Final Fantasy VII Remake Intergrade - Draagbare RPG-reus

Final Fantasy VII is een van de bekendste Japanse RPG’s aller tijden, ik denk dat daar niet veel twijfel over zal zijn. Square Enix heette toen nog Squaresoft en ten tijde van de Super Nintendo en de Playstation waren ze een hele grote speler op het gebied van games. Final Fantasy VII kwam in originele vorm pas in 2019 naar de Switch, en intussen zijn er een boel delen gevolgd. De Remake, waar door veel fans reikhalzend naar werd uitgekeken, is er nu dan eindelijk ook voor een Nintendo-apparaat!

In Final Fantasy VII Remake Intergrade speel je als Cloud Strife, en hij wordt ingehuurd om een Mako reactor van het kwaadaardige bedrijf Shinra te laten ontploffen. Shinra heeft min of meer de hele stad Midgar in handen, en een groep mensen die zich tegen Shinra keert, verenigt zich in de groep Avalanche. Rondom deze groep bevinden zich allerlei personen die je steeds beter leert kennen, al is het duidelijk dat bepaalde figuren minder belangrijk zijn dan anderen. De reis die je onderneemt is ook draagbaar erg indrukwekkend. Het verhaal is eigenlijk al eens verteld in de originele release, maar is in drie delen geknipt voor de remakes. Het eerste deel omvat eigenlijk alles wat zich in de stad Midgar afspeelt.

Zoveel te doen

In het origineel is Midgar een relatief klein gedeelte van het verhaal. Dit betekent natuurlijk wel dat de boel flink is uitgebreid voor de remake. Je ziet nu meer op je scherm gebeuren dan in het origineel. Je brengt meer tijd door met bepaalde personages, er zijn wat verhaallijnen toegevoegd en je komt ook meer dan genoeg personages en locaties tegen die absoluut niet in het origineel te vinden waren. Ook zijn er flink wat extra quests toegevoegd. In bepaalde gebieden is het de bedoeling dat je jezelf wat populairder maakt onder de lokale bevolking, en dat doe je door ze met bepaalde problemen te helpen.

Sommige quests voegen echt wat toe en zijn echt leuk om te doen, maar hier en daar zitten wel echt wat dingen die ik alleen maar deed, zodat ik kon zeggen dat ik alle quests had gedaan. Kinderen zoeken die eigenlijk naar de les moeten is niet echt heel spannend, bijvoorbeeld. Geen dealbreaker, absoluut niet, en het is gelukkig ook niet zo erg als in bijvoorbeeld Final Fantasy XVI. Gelukkig is het verhaal de rest wel goed. Meer cutscenes, gebieden, situaties en gesprekken leggen heel wat meer emotie in het verhaal en dat werkt echt heel goed.

Draait als een zonnetje

Maar, is de Switch 2 wel een geschikt systeem voor een grote game zoals deze? Die vraag is eigenlijk vrij simpel en kort te beantwoorden: ja. Het is opvallend hoe goed deze draait op de Switch 2. Zowel handheld als docked laat de game echt hele goede dingen zien. De remake verscheen eerst op de Playstation 4 en de verbeterde Intergrade-versie inclusief de dlc kwam daarna uit op PlayStation 5, en dat is de versie die we nu voor ons hebben. Er zitten eigenlijk geen echte framedrops in, hoewel ik in handheld-modus wel wat momenten had waar de console toch echt wat moeite had. Dat was gek genoeg niet midden in een druk gevecht maar in een gebied waarin ik de camera wat wilde ronddraaien. Verder loopt de framerate in beide modi echt heel stabiel, waarbij niet gek veel ingeleverd wordt op grafische pracht tegenover zijn grote broer op de PS5. Het viel me op dat het haar van bepaalde personages vrij korrelig overkwam, vooral de weelderige lokken van Cloud.

Verder was er enkele keren een klein probleem met het licht. Als het buiten heel licht is en je opent een deur naar een ruimte, dan valt het licht soms vrij abrupt ineens binnen. Dan is het een paar seconden heel donker, zie je je hoofdpersonage bijna niet, en ineens gaat het licht aan. Dit waren maar enkele momenten, bijvoorbeeld bij Wall Market als je de deur opendoet naar het hoofdkwartier van Don Corneo. Dit zijn oprecht de enige dingen die mij opvielen in enigszins negatieve zin, verder is er niet echt iets op aan te merken. Square Enix heeft een geweldige prestatie geleverd met deze release. Verder zijn de omgevingen net zo levendig, de personages net zo sympathiek en het verhaal is nog net zo boeiend als toen hij eerst uitkwam. Dat ze de Remake op Switch 2 zo goed en stabiel hebben gekregen maakt deze versie eigenlijk nog meer indrukwekkend dan de originele release.

