Kirby Air Riders - Anders dan Mario Kart

In 2003 kreeg de GameCube een unieke game: Kirby Air Ride. In plaats van een platformer had je een Kirby Racer van Masahiro Sakurai. Nu meer dan 20 jaar later krijgt Kirby Air Ride een vervolg: Kirby Air Riders. 

Ik had de kans om al met Kirby Air Riders aan de slag te gaan. Het origineel heb ik nooit aangeraakt. Wel was ik bekend met de drie verschillende modi die je kan kiezen. Die voelden voor velen wel als drie verschillende games: Air Ride, Top Ride en City Trial. Die laatste is vergelijkbaar met de Smash Run in Super Smash Bros. for Nintendo 3DS en was voor velen ook wel de game modus van het spel.

Twintig jaar later krijgen we daar ineens een vervolg voor de Nintendo Switch 2. Hoe past dat zo naast Mario Kart World?

Vehicle Action Game

Het belangrijkste om mee te starten is dat dit niet echt een racer is. Hoewel racen zeker mogelijk is via Air Ride, voelt het veel meer als een actiespel met machines. Er zijn een hoop machines om uit te kiezen, elk met hun eigen stats en special moves. Ook de rider die je kiest beïnvloedt uiteindelijk de stats.  De machines spelen allemaal zo anders, terwijl het spel eigenlijk heel simpel oogt.

‘Helaas’ een tweede knop

Zoals in de Kirby Air Riders Direct te zien was, speelde de GameCube-versie met maar 1 knop. Nu zijn dat er twee. Dat lijkt simpel, maar het is een typisch voorbeeld van makkelijk om op te pakken, maar met een flinke learning curve. Daarom zijn er lessen die je alle fijne details geven om jezelf een echte Air Rider te noemen.

Want deze game is chaotisch en snel (op een goede manier). Dat maakt het enorm anders dan Mario Kart World. Het voelt dan ook niet echt als een typische racer. Gelukkig hoef ik me niet bezig te houden met gas geven, want dat gebeurt vanzelf. Dat betekent niet dat de game zichzelf speelt. Door slim op de B-knop te drukken (A of X werkt ook) kan je een hoop verschillende moves uitvoeren zoals remmen, boosten of juist kopieerkrachten verzamelen. Je gebruikt de linker joystick om te sturen, maar ook om te gliden door de lucht. Als je dat onder de knie krijgt en goed leert landen, krijg je een kleine boost in bijvoorbeeld een race of bepaalde personages zoals Malagor (die ik onder andere speelde) doen een kleine aanval tegen vijanden.

Ook is er, zoals Sakurai zei, ‘helaas’ een tweede knop. De Y-knop wordt gebruikt voor specials die voor elk personage anders zijn. Kirby heeft vier verschillende Specials afhankelijk van welke kleur Kirby je kiest. Ik koos een blauwe, waardoor ik een gigantische sneeuwbal werd en die was best leuk om te gebruiken in bijvoorbeeld City Trials (waar ik later op terugkom).

Air Ride simpel, maar toch niet

Wanneer je alle lessen hebt geprobeerd en denkt: ik ben er klaar voor, kun je echt gaan racen. Ik heb geraced op twee levels: Floria Fields en Waveflow Waters. Beide levels zagen er prachtig uit en de kleuren spatten van het scherm. Er gebeurt erg veel en dat kan wennen zijn. Ik had het idee dat er hier en daar wel wat framedrops te zien waren tijdens de Direct, maar dit merkte ik niet in mijn speelsessie. Dat kan komen doordat ik heel gefocust was op de gameplay. Het was erg tof om deze races te doen. Ik heb twee machines geprobeerd, Warp Star en Wagon Star, en had een race met King Dedede en Meta Knight. Beide personages en machines voelden natuurlijk heel erg anders. Ik merkte dat ik nog best wel moest wennen aan de besturing, maar als je ze eenmaal doorhebt is het super tof. Ook hoe de machines dingen veranderen is erg tof. Zo speelde ik de Wagon Star en die kon niet Boost Chargen, dus die racet heel anders dan andere machines.

City Trials: ultieme chaos

Het hoofdgerecht is toch wel echt City Trial. In dit geval speelt het zich af op het luchteiland Skyah. Ik speelde hier drie rondes, waarin ik diverse Stadium gevechten had. Ik speelde met Malagor, Kirby en Banana Waddle Dee. Er gebeurt vijf minuten lang zoveel dat je het niet kan bijhouden. Ik moest meteoren ontwijken, samen met andere spelers Kracko verslaan, ineens was iedereen klein, of hadden we een event en daardoor een snelle race.

Toen ik Sakurai in de Direct hoorde zeggen dat hij de vulkaan geheim hield, besloot ik uiteraard de vulkaan in te gaan waar ik ineens in een omgeving kwam met allemaal power-ups. Vervolgens kon ik er weer uit met een portaal en schoot ik zo van het ene bioom naar de andere.

Hoe meer je deze modus speelt, hoe beter je snapt waar je heen kan gaan en welke machines beter werken in welke combinaties. Dit voelde het leukste van alle de twee modi die ik heb gespeeld. Ik had uiteindelijk een van de twee Stadium battles gewonnen omdat ik de juiste power-ups wist te vinden. Omdat je  continu verandert van machine, blijft het spel verrassend. In City Trial reed ik op de Winged Star, Shadow Star, Wheelie Bike, Paper Star, Chariot en Tank Star in verschillende matches en dat veranderde ook enorm hoe mijn City Trial liep. Het is erg leuk om te zien hoe erg je gameplay verandert dankzij de diverse machines of riders.

Voorlopige conclusie

Ik kan natuurlijk nog niet genoeg zeggen over Kirby Air Riders. Wel heeft mijn uur met de game mij een beeld gegeven: dit is geen Mario Kart. De race-modus is aanwezig, maar dankzij City Trial biedt het ook veel meer iets unieks. Juist die chaotische en speelse opzet gaat dan ook ontzettend leuk worden met andere spelers. Of het een spel voor iedereen gaat zijn weet ik niet. Het is een zeer chaotische game, maar de charme spat er vanaf. Het biedt ook een hoop manieren om nieuwe spelers mee te nemen zoals de lessen, maar ook de mogelijkheid tot het verlagen van de snelheid van het spel. Al met al lijkt dit een hele toffe toevoeging te worden voor de Nintendo Switch 2.