Elden Ring Tarnished Edition - Verplichte kost voor iedere avonturier

Nintendo-eigenaren hebben er lang op moeten wachten, maar eindelijk ligt de Switch 2-versie van Elden Ring in de winkels. Deze game heeft een legendarische status. Niet alleen won het ontelbare Game of the Year-awards, maar ook de uitbreiding Shadow of the Erdtree was de eerste DLC ooit die genomineerd werd voor GOTY in 2024. Mogelijk heb je dit allemaal gemist als Nintendo-only gamer, dus wat maakt Elden Ring zo goed en hoe houdt de Switch 2-versie zich staande? Nee, niet alvast naar het cijfer spieken! Stap op je paard, we gaan op avontuur.

In Elden Ring ben jij een Tarnished, een persoon die uit de gratie is gevallen van de orde van Queen Marika en de heilige Erdtree, de grote boom die boven alles uit torent. Alles verandert wanneer Marika op mysterieuze wijze verdwijnt en er een machtsstrijd ontstaat om de scherven van haar verpulverde, goddelijke ring. Omdat de wereld van Elden Ring sindsdien op zijn zachts gezegd nogal naar de verdoemenis is gegaan, krijg jij nu de kans om Elden Lord te worden en de orde in het land te herstellen. Zo begint een epische reis die je brengt van het laagste riool tot de hoogste troon van The Lands Between.

De beste open wereld ooit gemaakt

Elden Ring is, platgeslagen, een open world Soulslike. Dat lost per definitie al twee problemen op voor nieuwkomers: er zijn geen verplichte bazen die als ondoordringbare muur je route blokkeren en je kunt de game zo moeilijk maken als je zelf wil. Ga gewoon ergens anders heen als je niet verder komt! Misschien vind je wel een nieuwe ijsspreuk waarmee je die grote draak later, en vele levels hoger, het leven zuur kunt maken. Elden Ring is namelijk, meer dan ooit, een echte RPG. Als zelfgemaakt personage reis je op je paard Torrent door The Lands Between. Een reis waarbij je als Nintendo speler waarschijnlijk regelmatig aan The Legend of Zelda: Breath of the Wild moet denken. En dan vooral die magische eerste playthrough.

Elden Ring ademt namelijk avontuur. Net als in Zelda is je kaart in het begin volledig leeg. Het is aan jou waar je naartoe gaat en wat je gaat onderzoeken, waarna de kaart zich langzaam vult met grotten, kastelen en grotere dungeons die het spel rijk is. Ook lopen er gigantische bazen rond, zoals in Xenoblade Chronicles, die je op level 5 misschien nog maar beter uit de weg kunt gaan. Het maakt niet uit waar je staat in Elden Ring, er is altijd iets interessants te spotten in de verte. Waarom loopt die gigantische schildpad met een kerktoren op zijn rug? Ga er heen en ontdek het zelf.

De geheime deur achter de geheime deur

Dit is misschien vloeken in de kerk, maar Elden Ring doet dat gevoel van ontdekking zelfs beter dan Zelda. De meeste open world games, inclusief Zelda, bieden vaak niet genoeg unieke vijanden en taken om de wereld te vullen. Weer dezelfde korok-puzzel, weer een toren, weer een Stone Talus. Ik weet niet hoe regisseur Hidetaka Miyazaki en zijn team het voor elkaar hebben gekregen, maar de wereld van Elden Ring is tegelijkertijd groter én beter gevuld dan welke open wereld game dan ook.

Dat zit ‘m deels in de techniek. De hele wereld van Elden Ring kent nul laadtijden, inclusief gebouwen. Dit betekent dat je een kasteel, ondergrondse mini-dungeon of mysterieuze toren direct binnen kunt lopen en alle verdiepingen kunt verkennen. Dat is altijd spannend, want je weet nooit wat je te wachten staat of wat je beloning is aan het einde van de rit. Soms is dat een nieuw zwaard of een toffe spreuk, en weer andere keren kom je opeens in een totaal ander, geheim gebied uit.

Ik moest tijdens het spelen regelmatig denken aan de beroemde anekdote van Shigeru Miyamoto. Over hoe de grot die hij vond in zijn kindertijd in de bossen nabij zijn ouderlijk huis ontzettend tot de verbeelding sprak en de basis werd voor Zelda. Elden Ring is de puurste uitwerking van deze ontwerpfilosofie. Dit is een wereld waarin een geheime gang ook nog een onzichtbare muur heeft, klaar om ontdekt te worden door de meest nieuwsgierige spelers. Dit is een wereld waarin een gigantische draak opeens naast je paard land, terwijl je in gevecht bent met twee ridders op een open veld, met alle chaos van dien. Kortom: dit is een wereld die continu verrast, verbaast en verwondert. Pure magie voor ontdekkingsreizigers.

