Meer dan alleen maar een beat-em-up
Het eerste wat echter opvalt is dat de game geen retro pixel-graphics heeft, maar kiest voor een getekende stijl. Op stilstaande beelden had ik mijn twijfels bij de grafische stijl. Maar toen ik de game in beweging zag, klikte het beter, en is het een goed passende artstyle voor dit type spellen. Iets anders wat me direct opviel: de dialoog. Sowieso staan beat-em-ups niet echt bekend om de vele tekst of het diepe verhaal, maar dat lijkt hier anders. Er is veel tekst, en die staat vol gevloek en getier. De personages nemen geen blad voor de mond en de fucks vliegen je om de oren. Van mij mag dat wel een tikkeltje minder.
In de demo speelde ik de start van de game, waarin Reika ziet hoe haar broer wordt vermoord door een brute bende. Je wordt er zelf ingeluisd en belandt achter de tralies, maar door een dealtje te maken kom je op vrije voeten en ga je samen met Julie op pad om je broer te wreken. Je loopt vrij door een grote stad, die vol zit met bendeleden die het op je gemunt hebben. Gelukkig kun je aardig vechten, en zo toch veilig over straat. Het vechten in de game voelt nog niet heel onderscheidend aan. Ik kon nog geen goede combo’s maken, en de actie kwam erg basaal over. De game heeft echter een uitgebreid systeem met ervaringspunten om nieuwe moves te leren of te upgraden. Daarnaast is er een uitgebreid crafting-systeem om wapens te maken. Hoe het speelt als je wat meer hebt vrijgespeeld kon ik helaas niet testen.
Log in of maak een account aan om een reactie te plaatsen!