Cronos: The New Dawn - Altijd op zoek naar kogels

Toen bekend werd dat de eerste survival horror-game van een AAA studio naar de Nintendo Switch 2 kwam, sprong ik een gat in de lucht. Al sinds de eerste Resident Evil-spellen ben ik een groot fan van het genre. En laten we eerlijk zijn, zo veel spellen verschijnen er niet meer van. Cronos: The New Dawn is gemaakt voor alle consoles van de moderne generatie. Dat de Nintendo Switch 2 hem ook kan draaien, is erg tof. Maar weet het spel wel een consistente FPS te behouden, en hoeveel concessies zijn er gedaan?

In Cronos: The New Dawn speel je Traveler ND-3576. Zij is een agent voor een geheimzinnige organisatie die The Collective genoemd wordt. Nadat er een apocalyps genaamd ‘The Change’ heeft plaatsgevonden is het de missie van de Travelers om naar bepaalde punten te reizen in Polen. Hier kunnen zij terug in de tijd reizen naar 1980, net voordat deze gebeurtenis plaatsvond. Hier moeten zij belangrijke personen zien te redden van The Change.

Begint vaag, maar wordt goed

Het spel speelt zich af in de post-apocalyptische Poolse stad New Dawn. Je ontwaakt uit je slaap en gaat op zoek naar je voorganger. Deze Traveler had een missie die je moet zien te volbrengen. Al vlug blijkt de hele stad vernietigd te zijn en overwoekerd met Orphans, dit zijn zombie-achtige wezens met maar één doel: iedereen besmetten. Je baant je eerst een weg door de woestenij, waarna je een flat betreedt met kleine kamers en lange smalle gangen. Overal hangen grote glibberige stukken vlees aan muren en plafonds, dit zijn Orphans die door de jaren heen allemaal met elkaar gefuseerd zijn.

Het verhaal begint erg vaag, jouw personage weet zelf namelijk alleen wat de missie van The Collective is. Wanneer je voor het eerst terechtkomt in het jaar 1980 worden de eerste puzzelstukjes gelegd en wordt het verhaal erg intrigerend. Ik wil niet al te veel verklappen, maar je krijgt al vlug een aantal vragen in je hoofd die je beantwoord wil hebben. Ik kon niet meer stoppen met spelen. De mix van verleden en heden zorgt voor een sterke manier van verhaalvertelling. De lore van New Dawn wordt door middel van tapes, brieven en muurschilderingen verteld. Het is voor mij al een poosje geleden dat ik zo in een verhaal getrokken werd als bij dit spel.

In de overlevingsstand van begin tot eind

Cronos: The New Dawn is de eerste survival horror-game waarbij ik van begin tot eind het gevoel had dat ik kogels te kort kwam. In de meeste games raak je op het eind wat overpowered, maar dat is hier niet het geval. Het spel dwingt je zowat om een slimme manier te bedenken, anders ga je het simpelweg niet halen met de beperkte voorraad . Je wordt in grote en kleine ruimtes gedwongen om jezelf weerbaar te maken terwijl er monsters op je afstormen, en je wordt uiteraard ook regelmatig verrast door Orphans die zich verstopt hebben. Ik kan me voorstellen dat dit niet voor iedereen weggelegd is, maar ik vond de uitdaging top. Je hebt vooral in het begin maar beperkte ruimte in je inventaris, dus ook daar moet je nog rekening mee houden. Dit dwingt je meteen om niet al te veel genezende spullen mee te nemen, waardoor je nog meer op het puntje van je stoel blijft zitten.

Dat Orphans kunnen fuseren brengt meteen een extra moeilijkheid met zich mee. Wanneer je er een doodschiet, kan een nog levende vijand het lijk absorberen en daarmee sterker worden. Het is van belang dat je deze lijken zo snel mogelijk verbrandt of de vijanden bij ze weghoudt. Je hebt een vlammenwerper en er staan regelmatig licht ontvlambare objecten in de omgeving om gebruik van te maken en hiermee kogels te besparen. Waarschijnlijk is er met opzet gekozen voor het ontbreken van een kaart, om het spel nog een extra beetje moeilijkheid te geven. Echter moet ik wel eerlijk zeggen dat ik hem een beetje miste.

