Bubble Bobble: Sugar Dungeons - Roguelike met Bubbels

Het is bijna moeilijk te geloven, maar Bubble Bobble bestaat bijna 40 jaar. Om het heuglijke feit te vieren heeft Taito besloten een nieuw spel uit te brengen. Het doet dingen wat anders dan je zou denken of misschien zelfs hopen. Voor de eerste keer brengt het bedrijf een single-player titel uit in de reeks. Het is leuke andere koek en echt anders, want het is een roguelike. Bubble Bobble: Sugar Dungeons kent nog steeds dezelfde mechanieken, maar het is een andere kijk op de franchise. Ik mocht daar een eerste blik op werpen!

Laat ik beginnen met het belangrijkste nieuws: het voelt nog steeds als Bubble Bobble. Bub maakt nog steeds bubbels. Deze bubbels kun je gebruiken om vijanden gevangen te nemen en ze te verslaan of om ergens omhoog te klauteren. Er zijn hier en daar speciale bubbels toegevoegd, maar de basis staat nog steeds als een huis. Je beweegt, maakt bubbels en maakt uiteenlopende levels onveilig. Het enige verschil is dat Bub er alleen voor staat, want zijn maatje Bob is nergens te bekennen.

Heel anders, wel fijn
Nee, Bubble Bobble: Sugar Dungeons is toch echt een single-player avontuur. Je speelt door een rits levels, waarbij je vijanden kunt verslaan of zo snel mogelijk de weg naar buiten probeert te vinden. Deze levels worden willekeurig gegenereerd, dus elke samenstelling is een verrassing. De producer maakte mij duidelijk dat er bepaalde parameters zijn, dus onmogelijk worden de levels nooit. De vijanden, obstakels en schatten zijn altijd bereikbaar en dat merkte ik tijdens het spelen. Het voelde nooit oneerlijk. De fout lag bij mij, mede omdat ik niet helemaal bij de les bleef. Na een aantal stages krijg je een baas voorgeschoteld. Zodra je deze verslagen hebt, kun je terug naar de hub-wereld van het spel of de strijd voortzetten. Het is waar je maar zin aan hebt!

Sugar Dungeons weet het op een duidelijke manier te verpakken. Je ziet het level, bekijkt de mogelijkheden en hanteert de stappen in je hoofd. De simpele mechanieken helpen je eraan te herinneren wat mogelijk is: bewegen, bubbels blazen of voorwerpen gebruiken. Het belangrijkste om te onthouden is dat het verzamelen van schatten alles is. Deze schatten helpen je om vaardigheden te ontgrendelen of voorwerpen aan te schaffen. Ze helpen om je aankomende runs net dat stukje beter te maken dan je vorige. Het spel moedigt je constant aan en dat trekt me enorm aan deze Bubble Bobble-telg.

Uiteraard weet ik niet hoe ver je runs kunnen gaan zonder dat je dezelfde dingen tegenkomt. Het is een probleem met de bestaande Bubble Bobble-titels: ze zijn altijd leuk maar de spellen zijn nooit een lang leven beschoren. Als Taito het goed heeft weten neer te zetten, dan ben ik ervan overtuigd dat ik Sugar Dungeons lang zal blijven spelen. De achtergronden voelen een beetje hetzelfde, maar de patronen lopen enorm uiteen. Het blijft afwachten dus!

Voorlopige conclusie
Bubble Bobble: Sugar Dungeons was een warm bad. Het is bekende gameplay, maar in een splinternieuw jasje. Het roguelike format lijkt me geschikt voor Bubble Bobble, mede dankzij het eindeloze aantal patronen wat mogelijk lijkt. Hoe het op de langere termijn speelt, daarvoor moeten we nog even geduld hebben. Bubble Bobble: Sugar Dungeons verschijnt 27 november op de Nintendo Switch.