Volledige controle hebben

Final Fantasy VII Remake Intergrade is een ander soort RPG dan het origineel wat betreft de gevechten. In het origineel is een klassieke turn-based opzet, dus netjes om de beurt je ding doen en alles tactisch inzetten. In de Remake is de opzet anders. Je hebt twee manieren om te gevechten te laten plaatsvinden: Classic of Normal. Classic automatiseert het grootste gedeelte van de gevechten, waardoor je zelf wat minder hoeft te doen. Het is minder chaotisch en je kunt meer van het verhaal genieten. Dit is wat geschikter voor mensen die niet vaak dit soort actievolle RPG-spellen doen. Normal geeft je zelf controle over je personage, en je kiest dus zelf steeds wat voor aanval je doet. Zelf vond ik Normal het beste werken. En ondanks de drukte op je scherm met soms best wat vijanden tegelijk blijft alles overzichtelijk en hapert het systeem niet zodat je op deze manier de meeste controle over de personages hebt.

Nog meer content?!

Dacht je dat je klaar was na alle achttien hoofdstukken, alle heftige bossfights en de mooie cutscenes? Niets is minder waar. Dit is namelijk de Intergrade-versie van de Remake, wat betekent dat ook de DLC erbij inbegrepen zit. Yuffie Kisaragi is een ninja uit het dorpje Wutai, en ze is een personage dat je in het origineel in je party kan krijgen of compleet kan missen. Ze is compleet verzot op het verzamelen van materia om haar geboortestad te helpen met herstellen nadat het flink aangepakt is door, het zal ook niet, Shinra. De DLC brengt je langs enkele hoofdstukken die samen een paar uur duren, en hiermee bereid je je voor voor op het volgende deel van de remake waarin ze een rol speelt. Kort maar krachtig, zullen we maar zeggen, maar ik raad je zeker aan om de DLC een keer door te spelen. Yuffie is namelijk wel echt een leuk en interessant personage, juist omdat ze met haar opgewektheid heel anders is dan bijvoorbeeld Cloud.

Nostalgie ten top

Final Fantasy VII Remake Intergrade is echt gigantisch als je alles wil laten doen dat het te bieden heeft. Liefhebbers van het origineel kunnen misschien vallen over het feit dat er wel heel veel veranderd is en dat niet alles op dezelfde manier gaat, maar ik ben ook een liefhebber van het origineel en ben absoluut van mening dat je deze nieuwe versie gewoon moet gaan spelen. Het zit vol met prachtige muziek die de originele composities in verreweg de meeste gevallen echt leuker maakt. Gebieden die voorkomen in het origineel kun je in de meeste gevallen ook beter zien en meer verkennen. Ik vond het als fan in eerste instantie ook gek om alle personages ineens te horen praten, want in het origineel zitten geen stemmen. De stemacteurs doen het echter zo goed, vooral die van Aerith, dat dit al vrij snel went. Dit spel combineert op sublieme wijze nostalgie en modernisering.

Conclusie

Toen het origineel werd aangekondigd op de E3 van 2015 was ik al heel benieuwd hoe ze het aan zouden pakken. Die maakte uiteindelijk al m’n verwachtingen waar, en toen ik hoorde dat deze naar Switch 2 zou komen vroeg ik me al af hoe ze al dit geweld op zo’n klein apparaat zouden krijgen. Dat is heel erg goed gelukt. Final Fantasy VII Remake Intergrade werkt op Switch 2, zowel draagbaar als op een groot scherm, echt heel goed. De omgevingen zijn prachtig tot leven gebracht, ook qua muziek zit het goed in elkaar en het blijft heel bevredigend om vijanden in de pan te hakken. De Remake weet op een juiste manier een klassieker te combineren met moderne gameplay. Het maakt me hongerig naar meer, en het is te hopen dat Square Enix ook het vervolg (Rebirth) naar Nintendo’s console gaat brengen.