Keuzes, keuzes, keuzes

Om die wereld extra spannend te maken, zijn de Soulslike-elementen een schot in de roos. Als je dood gaat, verlies je namelijk al jouw Runes, het ‘geld’ in Elden Ring waarmee je in level omhoog gaat. Je hebt één kans om ze terug te halen en hierdoor moet je voortdurend keuzes maken. Elke vijand is namelijk een potentieel gevaar. En iedere verdieping die je dieper afdaalt in een nieuwe grot, riskeer je jouw zuurverdiende Runes.

Ga je nog een trap naar beneden, of loop je juist terug om toch alvast wat Runes verzilveren? Maar wat als het volgende fast-travel punt om de hoek is of er een blinkend, nieuw zwaard op je wacht? Maar wacht, je hebt ook nog maar één gezondheidsdrankje, dus durf je het aan? Keuzes, keuzes, keuzes. Zo bouw je naast het grotere verhaal ook tal van eigen avonturen en legendes op. Momenten van pure wanhoop en grootse overwinningen. Of een heerlijk gevoel van opluchting als die derde verdieping je toch opeens met de vertrouwde, gouden gloed van een fast travel point verwelkomt.

Dat brengt ons bij een belangrijke vraag voor velen. Is Elden Ring een moeilijke game? Ja en nee. Aan de ene kant biedt alles in Elden Ring een gezonde hoeveelheid uitdaging en weerstand. Niets is gratis, waardoor de overwinning extra zoet smaakt. Aan de andere kant geven de makers je tal van opties om sterker, slimmer en weerbaarder te worden. Dat begint al bij het kiezen van je startersklasse en welke build je uiteindelijk wil maken. Wil je een stoere samurai zijn, een listige tovenaar of toch een brede tank met een gigantisch schild en een hakbijl? In Elden Ring kan het allemaal.

Gooi die baas voor de wolven

Ben je niet zo goed in vechten, dan is een toverstaf of een grote hamer en een nog groter schild bijvoorbeeld aan te raden. Met die eerste vecht je vooral op afstand en met die tweede kun je simpelweg veel klappen vangen en guard counters uitvoeren, die flinke schade doen en qua timing helemaal niet strikt zijn. Ook zijn er door de spelwereld heen verschillende summons verstopt. Met een van de eerste die je krijgt, roep je bijvoorbeeld drie Spirit Wolves op die de baas afleiden terwijl jij ‘m in zijn rug slaat. Of je loopt een vijandelijk kamp binnen en stuurt je wolven eropuit om iedereen aan te vallen, terwijl je zelf stilletjes de schatkisten plundert. Dit zijn slechts twee scenario’s, maar met 12 starter classes, meer dan 60 summons en honderden wapens, spreuken en permanente upgrades is geen tocht door Elden Ring hetzelfde.

Net als in Breath of the Wild kun je dungeons en bazen in iedere volgorde verslaan, maar hint het spel wel naar de beste volgorde voor beginnende spelers. In de beste Souls-traditie zitten de dungeons vol met meerdere (geheime) paden en shortcuts die je gaandeweg vrijspeelt. Aan het einde wacht een epische baas. En de hoofdbazen in Elden Ring zijn een waar spektakel. Het soort spektakel waardoor je niet eens boos bent als je de voor de vijfde keer op rij verliest. Je moet uiteindelijk een aantal van deze bazen wel echt verslaan, maar nogmaals: als het je nog niet lukt, ga lekker wat anders doen. De wereld is zo groot en goed gevuld, er is altijd wel iets dat jij op dat moment aankan. Pak een paar levels, verzamel wat nieuwe summons en probeer het later nog een keer.

Meer dan een level up

Wat het design van Elden Ring in de kern zo geniaal en verslavend maakt, is hoe het jouw groei als speler continu stimuleert. Niet alleen ga je omhoog in level, doe je meer schade, vind je nieuwe bepantsering of wapens en al dat moois. Je hebt ook meer geleerd over de wereld en mechanics. De inwoners van The Lands Between zijn bewust vaag en mysterieus, maar na een tijdje snap je steeds beter hoe je stats werken, wat de beste tactieken zijn tegen verschillende vijanden en hoe je hersteldrankjes het beste kunt inzetten. En dat doe je simpelweg door meer te spelen en meer te ontdekken, wat je ook weer beloond met upgrade materialen voor wapens en summons. Geen overbodige luxe ook voor de endgame Shadow of the Erdtree DLC, die dit pakket overigens zeer compleet maakt.

