Donkey Kong Bananza - Barrel Blast from the Past

Tijdens de Nintendo Switch 2 Direct was de klapper een nieuwe Donkey Kong-game. Ik was nog niet overtuigd. Toen kwam ik op de Nintendo Switch 2 Experience en dacht ik: ja, dit wordt aardig. Vervolgens kwam de Donkey Kong Bananza Direct en toen was ik verkocht. Ben ik nog steeds helemaal Bananza van Donkey Kong Bananza?

Na 25 jaar krijgen we eindelijk weer een nieuwe 3D-Donkey Kong van het 3D Mario-team (onder andere bekend van Super Mario Odyssey). Ditmaal ontmoet Donkey Kong (DK) geen volwassen Pauline, maar ga je op avontuur met de 13-jarige jongedame die terug naar huis wil. Donkey Kong daarentegen wil gewoon bananen (logisch: bananen zijn ook legendarisch). Het avontuur van DK en Pauline begint.

De kracht van Donkey Kong

Enkele dagen geleden kwam ik een video tegen die sprak over het gevoel en de emotie die bepaalde Nintendo-personages oproepen. Dat zette mij aan het denken: wat maakt een Donkey Kong-game precies een Donkey Kong-game? Wanneer je een grote sterke aap ziet, verwacht je rake en sterke klappen. Alleen dat gebeurde niet echt in de meeste van zijn vorige games. Hij sprong en kon rollen, maar als je terugdenkt, was het misschien niet heel anders dan een Mario-game.

Als je begint met Bananza is het duidelijk dat Donkey Kong een heel ander gevoel geeft. Je bent sterk, je deelt rake klappen uit en je bent eigenlijk best wel overpowered. Je slaat alles aan gort en dat voelt heerlijk aan. Misschien komt het omdat ik ouder word, maar ik moest toch wel even wennen aan de besturing. A is springen, Y slaan, B naar beneden slaan, en X naar boven. Wanneer je dit eenmaal onder de knie hebt, merk je ineens hoe behendig Donkey Kong is. En dat voelt heerlijk aan als je de levels kort en klein slaat.

Kong-llectathon

Donkey Kong Bananza is een echte collectathon. Je kan van alles verzamelen. Het regent goud, banandiumschijfjes en natuurlijk de banandiumkristallen. Die laatste zitten overal in de levels verstopt en zoals de vele trailers al lieten weten kan je die ook vinden dankzij de verschillende moves die Donkey Kong heeft. Zo heb je een sonar om verschillende voorwerpen te vinden in de verschillende lagen die je doorkruist. Dit was zeker handig omdat sommige voorwerpen toch wel goed verstopt zijn in de ondergrond. Het voelde zeker aan als de jacht op manen in Super Mario Odyssey. Er zijn meer dan 700 bananen te vinden, maar gelukkig biedt het banandiumkristal meer dan een Odyssey-maan.

Per vijf banandiumkristallen krijg je een skillpoint die je weer kan gebruiken om Donkey Kong sterker te maken. Het spel geeft je tips in welke vaardigheid je ze kan stoppen, maar het is aan jou om te kiezen waar je jouw skillpoints uitgeeft. Ik koos ervoor om zo snel mogelijk een sterke sonar te hebben en hierdoor meer items te kunnen vinden, maar ik wilde ook krachtigere klappen zodat ik makkelijker door verschillende ondergronden kon slaan. Er is genoeg keuze; wie weet wil iemand anders liever meer levens of juist sterkere Bananza-krachten (later meer daarover). Dit beperkt zich niet tot het verhogen van je statistieken, want er zijn ook unieke Bananza-vaardigheden die je kan leren. Zoals de ei-bom van Ostrich-Bananza die je zag in de Donkey Kong Direct. Personalisatie is daardoor zeker in het begin aanwezig en daardoor kan een playthrough toch flink verschillen per persoon.

Ook kun je fossielen vinden om verschillende outfits vrij te spelen. Zo’n outfit kan bijvoorbeeld ervoor zorgen dat je sneller zwemt of makkelijk door sneeuw of modder heen walst. Dus een outfit kan bijvoorbeeld ervoor zorgen dat je sneller kan zwemmen of makkelijk door sneeuw of modder heen walst. Bij Pauline zijn de outfit-bonussen juist heel erg gefocust op Bananza-krachten. De toevoeging van outfits voelt ook erg aan als Odyssey, maar geeft toch net dat beetje extra door de toevoeging van stats.

Donkey Kong Odyssey

We wisten natuurlijk stiekem al dat het Mario-team achter Bananza zat, maar hoe meer ik de verschillende levels zag, hoe meer ik Super Mario Odyssey erin terugzag. Het kleurgebruik, de geluidjes van de verschillende NPC’s en hoe de teksten waren geschreven. Het laat duidelijk het Super Mario Odyssey DNA zien. In sommige gevallen misschien iets teveel. Want ook de moeilijkheidsgraad is duidelijk vergelijkbaar met Super Mario Odyssey. Voor de ervaren rot is het misschien zelfs iets simpeler.

Ik zei eerder dat Donkey Kong overpowered aanvoelt – en dat is zeker het geval bij boss fights. Ik ben zeker een keer af gegaan, ook bij een bossfight, maar heel uitdagend was het niet. Het voelde heel erg alsof je de Hulk was in The Avengers die Loki in elkaar sloeg. Het leek een power-fantasie en dat wordt versterkt door de verschillende Bananza-krachten die je geleidelijk aan vrijspeelt. Deze zijn er leuk om te gebruiken, maar de combinatie van een zeer sterke Donkey Kong en Bananza-krachten maken het spel in dus minder uitdagend. Dat kan voor de één niet erg zijn, maar voor de ander juist een groot probleem. Het is enorm te vergelijken met Super Mario Odyssey, dus als je dat niet erg vond, dan zal je hier ook geen problemen ervaren. Tegen het einde van het spel komt er al meer uitdaging en zijn bazen en uitdagingsruïnes al pittiger. En de post-game heeft ook zeker leuke uitdagingen voor de boeg.

