Love Eternal - Horror Celeste

Gamescom heeft altijd een hoop games om uit te proberen. Een van mijn favoriete plekken is de Indie Arena Booth. Vaak loop ik daar dan rond op de persdag want anders is het wel erg druk en warm. Dit jaar was niet anders en ik had de kans om met twee games van publisher Ysbryd Games aan de slag te gaan: Demonschool & Love Eternal. Ik vertel je graag meer over Love Eternal. 

Beide games zijn vergelijkbaar in dat ze heel erg in dezelfde sfeer hangen. Met een beetje die 80’s/90’s horror vibes, maar op hetzelfde moment zijn het natuurlijk twee hele andere games. Demonschool is een tactische RPG en Love Eternal is een precisie-platformer.

Horror Celeste

Voor mij één van mijn grotere verrassingen van Gamescom (er zijn er zeker meer). Ik ben niet per se een grote fan platformers, maar Love Eternal voelde heel snappy om te spelen. Het voelde erg precies en het sound design was erg tof.

Mijn eerste vibes waren: horror Celeste. Het is tenslotte een precisie-platformer met horrorelementen. Ik had een kort level gespeeld, maar dit wist mij wel enorm te boeien. Je kan namelijk met de zwaartekracht spelen. Wanneer je springt kan je met een druk op de knop de zwaartekracht aanpassen waardoor je dus ondersteboven speelt. Dit kan je eenmalig doen tot je weer land of rode bolletjes verzamelt die in sommige levels te vinden zijn.

Daarnaast wisten de save-spots op mooie momenten te zijn geplaatst waardoor bij foute bewegingen je vrij snel het weer opnieuw kon spelen. Al met al een zeer boeiende ervaring met een intrigerend verhaal.

Voorlopige conclusie

Love Eternal wist me in korte tijd positief te verrassen. De combinatie van een snappy besturing met zwaartekrachtmechanieken en een vleugje horror was boeiend. Als de rest van de game hetzelfde niveau vasthoudt, kan dit zomaar één van de verrassingen van dit jaar worden.