DRAGON BALL: Sparking! Zero - Zeker sprankelend

Het is moeilijk te bevatten dat DRAGON BALL: Sparking! Zero bijna een jaar geleden is uitgekomen. Het was een opvolger van de Budokai Tenkaichi-serie die ik met alle liefde in mijn tienerjaren speelde. Het ging niet per se om de meest precieze actie, maar om de fun factor die alleen deze spellen konden bieden. Het was lang wachten, maar vorig jaar heb ik er een groot aantal uren ingestopt op de PlayStation 5. Hoe vertaalt zich dat naar de Nintendo Switch 2? Nou ja, best wel goed!

Laten we geen tijd verdoen. Wat je moet weten is dat DRAGON BALL: Sparking! Zero de moderne versie van een arena brawler. Het soort vechtspel waar je vrij kunt bewegen door de omgeving, maar uiteindelijk gefocust bent op het verslaan van een vijand. Je komt niet zomaar weg met het slaan op de knoppen. Je wisselt tussen verschillende technieken om de tegenstander offensief en defensief klein te krijgen. Er zijn counters, speciale aanvallen en bewegingstruuctjes die je als speler moet kennen. Het vergt tijd om alles goed onder de knie te krijgen. Daar snijdt Sparking! Zero zich regelmatig in de vingers. Zelfs een jaar na dato vind ik de tutorials nog best slecht uit de bus komen. Ze leggen net te weinig uit om er echt wat van op te steken. Je kunt net zo goed een overzicht van de moves lezen en het gewoon proberen. Dan kom je wat mij betreft een heel stuk verder!

Deze drempel is niet laag, maar zeker niet onoverbrugbaar. Zodra je het snapt is DRAGON BALL: Sparking! Zero een niet te missen spel. Ik genoot van de scherpe actie die ontzettend haaks staat op de franchise. De makers doen het niet zomaar voor de fan service, want het laat zien hoe diep de liefde voor Dragon Ball gaat. Hoe meer je Sparking! Zero begrijpt, hoe leuker het spelen ervan wordt. Na verloop van tijd maak je de meest bizarre combo’s. Dat is wanneer het spel het allerbeste uit de verf komt. DRAGON BALL: Sparking! Zero is ook de ultieme liefdesbrief als je kijkt naar het aantal speelbare personages. Met meer dan 180 personages om uit te kiezen, vind je al snel bepaalde favorieten. Het resultaat is dat je uren bezig bent met het uitpluizen van elke mogelijke optie.

Next time on Dragon Ball!
Dan hebben we de gameplay modi van DRAGON BALL: Sparking! Zero. Het zorgt voor uren aan speelplezier, al zitten er wat haken en ogen aan. De meeste problemen ondervind je in Episode Battle. Je speelt een rits aan belangrijke gevechten vanuit het perspectief van een bekend personage. Er zijn acht personages met zo’n pad, wat misschien een beetje schraal aanvoelt. Nog vervelender is dat er niet echt context is voor wat er tussen de gevechten is gebeurd. Het betekent dat alleen mensen die bekend zijn met het verhaal er ook wat goeds uit kunnen halen. Het is leuk aangekleed en er zijn ‘’what if’’ scenario’s voor de doorgewinterde fan, maar lang blijf je er niet hangen.

Nee, de meesten zullen plezier beleven aan het lokaal en online vechten. Zo kun je in World Tournament eigen toernooien op touw zetten, waarmee je regels tot op de millimeter kunt wijzigen. Daarnaast is het mogelijk om zelf scenario’s te creëren in Custom Battle, waarbij je ook de titelschermen en dialogen in elkaar sleutelt. Het zit ontzettend tof in elkaar. Zo kun je het droomscenario maken dat Goku tegen Goku vecht. Uiteraard kun je ook online strijden, zowel ranked als voor de lol. Het is niet zo robuust als een traditioneel vechtspel, maar dat wil Sparking! Zero dan ook niet zijn. Het doet wat het moet doen!

Overal op Switch 2
DRAGON BALL: Sparking! Zero op de Nintendo Switch 2 is toch wel een klein dingetje. Ik wilde het spel graag op een handheld hebben… Ja, het spel loopt op 30 frames per seconde, maar zo erg vind ik dat eigenlijk niet. Tijdens gevechten loopt Sparking! Zero solide zonder enige framedrop, zowel op de televisie als in de handheldmodus. Gek genoeg zijn er wel drops in de menu’s en sommige cutscenes in Episode Battle. Het is niet uitermate rampzalig, maar zeker merkbaar. Het spel blijft een kleurrijk geheel wat sterk uit de verf komt. De personages stralen op het scherm en de omgevingen zijn goed vormgegeven.

Conclusie
Je kunt prima uit de voeten met DRAGON BALL: Sparking! Zero op de Nintendo Switch 2. Hoewel de framerate verlaagd is naar 30fps, is en blijft het wel optimaal genieten tijdens gevechten. Gek genoeg merk je het wel op andere plekken, zoals de menu’s. Daarnaast zijn de tutorials en Episode Battles niet echt verbeterd ten opzichte van de originele uitgave. Het heeft zijn momenten, maar het voelt niet optimaal. ‘Plezierig’. Zo zou ik Sparking! Zero willen omschrijven. Zowel lokaal als online genoot ik van het rijke aanbod aan mogelijkheden. Dat brengt een brede glimlach op mijn gezicht. Dat maakt het spelen van de Budokai opvolger meer dan de moeite waard.