Donkey Kong Bananza - Duiken in de diepere laag

Bij de aankondiging van Donkey Kong Bananza waren er veel blije gezichten, maar ook twijfels. Gaat het slopen van omgevingen niet snel vervelen? Leek de gameplay niet wat simpel? Waar is de 3D Mario-game? Inmiddels heb ik zo’n drie uur met DK en Pauline mogen doorbrengen. En ik zal heel eerlijk zijn: ik heb Mario geen moment gemist.

Donkey Kong Banaza is de eerste nieuwe 3D Donkey Kong in ruim 20 jaar. Nintendo is volledig terug naar de tekentafel gegaan met een nieuw design voor Donkey Kong en een gloednieuwe setting. Donkey Kong reist met een team schatzoekers naar de mijnen van Ingot Eiland om het mysterieuze Banandium te vinden. Maar als de apenbende VoidCo de edelstenen steelt en het eiland ondergronds duwt, belandt Donkey Kong in een verborgen wereld. Daar ontmoet hij het meisje Pauline, die ook naar beneden gevallen is. Samen gaan ze op zoek naar de gestolen Banandium Gems en zetten koers naar de Planeetkern, waar volgens de legende wensen uitkomen.

Die ondergrondse setting vormt de hoofdattractie van Bananza. Je zou misschien veel bruine en zwarte omgevingen verwachten, maar niets is minder waar. Tijdens mijn drie uur speeltijd zag ik moerassen, meren en canyons. Elke laag, zoals Nintendo deze levels noemt, kenmerkt zich door eigen puzzels, bewoners en type materialen. Donkey Kong rent, klimt, slaat en zwemt zich een weg door deze omgevingen. Het doel klinkt waarschijnlijk bekend: vindt zoveel mogelijk gouden bananen en andere collectables. In het bijzonder doet de game qua opzet denken aan Mario Odyssey.

Apenkooien met het Mario-team

Ja, ik mag bevestigen dat deze nieuwe 3D Mario gemaakt is door het team achter onder andere Super Mario Odyssey en Mario Galaxy. Dat mag ook geen verrassing heten: de kleuren spatten van je scherm en het spel barst van de creatieve spelmechanieken. Bananza is geen 3D Mario, maar ademt wel dezelfde speeltuin-filosofie die ook spellen als Mario 64 zo memorabel maakte. Apenkooien, zou je het deze keer zelfs kunnen noemen.

Een aantal zaken uit Odyssey kun je redelijk vertalen naar Bananza, maar dan met een DK-sausje. Zo verzamelt DK Banandium Gems in plaats van Power Moons en zijn er verschillende kostuums vrij te spelen. Ook zijn er bonuslevels waarin je (platform)vaardigheden meer op de proef worden gesteld, maar dan met een speciale nostalgische DK-saus. 

Die nostalgische saus werkt, want alle journalisten in de ruimte waren even helemaal stil toen we DK in 2D door de doornstruiken van tonnetje naar tonnetje moesten schieten. Uiteraard vergezeld van een nieuwe versie van het muzieknummer Stickerbush Symphony. Ook oude bekenden als Diddy, Dixie en Cranky Kong keren terug. Ik ga verder niet teveel verklappen, maar het respect in deze game voor de RareWare periode van Donkey Kong zal de wat oudere gamer doen glimlachen.

Afgekeken bij Link

Dat gezegd hebbende: Banaza is zoveel meer dan Odyssey met een DK-sausje of een callback naar het verleden. Dat begint al met de moveset van DK, die ondanks zijn logge gewicht een stuk vrijer voelt. Zo kun je net als in de Donkey Kong Country-games een rollende sprong maken, waarbij je nu ook een extra rol midden in de lucht kunt doen om grotere afstanden te overbruggen. Daarnaast heeft onze aap Links huiswerk overgenomen: hij kan nu bijna overal op klimmen. Daarbij speelt verticaliteit dus een grotere rol. Zo moest ik om een meer te vullen naar een laag erboven reizen om een waterval te ontkurken. Heel tof. Val je tijdens zo’n puzzel toch ergens een flink stuk naar beneden? Dan kun je direct je frustratie kwijt door DK’s vuisten te laten spreken.

Er is duidelijk veel aandacht besteed aan de vele manieren waarop DK terrein kan slopen. Zo kan hij vooruit slaan, omhoog slaan en als een soort drilboor de grond in boren. Niet voldoende? Trek dan de grond zelf eens omhoog en gooi het richting vijanden. Of surf met een zelfgemaakt rotsblok over de grond. In combinatie met verschillende soorten terrein levert dit een schat aan mogelijkheden op, die ook out of the box denken beloont. Met explosief materiaal kun je zo enorme schade aanrichten, terwijl leisteen je juist bruggen laat bouwen of vijanden tijdelijk vertraagt.

BANANZA

Wil je nog meer mogelijkheden? Dan kun je ook in een reuzenaap veranderen. Of een struisvogel. Of zelfs een zebra. Dat levert weer allerlei nieuwe moves op. Zo kan de struisvogel een stuk zweven en eierbommen droppen op nietsvermoedende vijanden. Yoshi zou jaloers zijn op de manier waarop Donkey Kong hier eieren uitpoept. Het slaat allemaal nergens op, maar dit is het soort gekkigheid waar wij als Nintendo-fans voor leven, toch? De transformaties zijn overigens tijdelijk, maar kun je wel op ieder moment oproepen mits een speciale meter gevuld is.

Tel bij dit alles de extra moves -waaronder een variant op de draaisprong uit Mario Sunshine- uit de skill tree op en de moveset van deze Donkey Kong begint inmiddels ontzagwekkende vormen aan te nemen. In de handen van een mindere ontwikkelaar wordt dat een grote chaos, maar Nintendo introduceert dit alles geleidelijk aan. Dankzij de skill tree heb je ook enige vrijheid in welke moves of gezondheidsbonussen je als eerste vrijspeelt. Zo heb je zelf enige invloed in hoe je door het spel wil gaan.

Er staat eigenlijk nog maar een obstakel in de weg van deze Kong: de camera. Doordat je in Banaza namelijk overal je eigen ingangen kan maken door simpelweg een gat erin te slaan, komt de camera regelmatig in rare posities te staan. Dit vereist wat bijsturen van de speler met de tweede stick. Combineer dit met het feit dat de camera sowieso vrij dicht op DK staat en ik vermoed dat sommige spelers hier wel even aan moeten wennen. Helemaal de meer casual speler, die in Galaxy en Odyssey vrijwel nooit aan de camera hoefde te sleutelen.

Voorlopige Conclusie

Na drie uur keihard BANANZA roepen, ben ik aardig overtuigd. De nieuwe setting, moveset, en nostalgische callbacks voelen niet alleen als een waardige volgende stap na Mario Odyssey, maar ook als 100% Donkey Kong. Ja, we kunnen er straks lustig op los rammen, maar ook een diepere laag is duidelijk aanwezig. Als de camera goed stand houdt, dan hebben we Mario helemaal niet nodig dit jaar.