Het spel gebruikt tijd, ruimte en zwaartekracht als thema en daar zijn enkele leuke dingen op bedacht. Zo kun je verschillende kapotte bruggen repareren, muren slopen, muren repareren en treinwagons verplaatsen omdat ze door de tijd heen op een andere plek terechtgekomen zijn. Ook kun je vaten en jerrycans met benzine repareren door ze terug te spoelen in de tijd. Verder kun je door middel van zwaartekrachtschoenen aan verschillende platformen gaan hangen. Al deze krachten zijn te gebruiken tijdens gevechten, maar moeten ook gebruikt worden om je door New Dawn te verplaatsen. Dit zijn leuke toevoegingen die de ervaring een stuk dynamischer maken. Is dit al ooit eerder gedaan in games? Ja, maar dat is niet erg, het past perfect bij het verhaal en de setting.

Post-apocalyptisch Polen is cool

De stad New Dawn is een fictieve stad in Polen, gebaseerd op de wijk Nowa Huta. Het virus heeft zich hier verspreid en alles om zeep geholpen. Tijdens je reis zie je de onherstelbare staat van de stad en tijdens je reis terug in de tijd zie je hoe het allemaal gelopen is. De setting is echt spot on! Overal staat graffiti op de muur van demonstranten en hier en daar ook waarschuwingen met bloed van mensen die in het nauw gedreven waren. Alle teksten zijn in het Pools en worden vertaald wanneer je ernaar kijkt. Je kunt merken dat de makers echt alles hebben gedaan om het communistische Polen uit 1980 na te maken en dit heeft zijn vruchten afgeworpen. Het was een waar genot om door deze wereld te lopen en echt een toevoeging aan het verhaal.

Koptelefoon is DE manier

Wanneer je het spel opstart, wordt er aangeraden om met een koptelefoon te spelen. Ik begrijp heel goed waarom, de akelige sfeer komt daardoor geweldig binnen. Je hoort monsters om je heen, piepende deuren, tikkend ijzer en soms rare vleesachtige geluiden waardoor je nooit het gevoel hebt dat je echt veilig bent. Dit is ijzersterk gedaan en zorgt ervoor dat wanneer je een veilige kamer betreedt, dit het enige moment is waarop je even op adem komt.

Next gen graphics op je kleine handheld

Cronos: The New Dawn is ontwikkeld met Unreal Engine 5 en de kracht van de flinke apparaten in gedachte. Om het goed te laten draaien op onze kleine hybride console moet best een uitdaging geweest zijn. Toch hebben de helden van Bloober Team het voor elkaar gekregen om het spel stabiel op 30 FPS te laten draaien. Op echt drukke momenten of tijdens het laden van een nieuwe omgeving wil het wel eens wat minder worden, maar over het algemeen ben ik erg onder de indruk. Tuurlijk, er zijn concessies gedaan om het allemaal vloeiend te laten verlopen. Dit heeft de pret voor mij echter niet gedrukt, het spel zag er nog steeds prima uit. Als de Nintendo Switch 2 je enige manier is om het spel te spelen, raad ik het je zeker aan. Ben je in het bezit van een krachtigere console en wil je deze niet handheld spelen? Dan zou ik voor grafische kracht gaan.

Er is echter wel één probleem waar het spel momenteel op meerdere platforms mee kampt. Er lijkt namelijk een memory leak te zijn, waardoor het spel naar verloop van tijd minder goed gaat draaien. Dit heeft iets te maken met Unreal Engine 5 en Ray Tracing. Ik heb er tijdens mijn playthrough twee keer last van gehad, waarna ik gedwongen werd om het spel regelmatig opnieuw op te starten. Dit deed ik nu voor de zekerheid steeds na ongeveer 2 uur wanneer ik een save station bereikt had. Ik ga ervan uit dat dit probleem aangepakt wordt in een patch, maar het is wel erg jammer.

Conslusie

Al met al heb ik erg genoten van Cronos: The New Dawn. Het verhaal steekt goed in elkaar en weet je vooral aan het eind van het eerste hoofdstuk volledig mee te slepen. De akelige sfeer houdt van begin tot eind aan en het gemis aan kogels is voor het eerst echt goed uitgewerkt. De setting is mooi ontworpen en het wisselen tussen 1980 en het heden zorgt voor meer variatie. Het is erg tof om te zien hoe een plek eruit zag voordat de hel losbarstte, vooral wanneer je eerst door de kapotte variant hebt gelopen. Het spel ziet er grafisch prima uit en het is niet erg dat er concessies gedaan zijn. Toch is het wel jammer dat de memory leaks af en toe voor framerate problemen zorgen. Toch kan ik iedere survival horror-liefhebber Cronos: The New Dawn aanraden, want dit soort games verschijnen niet vaak meer.