De ontwerpen van de verschillende vijanden zien er wel heel tof uit, ook de bazen waar ik tegen heb gevochten zien er heel cool uit en zijn allemaal vrij uniek. Helaas geniet je er door de kracht die je hebt als DK maar een korte duur van.

BANANZA

In Donkey Kong Bananza kan DK ook transformeren dankzij Bananza krachten. Het wisselen tussen de verschillende krachten is erg fijn en ook daarmee kan je als je slim speelt de game ‘breken’. Ik kijk nu al uit naar hoe speedrunners door deze game heen gaan. Zelf wist ik namelijk ook al stukken te skippen en zo bepaalde activiteiten te negeren in het verhaal. Tip: als je de Pro Controller hebt, zet je D-pad toetsen op de GL/GR-knoppen, dit werkt perfect om je Bananza-krachten te selecteren!

Barrel Blast from the Past

Natuurlijk moeten we ook spreken over Pauline. Zij vertelt eigenlijk het verhaal van Bananza. Zij is de spreekbuis voor Donkey Kong want die slaakt hier en daar maar wat kreten. En eigenlijk doet Pauline daarnaast niet heel veel. Wat best zonde is, want ik vind haar wel een hele leuke toevoeging. Ze voelt echter minder aanwezig dan bijvoorbeeld Cappy in Super Mario Odyssey. Dat voelt dan wel weer anders wanneer je co-op speelt, want dan is ze een Captain Marvel die alles aan gort schiet. Het maakt heel veel van het spel te simpel en voelt bijna als cheatcode. Het is leuk als extra voor de nieuwere medespeler, maar ik zou er als je een uitdaging wil ver vandaan blijven.

Verder dient ze ook als een manier om de verschillende VoidCo. zegels te openen. Deze vijandige organisatie wil voor een duistere reden naar de planeetkern gaan. Ze hebben verschillenden plekken verzegeld om DK en Pauline te dwarsbomen, zoals de verschillende uitgangen van de diverse lagen en de uitdagingsruïnes. Uitdagingsruïnes zijn korte uitdagingen (joh) die verschillende dingen van je vragen, vijanden zo snel mogelijk verslaan, langs een parkour heen platformen of slaan, puzzels of juist een Bananza-kracht gebruiken en soms is het gewoon een potje nostalgie.

En heel eerlijk? Zo voelt Donkey Kong Bananza in zijn geheel wel. Het spel schuwt niet om terug te kijken naar de verschillende Donkey Kong-games uit de franchise. Dat zie je in de uitdagingsruïnes, Pauline’s toevoeging, Ostrich Bananza en natuurlijk de remixed soundtracks die je hier en daar hoort van oudere Donkey Kong-games. En dat maakt het sowieso al een barrel blast from the past. Al helemaal leuk is laag 1100. Daar race je tegen Diddy en Dixie op een Rambi. Het is een leuk tussendoortje na de andere levels en het is leuk om ze weer te zien.

Bananza-schil

Helaas moet ik wel delen dat Donkey Kong Bananza niet altijd soepel loopt. Ik ben geen pixel-teller of framerate-guru, maar wanneer er duidelijke drops plaatsvinden dan moet dat vermeld worden. Nu is het goede nieuws: dit heb ik niet gemerkt in de gameplay maar alleen tijdens twee bossfights toen er veel op het scherm gebeurde. Dit was vrij vervelend en haalde me toch wel uit het spel. Ook zie je de framedrops tijdens enkele in-game cutscenes. Wanneer de camera daar heel snel draait merk je de framedrops enorm. Het stoort verder niet tijdens de cutscenes, maar valt wel op. Zeker van het Mario Odyssey-team verwacht ik wel een vloeiende game van start-to-finish. Al helemaal wanneer het je tweede grote game is op je nieuwe console en die ook nog eens €70/€80 kost. Het drukt de pret niet, maar er is wel een bananza-schil op de weg.

Glimlach van begin tot het einde

Tevens is de finale van het spel ook fantastisch te noemen. Ik ga natuurlijk niets spoilen want daar moeten jullie zelf achter komen, maar het spel wordt beter en beter en de omgevingen worden steeds toffer en leuker om door te gaan. Daarbij worden dan dus ook de uitdagingen en collectibles ook leuker om te zoeken en vinden. De muziek is fantastisch en zoals ik al eerder zei zijn de remixes van oudere Donkey Kong-games natuurlijk super. Het is een banaantastisch feestje!

Conclusie

Eerder stelde ik al de volgende vraag: wat maakt een Donkey Kong-game precies een Donkey Kong-game? Het antwoord is Donkey Kong Bananza. Donkey Kong Bananza is een fantastische nieuwe Donkey Kong-game die heel veel te bieden heeft. Donkey Kong is sterk en heeft nu nog meer een eigen identiteit dan in DK’s eerdere avonturen. De skilltree is een fijne toevoeging, de Bananza-krachten kunnen het spel helemaal breken en Pauline is een leuke toevoeging – die naar mijn idee toch iets aanweziger mocht zijn. De framedrops op een paar punten in het spel zijn erg jammer om te zien, maar de uiteindelijke pret wordt hierdoor niet minder. Donkey Kong Bananza is een viering van alles Donkey Kong. Ik speelde vanaf het begin met een glimlach op mijn gezicht en wilde eigenlijk die controller helemaal niet neerleggen. En dat is wat een game hoort te doen.