Dungeons & Dragons Neverwinter Nights 2: Enhanced Edition - Mag nog iets beter

Om de zoveel tijd trap ik er weer in: nostalgie. Het computerspel van Dungeons & Dragons Neverwinter Nights 2 speelde ik nog niet eerder, maar wel de tabletop-game waar het op gebaseerd is. Dungeons & Dragons versie 3.5 heb ik jarenlang gespeeld. Neverwinter Nights 2: Enhanced Edition, gebaseerd op de D&D tabletop, is een heruitgave van de pc-game uit 2006. De Switch-versie is tot de nok toe gevuld met content. Alle uitbreidingen zijn toegevoegd (Mask of the Betrayer, Storm of Zehir en Mysteries of Westgate), cross-play multiplayer is beschikbaar en het spel belooft ‘gepolijste spelmechanismen en verfijnde camerabesturing’. Het origineel op de pc heb ik nooit gespeeld, maar ik kan je alvast vertellen dat ik het zeker niet gepolijst en verfijnd genoeg vind.

Neverwinter Nights is een RPG gebaseerd op Dungeons & Dragons. Net als Baldur’s Gate dus, maar dan met de spelregels uit 2003. Mijn favoriete shaman class behoort tot deze regels, dus de keuze voor een class in Neverwinter Nights 2 was makkelijk.

Moeizaam

Het hoofdavontuur begint in een charmant klein dorp, waar net een festival aan de gang is. De bijbehorende festiviteiten fungeren als een tutorial, die ook echt wel nodig is. Mask of the Betrayer bijvoorbeeld heeft een snellere start met meteen een spannende verhaallijn. Hoe dan ook merk je erg snel hoe moeizaam het spel speelt. De graphics zijn behoorlijk gedateerd maar vooral de besturing vergt gewenning. De camera vliegt alle kanten op. Ook het uitvoeren van acties gaat niet heel soepel. De hoeveelheid opties is indrukwekkend, maar betekent ook eindeloos veel menu’s. Het wisselen van uitrusting aan party-leden of het toewijzen van wapens voelt onnodig omslachtig. Helaas kwam ik ook wat bugs tegen, zoals NPC’s die totaal op de verkeerde plek staan of cutscenes die niet beginnen waar ze moeten beginnen. Met wat geduld kom je daar wel doorheen, maar fijn speelt het gewoon niet.

De gevechten volgen een real-time with pause-systeem, waarbij een rol van de dobbelsteen bepaalt of je actie slaagt. Die rol je nooit zelf. Bij alles wat je doet wordt automatisch gerold (en gerekend) en zie je of je slaagt of niet. Het real-time with pause-systeem werkt verwarrend. Soms ben je gewoon nog niet aan de beurt of je blijkt te laag gerold te hebben, waardoor jouw personage niets doet. Precies hoe het hoort in D&D dus, maar in de Switch (2)-versie voelt het alsof je gewoon lag hebt. Waarschijnlijk wordt dit versterkt door de verouderde graphics. Al snel zette ik de moeilijkheidsgraad zo laag mogelijk, waardoor de frustrerende gevechten wat minder lang duurden.

Een grootse wereld

De wereld is best groot en onderverdeeld in verschillende gebieden om te bezoeken. Er zijn allerlei locaties te verkennen en er is enorm veel te doen. Overal kom je mensen tegen, en het is aan jou om te bepalen wat voor persoon je wil zijn. Doe je aardig? Intimiderend? Hoe je je gedraagt, beïnvloedt ook je relatie met je party. Het is jammer dat het zo uitdagend is om de weg te vinden, waarbij ik absoluut wat quality-of-life-upgrades miste. En dat nog bovenop de vermoeiende menu’s. Als je gewend bent aan dit genre games en het origineel hebt gespeeld is het waarschijnlijk fantastisch om alles opnieuw te bezoeken en de cutscenes weer te zien, die voorzien zijn van goede voice acting. Als nieuwe speler in deze tijd is het echter vooral frustrerend om uit te vogelen waar je bent en waar je naartoe moet. Je quest log is summier en al dat eigen uitzoekwerk is niet aan mij besteed. De regels van D&D 3.5 zijn ook een stuk minder leuk dan ik in herinnering had. Ze zijn wél perfect voor de fanatiekelingen die juist wel graag honderd-en-één o

Conclusie

Voor de ervaren speler die het origineel heeft gespeeld en graag de nostalgie opnieuw wil beleven, is Dungeons & Dragons Neverwinter Nights 2: Enhanced Edition op de Nintendo Switch waarschijnlijk een fijne manier om terug te keren naar de Forgotten Realms. De uitgebreide content en de sterke voice-acting maken het aantrekkelijk voor wie weet waar hij aan begint. Maar voor nieuwe spelers is dit geen goed instappunt. Ondanks de belofte van een ‘gepolijste’ versie, voelt het spel verouderd in vrijwel elk opzicht. De onhandige besturing, omslachtige menu’s en trage gevechten worden frustrerend. Daarbovenop komen nog verouderde grafische elementen en een gebrek aan moderne gebruiksvriendelijkheid. Wat overblijft is een game die verder eigenlijk alleen geschikt is voor de hardcore fan van D&D 3.5 of spelers met veel geduld.