt.