Duskfade - Een eerbetoon aan vroeger

Wie kan zich die tijd nog herinneren? Dat je op de fiets naar je vrienden ging om te kijken of ze mee wilden spelen? De tijd waarin je de beste 3D-platformers op je GameCube of PlayStation 2 speelde, Duskfade brengt je weer even terug naar deze tijd. Binnen één oogopslag zie je de gelijkenissen met Kingdom Hearts, Jak and Daxter en Sly Cooper. Het spel probeert hier een moderne twist aan te geven met opgepoetste graphics en een eigen vechtsysteem. Maar is dit anno 2026 nog genoeg om de moderne gamer te vermaken?

In Duskfade speel je als Zirian, een naïeve jongen die terecht is gekomen in een wereld gevormd door de mysterieuze Clockmakers. De tijd lijkt stil te staan en je zusje is verdwenen. Ook is er plots een grote klokkentoren verschenen in het midden van de stad. Deze toren is afgesloten door vier kettingen, die Zirian wil losmaken in de hoop zowel de wereld en zijn zusje te redden. Als kers op de taart wordt de wereld ook nog eens overspoeld door kwaadaardige wezens genaamd Inkies. Je maakt kennis met het robotvogeltje Cuckoo, en al vlug besluit je om samen te reizen. Met zijn zwaard Minutero op zak, gaat Zirian op pad in een door de Clockmakers vernietigde wereld.

Een Clock-punk wereld om te verkennen

Het spel laat je al vlug kennis maken met Tick Town. Dit pittoreske dorpje dat bewoond wordt door Cloudies, een soort wolk-wezentjes, fungeert als de centrale hub. Vanuit hier start je steeds jouw reis naar één van de vier kettingen, want de grote klokkentoren staat precies in het midden van het dorp. In Tick Town vind je verschillende kooplieden die je voorzien van andere outfits en nieuwe aanvallen. De outfits geven je geen status boosts, maar zijn wel leuk! Het is dus raadzaam om het dorp regelmatig te bezoeken.

Je reis brengt je naar verschillende delen van de wereld, met allerlei verschillende thema’s. Zo bezoek je verlaten dorpen, tropische eilanden, besneeuwde bergen en zelfs een onderwater academie. De wereld is erg mooi opgezet en het vleugje “tijdramp” dat eroverheen gegoten is, laat alle omgevingen er nog magischer uitzien. De frequentie waarop je steeds weer in een nieuwe wereld terechtkomt, is erg goed gedaan. Hierdoor gaat de wereld nooit vervelen.

Hit or miss?

In essentie voelt Duskfade aan als een avonturen platformer. Je rent en springt je een weg door de wereld en krijgt steeds meer hulpmiddelen om je voort te bewegen. Zo krijg je een grijphaak en grind je na verloop van tijd over rails. Dit platformen wordt rustig geïntroduceerd, maar wordt gaandeweg steeds wat moeilijker. Het bewegen en springen is misschien even wennen voor wie de gepolijste mechanics van Mario & co gewend is. Het voelt allemaal net wat zweverig aan, maar werkt goed als je het eenmaal door hebt. De manier van bewegen en springen ligt dan ook meer in lijn met de spellen waarop Duskfade gebaseerd is. Het is lastig in woorden uit te drukken, maar een beetje fan van dit soort klassiekers weet precies waar ik het over heb.

Het vechtsysteem zorgt voor de grootste tweestrijd. Enerzijds is het een erg goede toevoeging die ervoor zorgt dat je nooit te lang met hetzelfde bezig bent. De balans tussen platformsectie en vechtsecties is namelijk erg goed. Anderzijds hebben de gevechten  zelf objectief gezien wel een aantal ruwe randjes. Zo werkt het automatisch locken niet altijd even goed in combinatie met de hoeveelheid snel bewegende vijanden. Ook voelen bepaalde bewegingen van vijanden wat onvoorspelbaar en stijfjes aan. Het spel bevat een perfect-dodge mechaniek waarbij de tijd even stilstaat, maar het werkt door de wat klungelige bewegingen van de vijanden niet altijd goed. Toch werkt het combineren van verschillende aanvallen in de basis leuk en heb ik er stiekem wel veel plezier mee gehad.

Mocht het gevechtssysteem uiteindelijk niet voor jou klikken, dan biedt Duskfade je de optie om in een lagere moeilijkheidsgraad te spelen. Dit is een welkome toevoeging die ervoor zorgt dat je het spel op je eigen niveau kunt spelen. Wil je nog meer uitdaging? Dan kan dat natuurlijk ook door de Master Clockmaker mode!

Grafisch & geluid

Duskfade ziet er prima uit op de Nintendo Switch 2 . De makers hebben wat DLSS-foefjes uitgehaald om het spel zo vloeiend mogelijk naar je scherm te brengen en in de meeste gevallen voelt het spel ook stottervrij aan. Toch heb ik hier en daar wat last gehad van framedrops, maar nooit zo erg dat het de pret drukte. De muziek voelde wel erg magisch aan en wist de verschillende omgevingen perfect te complementeren. Zo heeft de onderwater academie een mysterieuze en magische klank en klinkt het strand lekker zonnig en vlot. Ik betrapte mezelf er al vlug op dat ik hier en daar de muziek mee neuriede.  

Conclusie

Duskfade is een mooie reis naar een vervlogen game-tijdperk. Met een wereld waarin je regelmatig je ogen uitkijkt, weet de game echt wat moois neer te zetten. Het spel maakt een mooie combinatie van vechten en platformen, waarbij het platformen wel echt de betere mechanics bevat. Het vechtsysteem is leuk, maar had verfijnder gemogen. Toch heb ik al een flinke poos niet meer zo kunnen genieten van een spel als dit en raad ik hem iedere nostalgische PS2-bezitter aan. Games zoals Duskfade maken ze (bijna) niet meer.