Laat je dus niet te veel intimideren door het imago van “een moeilijke Soulslike”, Wees nieuwsgierig, kies een speelstijl die bij je past, en je gaat een geweldige tijd hebben met Elden Ring, ook op de Nintendo Switch 2.

Elden Ring op Switch 2

Er is pre-release veel gezegd, geschreven en gememe’d over de grafische presentatie van deze Switch 2 “Tarnished Edition”, en na er 80 uur mee doorgebracht te hebben, zijn dit mijn bevindingen. Het eerste wat opvalt, is dat de grafische pracht en praal goed overeind blijft. Elden Ring draait, naar mijn idee, tussen de 1080p en 1440p docked en 1080p in handheldmodus. Vergeleken met de pc-versie die ik gewend ben, valt wel op dat er hier en daar wat minder planten staan en dat de beeldkwaliteit als geheel net iets minder shiny is. Maar dit is onmiskenbaar Elden Ring. En dat is belangrijk, want de gebieden in Elden Ring zijn enorm sfeervol. Van de bloedrode luchten en creepy bottenstructuren van Caelid tot de mistige meren van Liurnia: alle speciale effecten, hoogwaardige textures en mooie belichting zijn gewoon aanwezig op de Switch 2.

Dat brengt ons bij de performance en dat is helaas geen unaniem positief verhaal. Elden Ring op Switch 2 loopt voornamelijk op 30 frames per seconde, met uitschieters naar boven in kleinere, indoor gebieden. Dat is even slikken als je de 60 fps van pc of PS5-versie gewend bent. Aan de andere kant hebben we het hier niet over een snelle actiegame, dus ik wende er al snel aan. Wel is het sleutelwoord hier ‘voornamelijk’. In gebieden met hevige wind, mist of regen, of tijdens het snel draaien van de camera, zie je wel framedrops. Elden Ring heeft zelfs op de zwaardere consoles en pc altijd last gehad van (kleine) performance problemen, en die zijn ook op de Switch 2 niet volledig geholpen.

De Switch 2-versie van Elden Ring heeft een extra jaar in de oven gelegen en dat is merkbaar. De performance is vele malen beter dan de demo’s deden vermoeden en je merkt tijdens het spelen dat er echt prioriteit is gegeven aan bepaalde momenten. Een achtkoppige slang die het hele scherm vult met vuurballen en lava-effecten, terwijl jij terugslaat met een gigantisch zwaard gemaakt van wind? Doet de Switch 2-versie gewoon even moeiteloos. Paardrijden op hoge snelheid door een klein, optioneel gebied vol met dichte mist en een heleboel planten? Dat voelt gewoon niet zo lekker als dat het zou moeten.

Een nieuw Breath of the Wild-moment

Aangenaam verrast werd ik toen ik de game in handheldmodus speelde. Dit is bijna identiek aan de docked ervaring, met slechts minimale verschillen in grafische kwaliteit. De naam Zelda is al regelmatig voorbijgekomen in deze review, maar het is een écht Breath of the Wild 2017-moment om de immense wereld van Elden Ring met deze scherpte te zien draaien op een 15w tablet.

Kortom: de performance is niet perfect, maar wel in orde. Het belangrijkste is dat boss battles en andere gevechten er niet onder lijden. De besturing heeft daarnaast totaal geen input lag en je personage reageert superstrak op iedere knop die je indrukt. Doodgaan is dus nooit de schuld van de performance. Na een tijdje vergeet je dat je Elden Ring op de Switch 2 aan het spelen bent en speel je gewoon Elden Ring.

Conclusie

Elden Ring is een monumentale prestatie in game design en een must-play voor iedere avonturier. De Nintendo Switch 2-versie doet vrijwel geen concessies aan de ervaring en blijft het merendeel van de tijd technisch goed overeind. Als je Elden Ring nog nooit gespeeld hebt, zet ‘m dan bovenaan je lijstje. Dit is een van de beste games ooit gemaakt en de beste game op de Switch 2. De bal ligt nu weer bij het Zelda-team om hier overeen te gaan.