Dark Scrolls - Leuk voor even

Dark Scrolls is een chaotische roguelite-platformgame met verschillende vijanden, personages en elke keer weer nieuwe gegenereerde routes die net iets anders aanvoelen. Het spel kun je samen of alleen spelen. Na het zien van de trailer verwachtte ik een uitdagende game waarin je snel moet reageren en verschillende strategieën moet gebruiken om verder te komen. Die verwachting bleek deels waar te zijn.

Dark Scrolls bestaat uit acht levels met verschillende vijanden en eindbazen. Geen enkele speelronde verloopt precies hetzelfde doordat het spel de levels willekeurig genereert. Daarnaast kun je ook kiezen uit drie personages, elk met een eigen speelstijl, wapens en sidequests. Hierdoor daagt het spel uit om meerdere speelrondes te proberen.

Het verhaal speelt zich af in een bos. De helden trekken samen met een krijger op om een driekoppige draak te verslaan en een magische scroll te bemachtigen. Na de overwinning verraadt de krijger de helden. Hij doodt hen en gaat ervandoor mt de scroll. Het is nu aan jouw personage om de Dark Scroll terug te vinden en alle eindbazen te verslaan.

Weinig uitleg, zelf uitvogelen

In het begin zet Dark Scrolls een leuke sfeer neer. Het spel introduceert de drie speelbare personages kort in een cutscene en de retro pixelstijl past goed bij de mysterieuze muziek. Toch valt mij vooral op hoe weinig het spel uitlegt. Nadat je een personage kiest, is het niet duidelijk waar je heen moet gaan. Daardoor liep ik, een beginnende speler, eerst een tijd rond zonder te begrijpen wat de bedoeling was. Ik passeerde per toeval het juiste huis, dat mij naar het eerste level bracht.

Ook de basisbesturing legt Dark Scrolls niet uit. Tijdens mijn eerste potjes met het personage Pigeon ging ik daardoor erg snel dood. Een oefenruimte is wel aanwezig, maar als je niet goed oplet ontdek je die pas later. Ik geloof dat de introductie voor nieuwe spelers een stuk toegankelijker is als het spel je eerst naar die oefenruimte stuurt.

Personages maken het verschil

Ondanks de verwarrende start merk ik wel dat de personages een groot verschil maken. In het spel kun je kiezen uit drie personages die invloed hebben op de moeilijkheidsgraad. Pigeon schiet met pijlen en kan hoog springen, maar is tijdens het springen extra kwetsbaar. Emerys kan zweven en schiet magische ballen die blijven stuiteren, waardoor de ballen meerdere vijanden raken. Dat maakt hem voor mij al een stuk makkelijker om mee te spelen.

Grizz voelde voor mij uiteindelijk als het sterkste personage. Hij schiet bijlen, kan op de grond stampen en blijft tijdens zijn sprong schade uitdelen zonder direct levens te verliezen wanneer hij een vijand raakt. Daardoor kon ik veel verder komen dan met de andere twee personages. Tegelijkertijd voelt hij daardoor ook minder goed in balans. Met Grizz hoefde ik vooral op de grond te stampen om zonder veel moeite door de levels en eindbazen heen te komen. Hierdoor verdween een deel van de uitdaging die ik met de andere personages juist wel ervoer.

Daarnaast voelt bij alle drie de personages het springen wat stroef, waarbij de besturing net iets trager reageert dan je verwacht. Hierdoor landen de personages net op een andere plek, wat best frustrerend is. Het vrijspelen van nieuwe personages is daarentegen juist een leuke motivatie om door te spelen. Je kunt namelijk niet alle personages simpelweg kopen. Zo speel je de hond Biscuit vrij door hem tijdens het gevecht met de eerste baas uit een kooi te bevrijden. Dat soort kleine uitdagingen gaf mij steeds een reden om nog één speelronde te starten.

Het creëren van variatie

Naast het kiezen van een personage kun je jouw run ook op andere manieren beïnvloeden. Het leuke aan Dark Scrolls is dat je steeds moet nadenken welke upgrades je wilt kopen en welke jou het beste verder helpen. Omdat je bij elke speelronde weer helemaal opnieuw begint, vond ik het leuk om telkens andere upgrades uit te proberen. Je verdient bovendien ook niet genoeg muntjes om alle upgrades of specials gelijk te kopen. Daardoor moet je kiezen wat je op dat moment wilt aanschaffen.

Ondanks die variatie voelt het spel al snel repetitief aan na een paar uur spelen. Dark Scrolls genereert de levels weliswaar telkens anders, maar de variatie is niet groot genoeg om de aandacht vast te houden. Daarnaast is het een relatief kort spel met slechts acht levels, waardoor je na een paar speelrondes alles wel hebt gezien.

Multiplayer

Dark Scrolls bevat ook een multiplayer modus. Het is grappig om samen met twee personages door de levels te spelen en dat maakt sommige stukken een stuk makkelijker. Toch voegt deze spelmodus niet veel toe ten opzichte van alleen spelen.

Wat ik vooral jammer vind, is dat een speler verandert in een spook zodra die dood gaat. Je kunt pas weer meedoen nadat de andere speler het level heeft voltooid. Daardoor zit één speler een groot deel van de tijd alleen toe te kijken, waardoor de meerwaarde van de multiplayer voor mij afneemt. Wel blijft het een leuke spelmodus om af en toe een paar snelle rondes samen te spelen als je beide goed genoeg bent.

Conclusie

In Dark Scrolls moet je veel zelf maar uitzoeken. De verschillende upgrades en vrij te spelen personages zorgen voor genoeg variatie in de eerste uren. Toch wordt het na een tijdje repetitief en zijn sommige personages duidelijk sterker dan anderen. Ook de multiplayer gaat snel vervelen. Dark Scrolls is vooral leuk voor een paar korte speelsessies, maar geen game om uren achter elkaar te spelen.